Ιστορίες εξαπάτησης

«Μόνο ένας ελεύθερος και ανεμπόδιστος Tύπος μπορεί να αποκαλύψει αποτελεσματικά προσπάθειες εξαπάτησης από μια κυβέρνηση.

Ιστορίες εξαπάτησης | tovima.gr
«Μόνο ένας ελεύθερος και ανεμπόδιστος Tύπος μπορεί να αποκαλύψει αποτελεσματικά προσπάθειες εξαπάτησης από μια κυβέρνηση. Και η υπέρτατη ανάμεσα στις ευθύνες του ελεύθερου Tύπου είναι να αποτρέψει οποιοδήποτε μέρος της κυβέρνησης να εξαπατήσει τον κόσμο…» έγραφε ένα από τα εννέα μέλη του ανώτατου δικαστηρίου των ΗΠΑ αμέσως μετά την ετυμηγορία του στις αρχές της δεκαετίας του ’70 με την οποία άναβε πράσινο φως – κόντρα στις επιθυμίες της κυβέρνησης Νίξον – για τη δημοσίευση των περίφημών Pentagon Papers. Μιας στοιχειοθετημένης – άκρως απόρρητης – έρευνας χιλιάδων σελίδων για τον πόλεμο του Βιετνάμ που είχε εκπονήσει το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ και έδειχνε καθαρά ότι η κυβέρνηση Τζόνσον συστηματικά έλεγε ψέματα τόσο στους πολίτες όσο και στο Κογκρέσο για τις επιχειρήσεις στον πόλεμο.
Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν. Ωστε να μην εξαπατώνται από την κυβέρνησή τους. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν αυτή, όπως στην προκειμένη περίπτωση η κυβέρνηση Τσίπρα, λέει ψέματα με την ευκολία που αναπνέει και εν συνεχεία επιχειρεί να διαστρέψει και να χειραγωγήσει την αλήθεια κατά το δοκούν. Και επιτίθεται στα μέσα ενημέρωσης επειδή της ασκούν κριτική για την αναξιοπιστία της, την ασυνέπειά της, τη μη τήρηση των πολιτικών δεσμεύσεών της.
Οι προεκλογικές υποσχέσεις της κυβέρνησης Τσίπρα – το γνωστό πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης – με βάση το οποίο κέρδισε τις εκλογές του Ιανουαρίου, το δημοψήφισμα του Ιουλίου, του «Οχι» που βαφτίστηκε «Ναι» και βέβαια το άφαντο «παράλληλο πρόγραμμα» που επιστρατεύθηκε πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου με στόχο να αμβλύνει δήθεν τα σκληρά μέτρα του τρίτου Μνημονίου είναι τρεις κραυγαλέες περιπτώσεις πολιτικής εξαπάτησης.
Η κυβέρνηση έπραξε ακριβώς τα αντίθετα από όσα υποσχέθηκε και εν συνεχεία τα έβαλε με τα μέσα ενημέρωσης – «τα ΜΜΕ της διαπλοκής και της εξωθεσμικής εξουσίας» όπως λέει ο κ. Τσίπρας – που ανέδειξαν τις αντιφάσεις, την αθέτηση των υπεσχημένων και την κοροϊδία.
Τα μέσα ενημέρωσης έχουν όμως και τις δικές τους ευθύνες που τόσα χρόνια χάιδευαν τα αφτιά του κόσμου για να πουλήσουν φύλλα και να πετύχουν μεγάλες τηλεθεάσεις χωρίς να ασκήσουν κριτική στον ακατάσχετο λαϊκισμό και στην παροχολογία τόσο όσων πήραν την εξουσία όσο και αυτών που τη διεκδικούσαν και χαρακτήριζαν παγίως κάθε παροχή «ψίχουλα», κάθε αύξηση μισθού «ένα κουλούρι».
Ο Ανδρέας Παπανδρέου έβλεπε με μεγάλη καχυποψία τα ΜΜΕ και είχε εμμονή για μια «δική» του εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας – γι’ αυτό και έμπλεξε με τον Κοσκωτά. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μιλούσε καθημερινά για τα «χαλκεία του Τύπου». Ο Κώστας Καραμανλής επιχείρησε να ελέγξει τα ΜΜΕ με τον περίφημο νόμο περί «βασικού μετόχου» που κατέπεσε στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να φιμώσει με κάθε τρόπο τους παραδοσιακούς καναλάρχες αντικαθιστώντας τους με τους δικούς του.
Ομως το ψέμα έχει κοντά πόδια. Και η αλήθεια είναι επίμονη. Ο,τι και να κάνει η εξουσία, αργά ή γρήγορα αποκαλύπτεται ανεμπόδιστη μπροστά στα μάτια όλων.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk