«Ωριμάσαμε,ωρίμασα και εγώ ». Η φράση αυτή ήταν η κορύφωση της αυτοκριτικής του Γιώργου στην πρώτη ομιλία που απηύθυνε στα μέλη της εθνικής συνδιάσκεψης.
(Κάνω μικρή παύση, λόγω της συγκίνησης… Αχ, αν ζούσε ο πατέρας του! Αχ, πόσο υπερήφανος θα ένιωθε πληροφορούμενος ότι και το ΠαΣοΚ και ο πρωτότοκός του ωρίμασαν!..) Επειτα από αυτή την ασυνήθιστη δήλωση, εκ μέρους ενός άνδρα 55 ετών και ενώπιον τεσσάρων χιλιάδων συνέδρων, ουδείς δικαιούται να αμφισβητήσει τη γενναιότητα της αυτοκριτικής του προέδρου του ΠαΣοΚ. Ελάχιστοι θα τολμούσαν να παραδεχθούν κάτι τέτοιο στην ηλικία του. Εκτός αν δεν ήσαν σε θέση να αντιληφθούν τη σημασία της παραδοχής. Αυτό όμως δεν νομίζω να ισχύει στην περίπτωση του Γιώργου, για τον λόγο ότι κάτω από το βήμα του ομιλητή υπήρχαν περίπου 4.000 άνθρωποι, κατά τεκμήριον ώριμοι. Για να μην ξεσηκωθούν μαζικά οι άνθρωποι αυτοί, οι περισσότεροι των οποίων συνιστούν το στελεχιακό δυναμικό που κυβέρνησε την Ελλάδα σχεδόν επί μία εικοσαετία, το γεγονός σημαίνει δύο τινά: είτε ότι δεν έδωσαν και πολλή σημασία στην αυτοκριτική του αρχηγού τους είτε ότι του αναγνωρίζουν το δικαίωμα να ωριμάζει στα 55 του.
Αν ισχύει το δεύτερο, τότε τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά στο ΠαΣοΚ. Διότι αυτό σημαίνει ότι ο Γιώργος ηγείται του ΠαΣοΚ κληρονομικώ δικαιώματι και ελέω Θεού. Θα πείτε: « Χαίρω πολύ!Το ξέραμε αυτό ». Απαντώ: Ναι, εσείς και εγώ το είχαμε καταλάβει εδώ και περίπου δύο χρόνια. Προφανώς το γνωρίζουν και τα στελέχη του ΠαΣοΚ, διότι- το επαναλαμβάνω- οι άνθρωποι αυτοί είναι κάθε άλλο παρά ηλίθιοι. Τουλάχιστον για εμένα όμως η έκπληξη είναι ότι το αποδέχονται…
Θέλετε κάτι σαχλό για να φαιδρύνουμε την ατμόσφαιρα;
Ονειρευόμενος το μέλλον του ΠαΣοΚ (το απώτατο, μετά τον Γιώργο και τους απογόνους του…), ο Μιλτιάδης «Γκούφη» Παπαϊωάννου κουβεντιάζει ηγεσία… Φώφης Γεννηματά !
Μπορεί να μην το γνωρίζει ο ίδιος, αλλά κάνει χιούμορ.
Απλώς, πρόκειται για ιδιόρρυθμη αντίληψη του χιούμορ…
Α υτό που θα σας πω παρακάτω δεν είναι χιούμορ (ούτε καν μαύρο χιούμορ, που τόσο μου αρέσει…)
Από τις 6 του μηνός διεξάγονται στο συνεδριακό κέντρο της μητρόπολης Δημητριάδος, στα Μελισσιάτικα Νέας Ιωνίας του Βόλου, οι εργασίες του θ΄ Πανελληνίου Λειτουργικού Συμποσίου Στελεχών Ιερών Μητροπόλεων με θέμα «Το μυστήριον του θανάτου στη λατρεία της Εκκλησίας». Το συνέδριο έχει θέσει υπό την αιγίδα του ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος. Ε πιτέλους η δικαίωση! Ο υπουργός Πολιτισμού Μichel de Liapis εδέησε να εκχωρήσει αρμοδιότητες στον υφυπουργό του για θέματα α θλοπαιδιών και συναφών δραστηριοτήτων. Ετσι, ο προσφιλής μου Γιάννης Ιωαννίδης (τον βλέπετε στο σκίτσο) κηρύσσει, σήμερα στις 10 π.μ., την έναρξη των εργασιών διεθνούς συνάντησης με το συναρπαστικό θέμα: «Μια νέα γενιά αλλάζει τον κόσμο». Η εν λόγω διεθνής συνάντηση πραγματοποιείται σε ξενοδοχείο της λεωφόρου Κηφισιάς. (Μεταξύ μας, πάντως, σας εκμυστηρεύομαι την υποψία ότι, αν η συνάντηση γινόταν σε πολυτελέστερο ξενοδοχείο, λ.χ. της πλατείας Συντάγματος, την έναρξη των εργασιών θα κήρυττε μάλλον ο ίδιος ο Μichel. Αλλά πού να τρέχει τώρα στη λεωφόρο Κηφισιάς…)
Τ ι λέγαμε προχθές από εδώ, ότι ο Ανθιμος στην προσπάθειά του να μιμηθεί τον Χριστόδουλο το μόνο που καταφέρνει είναι να αβαντάρει τον ΛΑΟΣ; Ε, λοιπόν, χθες ο ΛΑΟΣ εξέδωσε ανακοίνωση υπερασπιζόμενος την εθνικιστική εξαλλότητα του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης… Δυστυχώς, στην κοινωνία μας του αμοιβαίου γλειψίματος και των γελοίων εγ χειριδίων «καλών τρόπων», δεν είναι πολλοί οι άνθρωποι τριγύρω που έχουν το θάρρος να εκφράζουν ευθέως τη γνώμη τους. Ακόμη λιγότεροι είναι όσοι το κάνουν αδιαφορώντας για το κόστος. Και, τέλος, υπάρχει ένας που το κάνει συνδυάζοντας ακρίβεια και ωμότητα με τρόπο τον οποίον ζηλεύω. Αυτός είναι ο Σταμάτης Φασουλής. Ιδού μέρος της απάντησης που έδωσε στο ερώτημα της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» αν ο Γιώργος Παπανδρέου υπονομεύθηκε: «Σιγά τις συνωμοσίες!Σιγά τα υπόγεια της Στάζι!Ο Γιώργος,με το “καλημέρα σας” ως πρόεδρος,δεν έσφαξε επτά στην υπόθεση Πάχτα; Μη μας κάνει την Παναγία.Απλώςδεν ήξερε πώς γίνονται οι διαγραφές,γιατί και πότε.Δεν είναι για αρχηγός ο άνθρωπος,φαίνεται από χίλια μέτρα μακριά…». Υποκλίνομαι στην παρρησία του ανδρός! Ακόμη σκληρότερος όμως είναι στην κρίση του για τον Πρωθυπουργό και την επανεκλογή του: «Τι ικανός αυτός ο Ρουσόπουλος!» Υποκλίνομαι και στην αίσθηση ειρωνείας του ανδρός…
