Ηταν πριν από λίγες ημέρες, με αφορμή το ετήσιο συνέδριο των νομαρχών της χώρας, όταν ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ κ. Γ. Παπανδρέου απηύθυνε πρόσκληση σε γεύμα στους πράσινους αυτοδιοικητικούς, στο εστιατόριο «Νησάκι», στη Δράμα. Το εθιμοτυπικό ήθελε συνδαιτυμόνες του προέδρου, στο ίδιο τραπέζι, τον νομάρχη Αθηνών κ. Ι. Σγουρό, τον νομάρχη Πειραιώς κ. Ι. Μίχα και την τέως υπερνομάρχη Αθηνών – Πειραιώς κυρία Φώφη Γεννηματά. Τον τόνο έδωσε ο κ. Σγουρός με το «Καλησπέρα»: «Πρόεδρε, εγώ τα ‘χω ξαναπεί, πρέπει να γίνεις χειρουργός» τον προέτρεψε στη λογική διευθέτησης των εσωκομματικών αντιπαραθέσεων. «Και φυσικά, με αυτούς που έχεις στο τραπέζι σου, εγώ δεν μπορώ να καθήσω και να φάω…». Ο περίγυρος πάγωσε καθώς ο νομάρχης Αθηνών κατευθύνθηκε σε άλλη, πιο μακρινή θέση: είχε «δείξει με το δάχτυλο» την κυρία Γεννηματά και τον κ. Μίχα, δίνοντας σάρκα και οστά σε έναν από τους πιο σιωπηλούς εμφυλίους των τελευταίων ετών.


Σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό Alpha, ο κ. Σγουρός είχε ασκήσει κριτική στο ΠαΣοΚ τονίζοντας την ανάγκη εκσυγχρονισμού του, χωρίς μάλιστα να αρνηθεί ότι στην αντίθετη περίπτωση θα μπορούσε και να αποχωρήσει. Ο νομάρχης είχε παροτρύνει τον πρόεδρο του Κινήματος να ακολουθήσει τα χνάρια του κ. Αλ. Αλαβάνου, προωθώντας τη νέα γενιά, τους 30άρηδες.


«Ο κ. Αλαβάνος βλέπετε τι κάνει, προωθεί τον Τσίπρα, 30 χρόνων. Να προωθήσει και ο Παπανδρέου λοιπόν τη νέα γενιά, τους 30άρηδες. Να προχωρήσει μπροστά, και όποιος μουρμουρίζει, υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές…» σημείωσε με νόημα.


Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι ο κ. Σγουρός βγήκε στα… κεραμίδια μετά τα σχόλια που διατύπωσαν σε βάρος του στελέχη, σε κλειστές συνεδριάσεις της Χαριλάου Τρικούπη. Οι αιχμές αφορούσαν τη στάση που τήρησε καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη προέδρου στο ΠαΣοΚ, ως την 11η Νοεμβρίου, και κυρίως την απουσία εμφανούς στήριξης προς την υποψηφιότητα Παπανδρέου.


* Η στάση του στο κόμμα


Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Σγουρός έχει κινηθεί όλο αυτό το διάστημα στη λογική των ίσων αποστάσεων, προτάσσοντας – έναντι της κομματικής – τη θεσμική ταυτότητά του. Ο ίδιος αρνήθηκε να δώσει το «παρών» στην πρώτη μεγάλη – με τη συμμετοχή 30 εν ενεργεία δημάρχων και 140 παραγόντων της τοπικής αυτοδιοίκησης, στο Λεκανοπέδιο – συγκέντρωση υπέρ Γιώργου στο Χαϊδάρι, ενώ όταν συνέπεσε σε εκδήλωση με τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ, έσπευσε να διευκρινίσει ότι η παρουσία του ήταν συνδεδεμένη με την ιδιότητά του ως νομάρχη. Και μόνο.


