Στάλινγκραντ 71 χρόνια μετά!

Η ταινία «Η μάχη του Στάλινγκραντ» του Βλαντίμιρ Πετρόφ μια αναπαράσταση της θρυλικής μάχης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που γυρίστηκε λίγα χρόνια μετά το τέλος της, προβάλλεται και πάλι στις αίθουσες από την κινηματογραφική εταιρία Νew Star με αφορμή την επέτειο των 71 χρόνων από τη νίκη του Κόκκινου Στρατού (2 Φεβρουαρίου 1943).

Η ταινία χωρίζεται σε δυο μέρη εξιστορώντας τη σθεναρή και ηρωική μάχη που έδωσε ο Κόκκινος Στρατός κατά την διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού πολέμου, κάτω από την καθοδήγηση του Μπολσεβίκικου Κόμματος με γραμματέα τον Ι. Β. Στάλιν, κατά την επέμβαση των Γερμανών για την κατάληψη του.

Στο πρώτο μέρος «Ούτε βήμα πίσω» απεικονίζεται η σχεδίαση από το Στάλιν στο Κρεμλίνο της άμυνας του Στάλινγκραντ από την επίθεση των δυνάμεων της Βέρμαχτ. Ο Χίτλερ θεωρεί το Στάλινγκραντ πόλη κλειδί για την τελική νίκη του στη Σοβιετική Ένωση και διατάζει τους στρατηγούς του να την καταλάβουν με κάθε κόστος. Καθώς οι δυνάμεις της Βέρμαχτ πορεύονται προς το Στάλινγκραντ, ο Κόκκινος Στρατός μαζί με τους κατοίκους του προβάλλουν σθεναρή αντίσταση, πολεμώντας σώμα με σώμα και πετυχαίνοντας την ανάκαμψη της Γερμανικής επίθεσης. Στη Μόσχα σχεδιάζεται η αντεπίθεση.

Στο δεύτερο μέρος «Η νίκη» παρουσιάζεται η αντεπίθεση του Κόκκινου Στρατού εναντίον στη Βέρμαχτ με την κωδική ονομασία «Ουρανός». Οι Γερμανοί είναι περικυκλωμένοι και οι τελευταίες τους προσπάθειες επίθεσης στο Στάλινγκραντ αποτυγχάνουν. Ο Γερμανός στρατηγός Φρίντριχ φον Πάουλους, δέχεται εντολή από τον Χίτλερ να συνεχίσουν τις επιθέσεις.

Οι Σοβιετικοί κοντά στην πόλη καταστρέφουν την έκτη στρατιά. Μετά από αυτό οι Σοβιετικοί γίνονται οι κυρίαρχοι της μάχης και ο στρατηγός Φρίντριχ φον Πάουλους διατάζει τα εναπομείναντα στρατεύματα του να παραδοθούν. Μετά την επιτυχία του Κόκκινου Στρατού κάτοικοι και στρατιώτες πραγματοποιούν μια μεγαλειώδη πορεία στο απελευθερωμένο Στάλινγκραντ, ενώ ο Στάλιν στη Μόσχα κοιτάζει σ’ ένα χάρτη το Βερολίνο.

Για τη δημιουργία της ταινίας βοήθησε ο Κόκκινος Στρατός, αξιοποιήθηκαν βετεράνοι, χρησιμοποιήθηκαν αληθινά τανκς, αεροπλάνα και πλοία (καθώς και γερμανικός εξοπλισμός που είχε μείνει από τις μάχες κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο).

Η ταινία κέρδισε την Κρυστάλλινη Σφαίρα το 1949 στο φεστιβάλ του Kάρλοβι Βάρι, ο Αλεξέι Ντίκι, που υποδύθηκε τον Στάλιν, έλαβε βραβείο το 1949 στο Gottwaldov Film Festival και ο σκηνοθέτης Βλαντιμίρ Πετρόβ κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των εργαζομένων της Τσεχοσλοβακίας. Στον σκηνοθέτη Πετρόβ, στον διευθυντή φωτογραφίας Γιούρι Γεκέλσικ και σε τέσσερις ηθοποιοί –Ντίκι, Νικολάι Σιμόνοβ, Γιούρι Σούμσκι και Βλαντιμίρ Γκαντάροβ –απονεμήθηκε το «Βραβείο Στάλιν» το 1950 για την ταινία.