Ηοικογένεια Αλαβάνου έχει από χθες έναν ακόμη λόγο να χαμογελά, καθώς εκτός από το ενισχυμένο ποσοστό που συγκέντρωσε στις πρόσφατες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, η κόρη του προέδρου της παράταξης, Λουκία, κέρδισε το πολυπόθητο βραβείο ΔΕΣΤΕ. Η τριαντάχρονη καλλιτέχνις συμμετείχε με τη διπλή βιντεοεγκατάσταση «Chop Chop», μία σύνθεση εικόνων από καλτ ταινίες τρόμου και καρτούν, που καθιστά ασαφή τα όρια ανάμεσα στο πραγματικό και στο φανταστικό και σχολιάζει το παθητικό θέαμα. Στο παρελθόν έχει δείξει εξαιρετικές δουλειές στην γκαλερί Upstairs Βerlin (2006) και στην έκθεση «Ο,τι απομένει είναι μέλλον» («Πάτρα- Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2006»).
Το πέμπτο κατά σειρά βραβείο ΔΕΣΤΕ που απονεμήθηκε χθες προσφέρει στον νικητή το ασφαλέστερο «διαβατήριο» για την ένταξή του στην ανερχόμενη γενιά καλλιτεχνών. Οπως παραδέχεται σύσσωμος ο εικαστικός κόσμος, εκτός από το διόλου ευκαταφρόνητο χρηματικό έπαθλο των 10.000 ευρώ που το συνοδεύει, το βραβείο ΔΕΣΤΕ, που θεσμοθετήθηκε το 1999 και απονέμεται κάθε δύο χρόνια, έχει τη δύναμη να ανοίγει πόρτες. Κατάλληλοι να προταθούν κρίνονται οι έλληνες καλλιτέχνες που ζουν είτε εντός είτε εκτός συνόρων- η νικήτρια ζει εδώ και οκτώ χρόνια στη Βρετανία-, είναι ως σαράντα ετών και έχουν διαγράψει μια συνεχή πορεία στον χώρο της τέχνης από τη στιγμή της αποφοίτησής τους ή έχουν ολοκληρώσει πρόσφατα τις σπουδές τους σε σχολές Καλών Τεχνών της Ελλάδας και του εξωτερικού. Συνυποψήφιοι για την κατάκτηση του βραβείου που θεσμοθετήθηκε το 1999 και απονέμεται κάθε δύο χρόνια ήταν οι Νίκος Αρβανίτης, Γιάννης Γρηγοριάδης,Ελένη Καμμά,Σωκράτης Φατούρος και Σάββας Χριστοδουλίδης.
Η κριτική επιτροπή με επικεφαλής τον πρόεδρο του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ Δάκη Ιωάννου αποτελείται από τον καλλιτέχνη Πάβελ Αλτχάμερ , την επιμελήτρια στο Νew Μuseum of Contemporary Αrt Λόρα Χόπτμαν, τον υπεύθυνο εκθεσιακού προγράμματος και διευθυντή Διεθνών Ρrojects στη Serpentine Gallery Χανς Ούλριχ Ομπριστ και την εκδότρια του περιοδικού «Frieze» Αμάντα Σαρπ. Οι πειραματισμοί και οι εγκαταστάσεις απασχόλησαν και τα έργα των υπολοίπων υποψηφίων: Ο Νίκος Αρβανίτης μέσα από την εγκατάσταση «Gimmie Gimmie Gimmie» διαπραγματεύεται τις έννοιες του δημόσιου και του πολιτικού, της υψηλής και μαζικής κουλτούρας, σχολιάζοντας τον εθισμό μας στη δύναμη της εξουσίας. Μέσα από φωτογραφίες και βίντεο που εστιάζουν σε νέα μνημεία και σκηνές της καθημερινής ζωής από την πρώην Γιουγκοσλαβία («Υugo Ρanoramic»), ο Γιάννης Γρηγοριάδης αναζητεί τους νοηματικούς μηχανισμούς για την ερμηνεία της κατάστασης στα Βαλκάνια. Σχέδια και μακέτες της Ελένης Καμμά καλούν τον θεατή να παρατηρήσει τη διπλή ιδιότητα της πικραλίδας (ζιζάνιο για την κηπουρική ενώ έχει θεραπευτικές ιδιότητες για τον άνθρωπο) και να αναρωτηθεί γύρω από ζητήματα τάξης, ιεραρχίας και ταυτότητας. Το «Βασιλικό ζεύγος», γλυπτική εγκατάσταση του Σωκράτη Φατούρου, πειραματίζεται με τη μορφή μέσα από δύο κάθετες φόρμες που δημιουργούν ένα νέο σχήμα. Ο Σάββας Χριστοδουλίδης συμμετείχε στον διαγωνισμό με την κατασκευή «Θέση σε κήπο», στην οποία δύο συγκλίνοντα ξύλινα δοκάρια υποβαστάζουν μία πολυθρόνα-σύμβολο του διαλογιζόμενου ανθρώπου, ενώ τα πουλιά που κάθονται στους βραχίονες προσδίδουν μία υπαινικτική πολιτική αντίστιξη στο έργο.
Το βραβείο ΔΕΣΤΕ έχουν κερδίσει στο παρελθόν οι Παναγιώτα Τζαμουράνη (1999), Γεωργία Σαγρή (2001), Μαρία Παπαδημητρίου (2003) και Χριστόδουλος Παναγιώτου (2005).
