ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ χρόνια ο αφελληνισμός των εθνικών πρωταθλημάτων, κατά πρώτο λόγο στο μπάσκετ και δευτερευόντως στο ποδόσφαιρο, είναι εμφανής. Ιδιαίτερα φέτος όμως, η υπέρμετρη συμμετοχή αλλοδαπών αθλητών (ξένοι κυρίως Αμερικανοί στο μπάσκετ και πρώην Γιουγκοσλάβοι και Αφρικανοί στο ποδόσφαιρο κοινοτικοί και διάφοροι ελληνοποιημένοι ή ψευτοομογενείς) έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας και οι «λεγεωνάριοι» έχουν εκτοπίσει από τις βασικές ομάδες ή ακόμη και από τους πάγκους τους έλληνες αθλητές.
Οι αρνητικές επιπτώσεις του φαινομένου είναι ήδη φανερές και προβάλλουν περισσότερο απειλητικές εν όψει της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004 στην Αθήνα. Οπως είναι γνωστό, στους Ολυμπιακούς Αγώνες παρέχεται η δυνατότητα στη διοργανώτρια χώρα να συμμετάσχει απευθείας (χωρίς δηλαδή να δώσει αγώνες πρόκρισης στα αντίστοιχα προολυμπιακά τουρνουά) σε όλα τα ομαδικά αθλήματα. Το πρόβλημα λοιπόν είναι ποιοι έλληνες αθλητές θα στελεχώσουν τις αντίστοιχες εθνικές ομάδες, έτσι ώστε αυτές να έχουν αξιοπρεπή παρουσία μπροστά στο ελληνικό κοινό το 2004, όταν τώρα αλλά και στο άμεσο μέλλον δεν αγωνίζονται στα εθνικά μας πρωταθλήματα
Η Εθνική μπάσκετ, λόγου χάρη, έχει προσφέρει πολλές χαρές στους έλληνες φιλάθλους τα τελευταία δέκα χρόνια. Για φανταστείτε λοιπόν το 2004 να μπορούσε να καταρτιστεί η ελληνική εθνική ομάδα από τους μετέχοντες στο ντέρμπι της προηγούμενης Κυριακής ΑΕΚ – Ολυμπιακός! Τα «ελληνόπουλα» του Ολυμπιακού Τάρλατς, Τόμιτς, Νάκιτς, Βούκσεβιτς, Ζεβροσένκο, ο κοινοτικός (Αμερικανοϊσπανός) Ρότζερς, ο Λιθουανός Καρνισόβας και ο Αμερικανός Χόκινς κέρδισαν την ΑΕΚ των Αμερικανών Αλεξάντερ και Πιρς, των κοινοτικών Κολντεμπέλα (Ιταλός), Ρίβας (Πορτορικοϊσπανός), Λάσα (Ισπανός), Λάρσεν και Αντερσεν (Δανοί) και του ελληνοποιημένου Πρέλεβιτς. Μια «ντουζίνα» ξένοι, κοινοτικοί και ελληνοποιημένοι πάλευαν για τη νίκη στο τερέν και γύρω γύρω κυκλοφορούσαν καμιά δεκαριά διερμηνείς ανάμεσα στους ξένους, στους κοινοτικούς και στα «εξώγαμα» του ελληνικού μπάσκετ.
Η Εθνική Εφήβων μπάσκετ το 1995 αναδείχτηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια. Ομως σήμερα σε ποια ομάδα είναι ηγέτης ο Παπανικολάου, ο Ρεντζιάς, ο Κακιούζης, ο Μπαρλάς, ο Σούλης, ο Καράγκουτης, ο Χατζής; Τι χρόνο συμμετοχής έχουν στις ομάδες τους όσοι από αυτούς αγωνίζονται στο ελληνικό πρωτάθλημα; Μπορεί η ενίσχυση με ξένους των ομάδων της Α1 να δείχνει ότι οι αγώνες που θα ακολουθήσουν θα είναι συναρπαστικοί και θα προσφέρουν πολλές συγκινήσεις, όμως κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει ποια θα είναι η αντίδραση των φιλάθλων στη μορφή… πολυεθνικής εταιρείας που έχουν αποκτήσει οι περισσότερες ομάδες και ποιου βαθμού θα είναι οι επιπτώσεις που θα υπάρξουν στο εγγύς μέλλον στην Εθνική μας.
Στο μπάσκετ το περσινό αποτυχημένο πείραμα με τους κοινοτικούς παίκτες δεν ήταν αρκετό για τις ελληνικές ομάδες και τους έχοντες το πρόσταγμα. Τα περσινά αρνητικά αποτελέσματα του Παναθηναϊκού, του Πανιωνίου και του Ηρακλή δεν έπεισαν τους παράγοντες του αθλήματος που ακόμη μια αγωνιστική περίοδο αποφάσισαν να επενδύσουν στην κοινοτική αγορά. Ελληνικό πρωτάθλημα με ξένα δεκανίκια. Από τους 140 μπασκετμπολίστες που αποτελούν το δυναμικό των 14 ομάδων της Α1 σχεδόν οι μισοί, για την ακρίβεια οι 68, δεν είναι Ελληνες.