Λίγες ημέρες αργότερα, όταν έσκασε η είδηση ότι ο κ. Σγουρός θα συνόδευε τον κ. Ευ. Βενιζέλο σε επίσκεψη στο Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο, στην Καλλιθέα, σήμανε συναγερμός στη Χαριλάου Τρικούπη. Στηρίζει λοιπόν Βενιζέλο ο νομάρχης; Ματαίως περίμεναν την επίσημη τοποθέτησή του.


Την ίδια στιγμή δύο εκ των πλέον στενών συνεργατών του, ο αναπληρωτής νομάρχης κ. Χ. Πασβαντίδης και η αντινομάρχης Υγείας κυρία Αθηνά Δρέττα, τάσσονταν αναφανδόν υπέρ της υποψηφιότητας του πρώην υπουργού, από τη Θεσσαλονίκη.


«Ο Σγουρός επέλεξε να τοποθετηθεί sotto voce υπέρ Βενιζέλου» εκτιμά στέλεχος της αυτοδιοίκησης στο Λεκανοπέδιο. «Η αλήθεια πάντως είναι ότι αποτελεί ιδιότυπη περίπτωση στον χώρο του ΠαΣοΚ, καθώς δεν προέρχεται από τα κομματικά του σπλάχνα. Το γεγονός ότι δεν είναι σαρξ εκ σαρκός μπορεί και να εξηγεί τη διαφοροποίησή του. Επιλέγει μία δύσκολη πολιτική, με προσωπικούς όρους ισορροπιών. Σήμερα αντιδρά επειδή διαβλέπει λογική αποκλεισμού και θέλει να αποτρέψει φαινόμενα περιθωριοποίησης».


* Οι υπογραφές και τα εύσημα


Το αρνητικό κλίμα υποδαυλίζει βεβαίως η διαμάχη του με το δίδυμο Γεννηματά – Μίχα, γνωστή από καιρό στον κόσμο της αυτοδιοίκησης. Η έντασή της ήταν εξάλλου τέτοια που λίγο έλειψε να στοιχίσει στον κ. Σγουρό την κάθοδό του ως υποψηφίου νομάρχη Αθηνών στις τοπικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2006. Οι φήμες ήθελαν την τότε υπερνομάρχη Αθηνών – Πειραιώς να θέτει βέτο για το πρόσωπο του κ. Σγουρού, ζητώντας από τον κ. Παπανδρέου τον εξοστρακισμό του από το τριαδικό σχήμα. Καθοριστικό για την έκβαση του εσωκομματικού παιχνιδιού υπήρξε το επιχείρημα «ομάδα που κερδίζει δεν την αλλάζεις»: το ψηφοδέλτιο παρέμεινε ως είχε και η κόντρα συνεχίστηκε υπογείως, δριμύτερη παρά ποτέ.


Για τα μάτια του κόσμου, και στο όνομα της προεκλογικής ενότητας, η κυρία Γεννηματά έφθασε στο σημείο να χαρίζει τριαντάφυλλα στον κ. Σγουρό. Το καζάνι όμως έβραζε.


Η μάχη χαρακωμάτων ήταν προφανής σε κάθε έκφανση της συνεργασίας τους – ακόμη και σε καθαρά λειτουργικό επίπεδο. Τα προβλήματα, κατά πολλούς, εκπορεύονταν από το χάσμα αρμοδιοτήτων: από τη μία η υπερφορτωμένη νομαρχία – το 60% των καθημερινών συναλλαγών των πολιτών με το κράτος διεκπεραιώνεται μέσω του β´ βαθμού αυτοδιοίκησης – και από την άλλη η ενδεής υπερνομαρχία. Η παραγωγή έργου και η υπογραφή του είχε εξελιχθεί σε ναρκοπέδιο.


«Δεν μπορεί άλλος να σχεδιάζει, άλλος να εκτελεί και άλλος να παίρνει τα εύσημα» τονίζουν κύκλοι που πρόσκεινται στον – κατά κοινή ομολογία ικανό – κ. Σγουρό, ενώ αφήνουν να εννοηθεί ότι ο νομάρχης είχε στήσει ανάχωμα στην προσπάθεια «προσεταιρισμού» της δουλειάς του.


