Ο διάλογος για το μεγάλο πακέτο της κοινωνικής ασφάλισης, που θα κρίνει την πορεία του ασφαλιστικού μας συστήματος μετά το 2000, αρχίζει τους επόμενους μήνες. Και ο αρμόδιος υπουργός κ. Μιλτ. Παπαϊωάννου, σε συνέντευξή του στο «Βήμα», δεσμεύεται ότι θα συστήσει μια Επιτροπή Κοινωνικού Διαλόγου με συμμετοχή των πολιτικών κομμάτων και των κοινωνικών εταίρων.
Ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων μιλάει για τις αντιδράσεις των εργαζομένων και αναφέρεται στα μέτρα της κυβέρνησης για την ανεργία, αναγνωρίζοντας με ειλικρίνεια ότι η κυβέρνηση εφαρμόζει ένα δύσκολο οικονομικό πρόγραμμα στα πλαίσια του οποίου, όμως, φροντίζει να δίνει προτεραιότητα στις κοινωνικές πολιτικές.
Συμφωνεί ο κ. Παπαϊωάννου με το ότι σήμερα υπάρχει μετατόπιση των ψηφοφόρων από το ΠαΣοΚ προς άλλες πολιτικές δυνάμεις που καταγράφονται προς τα αριστερά, αλλά δεν ανησυχεί και πιστεύει ότι το ΠαΣοΚ θα δικαιωθεί στις δημοτικές εκλογές.
Αυστηρός, όμως, είναι ο υπουργός Εργασίας όσον αφορά τις εσωκομματικές διενέξεις, τονίζοντας ότι ο όρος εσωκομματική αντιπολίτευση είναι υπονομευτικός της δημοκρατικής λειτουργίας των κομμάτων, και ξεκαθαρίζοντας ότι στο Συνέδριο του ΠαΣοΚ δεν θα υπάρξει θέμα αρχηγού, αφού ο κ. Σημίτης δεν αμφισβητείται. και τονίζει ότι «πρέπει να τεθούν όρια στις ανοιχτές διαφωνίες κάποιων στελεχών που σηματοδοτούν προς τα έξω μια αίσθηση μη κοινής πορείας όλων στο ΠαΣοΚ».
Πώς αισθάνεται ο υπουργός Εργασίας την επαύριον μιας νέας γενικής απεργίας των εργαζομένων; Και σας ρωτώ διότι, αν δεν κάνω λάθος, επί των ημερών της παρούσης κυβερνήσεως έχουν γίνει έξι-επτά γενικές απεργίες.
«Κανένας μας και πολύ περισσότερο ο υπουργός Εργασίας δεν αισθάνεται καλά όταν υπάρχουν απεργίες, διαδηλώσεις ή διαμαρτυρίες, έστω κι αν δεν βρίσκουν απήχηση στη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων.
Το φαινόμενο δεν είναι ευχάριστο κυρίως γιατί είναι η ώρα της υπεύθυνης συμμετοχής όλων μας στην προσπάθεια ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού της χώρας, αλλά και για τον πρόσθετο λόγο ότι με τις επαναλήψεις ιδιαίτερα των γενικών απεργιών χωρίς να υπάρχουν συγκεκριμένοι και σημαντικοί λόγοι οδηγείται το ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα σε αποδυνάμωση, βαθαίνει η κρίση του. Και εγώ, κύριε Νικολάου, πιστεύω ότι μια ισχυρή κοινωνία πρέπει, πλέον των άλλων, να έχει ισχυρούς θεσμούς, ισχυρό συνδικαλιστικό κίνημα. Είναι η ώρα της εξαγωγής συμπερασμάτων και αναζήτησης από το ίδιο του νέου ρόλου του με βάση τα νέα δεδομένα που παρατηρούνται στον χώρο της παραγωγής και της εργασίας».