Αλλά και στο ποδόσφαιρο, τηρουμένων των αναλογιών, οι παράγοντες ακολουθούν σχεδόν την ίδια πορεία, η οποία βρίσκεται ακόμη στην αρχή. Μόνο που η μόδα εδώ προστάζει μη κοινοτικούς, γιατί στην ποδοσφαιρική αγορά είναι πιο φθηνοί. Εξι έχουν το δικαίωμα να αγωνίζονται στις ομάδες της Α’ Εθνικής μετά την πρόσφατη απόφαση της ΕΠΑΕ. Αν όμως υπολογίσουμε όλους συνολικά τους αλλοδαπούς που αγωνίζονται στα ελληνικά γήπεδα τότε ο αριθμός τους αυξάνεται εντυπωσιακά. Στους 198 ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται κάθε Κυριακή στις ενδεκάδες των 18 ομάδων της Α’ Εθνικής υπάρχουν 108 ξένοι, κοινοτικοί και ελληνοποιημένοι που ανήκουν στους συλλόγους και οι οποίοι κατά κανόνα ξεκινούν στην αρχική ενδεκάδα.
Στην προοπτική των Ολυμπιακών Αγώνων οι αρμόδιοι δεν φαίνεται να βλέπουν προβλήματα. Θα μπορούσε ίσως να αγωνιστεί η ομάδα που… αγωνίστηκε στο Τροντχάιμ της Νορβηγίας. Δηλαδή Βαρεσάνοβιτς, Μπάντοβιτς, Γκόγκιτς, Ιβιτς, Τζόρτζεβιτς, Σαμπανάτζοβιτς, Οφορίκουε. Παίκτες όπως ο Μαυρογενίδης, ο Πουρσανίδης και ο Σφακιανάκης δεν θα παίξουν; Μάλλον δεν είναι έτοιμοι ακόμη!
Το ανωτέρω παράδειγμα με τον Ολυμπιακό είναι (λόγω επικαιρότητας) απλώς ενδεικτικό, όπως και το αντίστοιχο με το ντέρμπι ΑΕΚ – Ολυμπιακού, στο μπάσκετ, που προαναφέρθηκε. Ιδια λίγο – πολύ γεύση υπάρχει και στις υπόλοιπες «μεγάλες» ομάδες, ιδιαίτερα στα ΤΑΚ (Τμήματα Αμειβομένων ή ορθότερα Αλλοδαπών Καλαθοσφαιριστών) Αρη, ΠΑΟΚ, ΠΑΟ κλπ., που πρωταγωνιστούν στο κατ’ ευφημισμόν εθνικό πρωτάθλημα μπάσκετ.
Υστερα από χρόνια στην αφάνεια, η ελληνική υδατοσφαίριση καταξιώνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Η δεύτερη θέση της Εθνικής στο FINA CUP της Αθήνας και η κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων από τη Βουλιαγμένη είναι επιτυχίες που οι προηγούμενες γενιές δεν είχαν καν φανταστεί. Στο βόλεϊ η αρμόδια ομοσπονδία καταστρώνει κάθε χρόνο πλάνα για να γίνει ανταγωνιστική η Εθνική, αλλά στις ομάδες οι θέσεις – κλειδιά κατέχονται βασικά από ξένους παίκτες. ΜΠΑΣΚΕΤ Βαγγέλης Αλεξανδρής ΥΠΕΡ
1Με τους καλούς ξένους και κοινοτικούς το πρωτάθλημα θα γίνει πιο δυνατό και ανταγωνιστικό.
2Οι καλοί ξένοι παίκτες θα προσφέρουν υψηλό θέαμα στους φιλάθλους γιατί έχουν τη δυνατότητα.
3Σε σχέση με πέρυσι, που είχαμε μαζική εισαγωγή αυτών των ξένων – κοινοτικών, φέτος βλέπουμε τις ομάδες να κάνουν πιο προσεκτικές κινήσεις.
4 Με την προϋπόθεση να υπάρξει μια ρύθμιση που θα προβλέπει ένα πλαφόν στη χρησιμοποίηση ελλήνων παικτών στη δεκάδα θα μπορούμε να έχουμε ελπίδες ότι η εθνική ομάδα θα μείνει σταθερά στην κορυφή. Οι παίκτες της εθνικής που θα παίζουν σε ένα δυνατό πρωτάθλημα θα είναι αναπόφευκτα «ετοιμοπόλεμοι» και θα έχουν εμπειρίες. ΚΑΤΑ
1Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι ένα πολυεθνικό κατασκεύασμα. Στον Ηρακλή οι εμπειρίες από την περυσινή επιλογή δεν είναι και οι καλύτερες, γιατί αυτοί οι παίκτες δεν πονούσαν την ομάδα και τους ένοιαζε κυρίως το συμβόλαιό τους.
2 Ο οπαδός θα απομακρυνθεί από τα γήπεδα. Ο παίκτης είναι προέκταση του φιλάθλου. Κάθε παίκτης αντιπροσωπεύει ένα κομμάτι από την κοινωνία.
3 Φεύγουν για το εξωτερικό παίκτες όπως ο Παπανικολάου, ο Σιγάλας, ο Ρεντζιάς. Η σχέση είναι αμφίδρομη. Ο κοινοτικός ποτέ δεν θα φτάσει στο επίπεδο ενός καλού Αμερικανού. Οι κοινοτικοί λειτουργούν περισσότερο ως συμπλήρωμα κλέβοντας χρόνο συμμετοχής από τους Ελληνες ακόμη και στις προπονήσεις. Ο Ολυμπιακός έχει ελληνοποιημένους, η ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός, ο ΠΑΟΚ το ίδιο.
4Το μεγάλο πρόβλημα είναι η εθνική ομάδα. Οταν ο έλληνας παίκτης δεν παίζει πολύ χρόνο και δεν αποκτά εμπειρίες δεν μπορεί να είναι ανταγωνιστικός. Αν δεν «ψηθεί» στα μεγάλα παιχνίδια θα νιώθει ανήμπορος απέναντι στους ξένους όταν καλείται να αγωνιστεί με την Εθνική.