Ουδείς κρύβει ότι η παράδοση της κακής συνεργασίας μεταξύ των ιθυνόντων στους δύο θώκους δεν έχει σπάσει ως και σήμερα, τρεις μήνες μετά την παραίτηση της κυρίας Γεννηματά από την υπερνομαρχία και τη διαδοχή της από την κυρία Κωνσταντίνα Μπέη, νομαρχιακή σύμβουλο, σύζυγο του πρώην δημάρχου Αθηναίων κ. Δ. Μπέη και ανοιχτά τασσόμενη στις εσωτερικές διεργασίες στο πλευρό του κ. Παπανδρέου. Είναι ενδεικτικό ότι επισκέφθηκαν χωριστά, αλλά διαδοχικά – μέσα σε διάστημα δύο ημερών! – τον υφυπουργό Ανάπτυξης κ. Γ. Βλάχο για ζητήματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων τους.


Το προφίλ του νομάρχη



Η ιδιαιτερότητα του κ. Σγουρού έγκειται στο γεγονός ότι ουδέποτε ανήκε στο «βαθύ» ΠαΣοΚ. Ο ίδιος το ομολογεί κατά καιρούς: οι επιτυχίες του δεν έχουν υφανθεί στον κομματικό καμβά, ενώ δεν θεωρεί εαυτόν επαγγελματία πολιτικό. Αναδείχθηκε μέσα από τη δραστηριότητά του στην Ομοσπονδία Αρσης Βαρών και εισήλθε στον κόσμο της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2002, έπειτα από παρότρυνση του πρώην πρωθυπουργού κ. Κ. Σημίτη. Διατηρούσε την ιδιότητα φίλου του ΠαΣοΚ από το 1980, για να προσθέσει αυτή του μέλους το 1999. «Εγώ έχω θέση, δουλεύω στην Alpha Bank (σ.σ.: είναι ανώτερο διοικητικό στέλεχος)» συνηθίζει να λέει όταν θέλει να τονίσει τη χαλαρή σχέση του με τα κομματικά αξιώματα.


Ακόμη και οι σχέσεις του με τον κ. Βενιζέλο έχουν περάσει από σαράντα κύματα. Είναι γνωστό ότι ο κ. Σγουρός εκτελούσε χρέη γενικού γραμματέα Αθλητισμού από τον Οκτώβριο του 1996 ως τον Ιανουάριο του 2001. Οταν ανέλαβε ο κ. Βενιζέλος το υπουργείο Πολιτισμού ετέθη θέμα παραμονής του κ. Σγουρού στη θέση. Χωρίς να υπάρχει προσωπική εμπάθεια, ο υπουργός έκρινε σκόπιμη την απομάκρυνσή του και την τοποθέτηση εμπίστου στελέχους, που θα του παρείχε τη δυνατότητα καλύτερης «κατόπτευσης» του χώρου του Αθλητισμού. Το ζήτημα είχε εξελιχθεί σε μήλον της Εριδος μεταξύ του υπουργού και του αρμοδίου υφυπουργού κ. Γ. Φλωρίδη, σε σημείο τέτοιο ώστε να απασχολήσει ακόμη και το πρωθυπουργικό γραφείο.


Κομματικοί παράγοντες εκτιμούν επί του παρόντος ότι συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις φωτίζουν εξ αντανακλάσεως το μέλλον. Οι ίδιοι μιλούν μάλιστα για… μεταφορά του εμφυλίου και πέραν του αυτοδιοικητικού τοπίου, καθώς αμφότεροι οι πρωταγωνιστές του τρέφουν φιλοδοξίες για την κεντρική πολιτική σκηνή. Ο κ. Σγουρός λέγεται ότι θέλει να βάλει πλώρη για τη Θεσσαλονίκη, γενέτειρά του, ενώ η κυρία Γεννηματά για την Α´ Αθηνών.