Ηπρόταση να αναλάβει κάποιος αλλοδαπός την τεχνική ηγεσία στην ποδοσφαιρική ομάδα Τέρεκ Γκρόσνι της πολυτάραχης ρωσικής επαρχίας της Τσετσενίας, προκαλεί από μόνη της τρόμο. Ισως για αυτό και να την απέρριψε ασυζητητί ο Ισπανός άλλοτε τεχνικός του Παναθηναϊκού κ. Βίκτορ Μουνιόθ. Τελικά όμως, ο φίλα προσκείμενος προς τη ρωσική κυβέρνηση πρόεδρος της ημιαυτόνομης περιοχής κ. Ραμζάν Καντίροφ, ο οποίος είναι και πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας Τέρεκ Γκρόσνι, βρήκε τον κατάλληλο άνθρωπο στο πρόσωπο του κ. Ρουντ Γκούλιτ!
Οπως έγινε γνωστό ο 49χρονος ολλανδός άλλοτε κορυφαίος ποδοσφαιριστής της Ευρώπης (1987), υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 18 μηνών αναλαμβάνοντας την αποστολή να φέρει την ομάδα του Γκρόσνι στην πρώτη δεκάδα της ρωσικής λίγκας. Ο Ρουντ Γκούλιτ, μέλος της «διαστημικής» Μίλαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 που κατέκτησε δύο συνεχόμενα Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης (1989, 1990) και πρωταθλητής Ευρώπης με την Ολλανδία το 1988 στα γήπεδα της Γερμανίας, δεν έκανε ποτέ μεγάλη καριέρα ως προπονητής, μολονότι ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς.
Ως παίκτης-προπονητής της Τσέλσι οδήγησε τους «Μπλε» στην κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας το 1997 και διατηρώντας τους στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος την επόμενη περίοδο. «Είναι αλαζόνας και δεν τον αντέχω άλλο» είχε δικαιολογήσει την απόφασή του να τον απολύσει ο τότε πρόεδρος της Τσέλσι κ. Κεν Μπέιτς.
Στη συνέχεια ο κ. Γκούλιτ ανέλαβε τη Νιούκαστλ (1998-99) υποσχόμενος «σέξι ποδόσφαιρο». Εφτασε και πάλι στο «Γουέμπλεϊ» οδηγώντας τις «Καρακάξες» στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας μόνο που εκείνη τη φορά δεν πήρε το τρόπαιο (0-2 από την Αρσεναλ). Κι έτσι άρχισε ο… κατήφορος. Επειτα από δύο αποτυχημένους γάμους φαίνεται ότι το 2000 βρήκε το «λιμάνι» του στην αγκαλιά της ανιψιάς του θρυλικού Γιόχαν Κρόιφ, της κυρίας Εστέλ Κρόιφ, και αφοσιώθηκε στην ανατροφή των παιδιών τους.
Ετσι επέστρεψε στους πάγκους μετά από αρκετά χρόνια, συγκεκριμένα το 2004 και μόλις για μια περίοδο, για λογαριασμό της ομάδας που τον ανέδειξε της ολλανδικής Φέγενορντ. Τον Νοέμβριο του 2007 αποφάσισε να ρίξει ακόμη μια… ζαριά αναλαμβάνοντας τους Γκάλαξι του Λος Αντζελες, ωστόσο ουδέποτε προσαρμόστηκε στα φώτα του Χόλιγουντ και από τον Αύγουστο του 2008 ήταν και πάλι άνεργος ως προπονητής και εργάστηκε ως τηλεσχολιαστής. Οπότε, αποφάσισε να ξαναρισκάρει, όχι μόνο προπονητικά, αλλά παίζοντας ενδεχομένως και την ίδια του τη ζωή, αφού πάει να εργαστεί στην εν πολλοίς εμπόλεμη ζώνη της Τσετσενίας.
