O Εντουάρντο ντε Φιλίπο και η αδελφή του Τιτίνα ντε Φιλίπο ήταν το πρώτο ζευγάρι που ερμήνευσε τους ρόλους του Ντομένικο Σοριάνο και της Φιλουμένα Μαρτουράνο, στο παρθενικό ανέβασμα του έργου, στη Νάπολι, το 1948. Εξήντα σχεδόν χρόνια μετά και η «Φιλουμένα Μαρτουράνο» παραμένει η πληθωρική γυναίκα με το ταμπεραμέντο, η μάνα, η ερωμένη, η καπάτσα. Εξήντα χρόνια μετά και το έργο του Ντε Φιλίπο έρχεται και επανέρχεται στις αθηναϊκές σκηνές, καθώς διαθέτει δύο εξαιρετικά ισχυρούς και ενδιαφέροντες ρόλους και έναν γερό μύθο. Από την αδελφή του συγγραφέα ως τη Σοφία Λόρεν – ζευγάρι με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι στην ταινία του Βιτόριο ντε Σίκα «Γάμος α λα ιταλικά», το 1963- η Φιλουμένα και η περίφημη φράση της «Τα παιδιά είναι παιδιά» έχει ειπωθεί στην Ελλάδα από πολλές ηθοποιούς.

Το έργο δεν άργησε να ανέβει στην Ελλάδα. Εναν χρόνο μετά την ιταλική πρεμιέρα και με τον τίτλο «Τα παιδιά είναι παιδιά», η Αλέκα Κατσέλη και ο Γιώργος Γληνός το παρουσίασαν το καλοκαίρι του 1949 με τον εταιρικό θίασο «Δραματική Σκηνή» σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη, στο θερινό θέατρο Ντορέ. Το 1959 ήταν η σειρά της Κατερίνας να υποδυθεί τη Φιλουμένα. Η παράσταση, με τον τίτλο «Η κλώσσα», ανέβηκε στο Ιντεάλ, με τον Χρήστο Τσαγανέα ως Ντομένικο Σοριάνο, σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Μάριου Πλωρίτη. Η Αλέκα Κατσέλη επανήλθε, την περίοδο 1963-64, στη Θεσσαλονίκη αυτή τη φορά, και με τον Κούλη Στολίγκα στον ρόλο του συζύγου- στο θέατρο Θυμέλη. Τις δεκαετίες του ΄70 και του ΄80 η Ελλη Λαμπέτη, η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ μονοπώλησαν το ενδιαφέρον της «Φιλουμένα Μαρτουράνο»: Το 1978 η Λαμπέτη με τον Παπαμιχαήλ το ανέβασαν σε μεταφράση Κώστα Ταχτσή και σκηνοθεσία Μάουρο Μπολονίνι στο θέατρο Σούπερ Σταρ (και λόγω μεγάλης επιτυχίας η Λαμπέτη το επανέλαβε με τον Τίτο Βανδή σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη). Το 1986 ο Παπαμιχαήλ υποδύθηκε εκ νέου τον Ντομένικο Σοριάνο, αυτή τη φορά με την Αλίκη Βουγιουκλάκη (στο θέατρο Αλίκη) και σε σκηνοθεσία του Σπύρου Ευαγγελάτου. Την ίδια χρονιά το έργο ανέβηκε από το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας με τους Σοφία Ολυμπίου – Κώστα Τσιάνο.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, 1990-2000, το έργο παίχθηκε εντός και εκτός Αθηνών, αλλά πολλές από τις παραστάσεις αυτές δεν άφησαν το στίγμα τους στον θεατρικό χάρτη, κυρίως γιατί ο ρόλος της Φιλουμένας απαιτεί προσόντα που δεν διέθεταν όλες οι ηθοποιοί που τον ερμήνευσαν. Το 1994 ανέβηκε από το ΔΗΠΕΘΕ Βόλου (η παράσταση ήρθε και στην Αθήνα, στο θεάτρο Πόρτα). Σε σκηνοθεσία του Βασίλη Νικολαΐδη η Λυδία Κονιόρδου και ο Νικηφόρος Νανέρης μοιράστηκαν τους ρόλους σε μια καλή στιγμή του έργου του Ντε Φιλίπο. Ακολούθησαν τα ζευγάρια Σμαρούλας Γιούλη – Αντώνη Θεοδωρακόπουλου (Διονύσια, 1996-97), Μάρθας Βούρτση – Γιώργου Παπαδημητράκη (ΔΗΠΕΘΕ Ρόδου, 1996-97), Αννας Βαγενά – Θωμά Κινδύνη (Μεταξουργείο, 2003-04).

Από χθες στο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου η Αθηνά Τσιλύρα και ο Τάσος Χαλκιάς, σε σκηνοθεσία της Εσθέρ Αντρέ Γκονζάλεζ, δίνουν τη δική τους εκδοχή στη Φιλουμένα Μαρτουράνο και τον Ντομένικο Σοριάνο. Η ναπολιτάνα ηρωίδα, πάντως, δεν κινδυνεύει…