• Αναζήτηση

Tο δάκρυ του πεύκου

Το κρασί που επέλεξε η Αλεξάνδρα το είχα δει στις αθηναϊκές κάβες, αλλά δεν είχα τολμήσει να το δοκιμάσω. Η αλήθεια είναι ότι η ρετσίνα δεν ήταν ποτέ η επιλογή μου. Στην πραγματικότητα, είχα να πιω ρετσίνα πολλά χρόνια, θεωρώντας την ένα κακοποιημένο κρασί. Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ούτε το βάθος ούτε την πολυπλοκότητα αυτού του ρητινίτη οίνου που δοκιμάσαμε εκείνη την ημέρα, συνοδεύοντας τυριά και όχι μόνο. Δεν φανταζόμουν καν ότι εγώ θα γευόμουν τόσο έντονα το Δάκρυ του Πεύκου, όπως ποιοτικά αναφέρεται η ρητίνη, και θα μου άρεσε. Δεν είμαι ειδικός και δεν μπορώ να σας περιγράψω τα χαρακτηριστικά του όπως θα έκανε ένας οινοχόος. Αυτό που μπορώ να σας πω με βεβαιότητα είναι ότι ο λευκός ξηρός ρητινίτης του Στέλιου Κεχρή, που παράγεται από Ασύρτικο στους αμπελώνες της Γουμένισσας στο Κιλκίς, μπορεί με μια γουλιά να σβήσει από τη μνήμη όλες τις προκαταλήψεις για τη ρετσίνα. Δικαίως, όπως με πληροφόρησε η πολυπράγμων Αλεξάνδρα, είναι ένα πολυβραβευμένο κρασί.

*Δημοσιεύθηκε στο BΗΜΑ GOURMET την Κυριακή 13 Απριλίου 2014.

Αφιερώματα
Σίβυλλα
Helios Kiosk