Οταν τον χειμώνα του 1994 η Μαρτίνα Ναβρατίλοβα αποφάσισε να αφήσει το επαγγελματικό τένις, το άθλημα αποχαιρέτησε μια από τις πιο σημαντικές και ιστορικές προσωπικότητες του χώρου. Είπε αντίο στην τενίστρια με το ρεκόρ των 167 ατομικών τίτλων περισσότερους από κάθε άνδρα ή γυναίκα , αλλά και στην αθλήτρια που έβαλε στον χάρτη το γυναικείο τένις. Υστερα από μια καριέρα 21 ετών, η γεννημένη στην Τσεχοσλοβακία Αμερικανίδα έφευγε αφήνοντας πίσω της έναν θρύλο: η τενίστρια που εν μέσω Ψυχρού Πολέμου, το 1975, αυτομόλησε στις ΗΠΑ, αλλά και αυτή που δημοσιοποίησε την ομοφυλοφιλία της, αποτελώντας ένα παντοτινό σύμβολο θάρρους για την γκέι κοινότητα. Και τέλος εκείνη που χάρη στις μυθικές αναμετρήσεις της με την Κρις Εβερτ εκτόξευσε τη δημοτικότητα του γυναικείου τένις στα επίπεδα του ανδρικού. Την περασμένη Τρίτη η Ναβρατίλοβα επέστρεψε στα κορτ, στο τουρνουά της Μαδρίτης, προκειμένου να προετοιμασθεί εν όψει του τουρνουά Ρολάν Γκαρός που αρχίζει αύριο και του Γουίμπλεντον που θα γίνει σε έναν μήνα. Ολα τριγύρω αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν, που τραγουδάει και ο Παπάζογλου. Σε ηλικία 43 ετών καλείται πάλι αυτή να συμμετάσχει στον αγώνα υπέρ του γυναικείου τένις, το οποίο παλεύει για ισότητα με το ανδρικό.
Σύμφωνα με τις μετρήσεις τηλεθέασης, τέσσερα είναι τα αθλητικά γεγονότα που πιάνουν τα μεγαλύτερα ποσοστά: οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ο τελικός του Μουντιάλ, το γκραν πρι της Φόρμουλα 1 στο Μονακό και οι τελικοί του Ρολάν Γκαρός. Πάνω στο κοκκινόχωμα στα κορτ του Παρισιού από αύριο ως και τις 11 Ιουνίου θα παρελάσουν όλα τα μεγάλα αστέρια του τένις. Την περασμένη Τρίτη ανακοινώθηκε η κατάταξη: στο Νο1 των ανδρών τοποθετήθηκε ο κάτοχος του περυσινού τίτλου Αντρέ Αγκάσι με δεύτερο τον Πιτ Σάμπρας και στην κορυφή των γυναικών η Μαρτίνα Χίνγκις, την οποία ακολουθεί η Λίντσεϊ Ντέιβενπορτ.
Το γαλλικό τουρνουά παραδοσιακά ανοίγει τη σεζόν στο τένις. Παρ’ ότι το τέταρτο των Γκραν Σλαμ, το αυστραλέζικο όπεν, ανοίγει ημερολογιακά τη χρονιά, καθώς διεξάγεται Ιανουάριο, το Ρολάν Γκαρός είναι εκείνο που εισάγει το κοινό στο καυτό από άποψη διοργανώσεων καλοκαίρι. Σε έναν μήνα θα γίνει το Γουίμπλεντον και στα τέλη Αυγούστου ακολουθεί το αμερικανικό όπεν στο «Φλάσινγκ Μέντοους» της Νέας Υόρκης. Εφέτος μάλιστα υπάρχει και το ολυμπιακό τουρνουά στο Σίδνεϊ, όπου η δόξα ενός μεταλλίου μπορεί να μαγνητίσει αρκετά αστέρια ήδη ο Αγκάσι και η Ντέιβενπορτ έχουν δηλώσει ότι θέλουν να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ανοίγοντας ωστόσο τη σεζόν των μεγάλων τουρνουά, το Ρολάν Γκαρός μοιάζει να θέτει πρώτο και τα δύο σημαντικά ερωτήματα που έχουν δημιουργηθεί εδώ και μήνες στον χώρο του τένις και σε αυτά καλείται να απαντήσει η Ναβρατίλοβα.
* Τα ντουέτα δεν πουλάνε
Το πρώτο έχει να κάνει με το μέλλον του επονομαζόμενου διπλού, το οποίο διέρχεται σοβαρή κρίση καθώς πολλοί αγώνες διεξάγονται μπροστά σε κενές εξέδρες, ενώ συχνά στο μεικτό αθλητές εγκαταλείπουν για να επικεντρωθούν στο ατομικό, όπως έκανε πέρυσι στο Γουίμπελντον η Στέφι Γκραφ. Η Γερμανία εγκατέλειψε το μεικτό στα ημιτελικά όπου είχε φθάσει με τον Τζον Μακ Ενροου για να επικεντρωθεί στον τελικό του απλού όπου έχασε από την Ντέιβενπορτ. Πριν από λίγες εβδομάδες όμως ο ίδιος ο Τζον Μακ Ενροου, τωρινός αρχηγός της ομάδας των ΗΠΑ στο Ντέιβις Καπ, διετύπωσε ανοιχτά τη θέση του να καταργηθεί το διπλό. «Τα διπλά δεν έχουν θέση στο επαγγελματικό τένις» δήλωσε. «Δεν πουλούν εισιτήρια και κανείς δεν θέλει να τα βλέπει». Αλλοι αντιτείνουν ότι το να διαχωρίσεις το διπλό από το τένις είναι σαν να διαχωρίζεις την επίθεση από την άμυνα στο ποδόσφαιρο, υποδηλώνοντας την ενότητα του αθλήματος. Ωστόσο ακόμη και οι διοργανωτές τα βλέπουν ως διαφορετικά αθλητικά γεγονότα και τα έπαθλα είναι κατά 25% λιγότερα στα διπλά. Το αποτέλεσμα είναι οι σταρ να προτιμούν το ατομικό, τα ΜΜΕ να τους ακολουθούν και έτσι το διπλό να παραμελείται τελικά από όλους. Το Ρολάν Γκαρός είναι το πρώτο που θα δοκιμάσει την κρίση. Εχει όμως ισχυρά όπλα για να διατηρήσει το ενδιαφέρον του κοινού. Τις τελευταίες ημέρες η Μαρτίνα Ναβρατίλοβα δοκίμασε μαζί με τη Νοτιοαφρικανή Μάριααν ντε Σβαρντ στο όπεν της Μαδρίτης το πώς θα πάει στο διπλό. Επόμενο βήμα είναι το Ρολάν Γκαρός και αμέσως μετά το Γουίμπελντον. Παρ’ ότι η Μαρτίνα δηλώνει ότι δεν πάει για τη νίκη, αλλά «απλώς για την πλάκα», θα αποτελέσει σίγουρα μια από τις ατραξιόν του όπεν. Επίσης ξεχωριστό ενδιαφέρον θα δώσει στο τουρνουά η αναμενόμενη συμμετοχή στο μεικτό διπλό του Αντρέ Αγκάσι με την καλή του Στέφι Γκραφ. Γεμάτες κερκίδες για τα δύο ζευγάρια ίσως να αποτελέσουν την καλύτερη απάντηση στον Μακ Ενροου.
* Ανισότητα, υπέρ και κατά
Αν όμως στην υπόθεση του διπλού τα πράγματα είναι αισιόδοξα, δεν συμβαίνει το ίδιο με την ανισότητα στις αμοιβές των γυναικών με τους άνδρες. Η αντιπαράθεση αναμένεται να κορυφωθεί στο Γουίμπλεντον, το οποίο έχει τη μεγαλύτερη διαφορά στις αμοιβές ανάμεσα σε τενίστες και τενίστριες, αλλά οι τριβές υπάρχουν και στο Ρολάν Γκαρός. Σε μια εποχή όπου οι «politically correct» θέσεις αποτελούν αρετή, οι ανισότητες στις αμοιβές στέκουν μόνες τους ως φάρος ανισότητας ίσως όμως όχι αδίκως. Με εξαίρεση το αμερικανικό όπεν τα τρία άλλα τουρνουά του Γκραν Σλαμ δεν πληρώνουν το ίδιο γυναίκες και άνδρες, με συνέπεια να έχει αναπτυχθεί τους τελευταίους μήνες στον χώρο του τένις το εξής θέμα: πρέπει να αδικούνται οι τενίστριες; Η κορυφαία αυτήν τη στιγμή τενίστρια, η Ελβετίδα Μαρτίνα Χίνγκις, έχει δηλώσει ότι κάποια στιγμή οι τενίστριες πρέπει να αρχίσουν να μποϊκοτάρουν τα τουρνουά που τις πληρώνουν λιγότερα από τους τενίστες.
Οι διοργανωτές όμως είναι επίσης ξεκάθαροι: δεν υπάρχει καμιά αδικία, απλώς ακολουθούνται οι νόμοι της αγοράς. Το ανδρικό τένις παίζεται στα τρία σετ ενώ των γυναικών σε δύο. Το αποτέλεσμα είναι κατά μέσον όρο οι αγώνες των ανδρών να διαρκούν περισσότερο, με συνέπεια ο προς πώληση τηλεοπτικός και διαφημιστικός χρόνος να είναι περισσότερος απ’ ό,τι στους αγώνες των γυναικών. Από την άλλη στους άνδρες υπάρχει και περισσότερος ανταγωνισμός, ο οποίος πρέπει να ανταμείβεται. Στα τελευταία 10 χρόνια, στα τέσσερα τουρνουά του Γκραν Σλαμ, υπήρξαν 11 διαφορετικές νικήτριες, ενώ οι άνδρες είναι 19. Αρα οι ίδιες τενίστριες παίρνουν πιο εύκολα τα χρήματα από τους άνδρες. Ετσι εφέτος το Ρολάν Γκαρός θα μοιράσει 32,748 εκατ. φράγκα στους άνδρες και μόλις 28,808 εκατ. φράγκα στις γυναίκες.
Ωστόσο το γυναικείο τένις πλησιάζει ολοένα και περισσότερο σε δημοτικότητα το ανδρικό. Η παρουσία της λολίτας Αννα Κουρνίκοβα, ο εξωτισμός των αδελφών Βένους και Σερένα Γουίλιαμς, η γλυκιά θηλυκότητα της Χίνγκις και τώρα η επιστροφή της Ναβρατίλοβα στρέφει το ενδιαφέρον των ΜΜΕ στα κορτ των γυναικών. Αλλωστε η Ναβρατίλοβα κυνηγάει τα ρεκόρ της Μπίλι Τζιν Κινγκ, της πρώτης τενίστριας που κέρδισε άνδρα…
Ευκαιρίες για Σέλες, Κουέρτεν
Το εφετινό Ρολάν Γκαρός είναι αυτό των μεγάλων ευκαιριών. Στους άνδρες ο Αντρέ Αγκάσι θέλει να διατηρήσει τον περυσινό τίτλο του και να συνεχίσει μια χρονιά στην οποία θα τα πάρει όλα έχει ήδη κατακτήσει το αυστραλέζικο όπεν. Στο πρώτο ωστόσο σοβαρό τεστ σε χώμα στο τουρνουά της Ρώμης ο Αμερικανός έχασε και προβλημάτισε. Από την άλλη ο καλύτερος τενίστας της γενιάς του, ο Πιτ Σάμπρας, δεν έχει κερδίσει ποτέ στο Ρολάν Γκαρός, αλλά μετά το περυσινό Γουίμπλεντον φαίνεται ότι βρίσκεται σε χαμηλή πτήση και έχει χάσει σε όλα τα τελευταία τουρνουά, ενώ δείχνει να αρκείται σε ένα νοσταλγικό παιχνίδι στο διπλό κάνοντας, όπως επιθυμεί, ντουέτο με τον γνωστό του από τον καιρό των ακαδημιών Αγκάσι. Ο δρόμος μοιάζει ανοικτός για γερά αουτσάιντερ, όπως ο Βραζιλιάνος Γκουστάβο Κουέρτεν που στο Αμβούργο νίκησε στον μαραθώνιο των πέντε σετ τον Ρώσο Μάρατ Σάφιν, αλλά και για τον τελευταίο που δείχνει γεμάτος δυνάμεις για ένα τουρνουά όπου μετράει πολύ η αντοχή.
Στις γυναίκες εκείνη που δείχνει αναγεννημένη είναι η Μόνικα Σέλες, κάτοχος τριών τίτλων στο Ρολάν Γκαρός και θριαμβεύτρια στο πρόσφατο τουρνουά της Ρώμης, εκεί όπου είχε κερδίσει το 1990 πριν από την πρώτη νίκη της στο Παρίσι. Αντίθετα η Λίντσεϊ Ντέιβενπορτ αποσύρθηκε λόγω τραυματισμού από το αμερικανικό όπεν. Φαβορί πάντως παραμένει η Νο1 στην παγκόσμια κατάταξη Μαρτίνα Χίνγκις, η οποία πέρυσι είχε χάσει στον τελικό από τη Στέφι Γκραφ. Τώρα όμως η Γερμανίδα θα είναι στην εξέδρα…