Πάντως οι απεργίες γίνονται με αφετηρία δικά σας νομοσχέδια. Η χθεσινή απεργία έγινε με αφορμή το εργασιακό…
«Οι απεργίες, δικαιολογημένες ή αδικαιολόγητες, έχουν αφετηρία συνήθως κυβερνητικές αποφάσεις. Είμαι μέλος της κυβέρνησης και κατά συνέπειαν συνυπεύθυνος αν και όπου υπάρχουν ευθύνες. Δεν είναι όμως αλήθεια ότι οι απεργίες γίνονται με άξονα το υπουργείο Εργασίας, εκτός βεβαίως από την τελευταία».
Την Παρασκευή το Υπουργικό Συμβούλιο θα συζητήσει το μίνι ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Γίνονται μέσω των συγχωνεύσεων Ταμείων μειώσεις συντάξεων;
«Οι συγχωνεύσεις των ασφαλιστικών ταμείων είναι πολλές φορές όρος επιβίωσής τους, έτσι μόνο θα γίνει οργανωτικός και λειτουργικός εκσυγχρονισμός του όλου συστήματος. Σε καμία περίπτωση δεν συνδέονται με μειώσεις των σημερινών συντάξεων. Οσοι το ισχυρίζονται δεν λένε την αλήθεια, δημαγωγούν. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις μην ξεχνάτε τον ρόλο τόσο των συντεχνιών όσο και των μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων».
Για το μεγάλο ασφαλιστικό πακέτο πότε θα αρχίσει ο διάλογος;
«Ο διάλογος αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη. Στόχος μου όμως είναι να πάρει συγκεκριμένα θεσμικά χαρακτηριστικά. Θα τον θεσμοθετήσω άμεσα».
Δηλαδή, όταν λέτε ότι θα τον θεσμοθετήσετε;
«Θα συστήσω μια Επιτροπή Κοινωνικού Διαλόγου για την Κοινωνική Ασφάλιση με συμμετοχή και των πολιτικών κομμάτων και των κοινωνικών εταίρων και θα της δώσω συγκεκριμένο περιεχόμενο ώστε να επιτελέσει το έργο της σε καθορισμένο χρονικό διάστημα, με ευθύνη της κυβέρνησης».
Πόση αλήθεια έχει και πόσο βάρος, με βάση την πραγματική κατάσταση του ασφαλιστικού συστήματος, η διαβεβαίωση ότι ως το 2000 δεν αυξάνονται τα όρια ηλικίας, δεν αυξάνονται οι εισφορές κλπ.;
«Ξεκινώ με την αρχή ότι πρέπει να προετοιμάσουμε το σύστημα οργανωτικά και λειτουργικά για να υποδεχθεί τη χρηματοδότησή του. Διαφορετικά, η χρηματοδότηση θα πέφτει μέσα σε μια μαύρη τρύπα, στην οποία κανένας δεν θα μπορέσει να έχει τα σωστά αποτελέσματα.
Και αυτό έγινε σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό μέσα από τις ρυθμίσεις που ψήφισε η Νέα Δημοκρατία. Γιατί ακριβώς δεν είχε ξεκινήσει από το να υπάρξει ένας λειτουργικός εκσυγχρονισμός που στον πυρήνα του θα έχει την αξιοποίηση της περιουσίας, τις καλύτερες παροχές στον πολίτη, τον αριθμό των ασφαλιστικών ταμείων και την οργάνωση, την εισαγωγή της πληροφορικής ώστε να μπορέσει να υποδεχθεί τη νέα χρηματοδότηση.
Δεν τίθεται λοιπόν θέμα ορίων ηλικίας και χρηματοδότησης χωρίς να ξέρουμε πού πάει το όλο σύστημα. Και βέβαια θα προχωρήσουμε με μεγάλες ταχύτητες και με την τόλμη και την αποφασιστικότητα που επιβάλλονται για να ολοκληρώσουμε τη μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό σύστημα».
Είπατε προηγουμένως ότι ενισχύετε την απασχόληση, αλλά επί των ημερών σας έκανε ρεκόρ δεκαπενταετίας η ανεργία.
«Δεν είναι αλήθεια. Οσοι, κυρίως με τίτλους, ανακάλυψαν τις τελευταίες ημέρες έκρηξη της ανεργίας δεν γνωρίζουν τα πράγματα ή δεν λένε την αλήθεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ανεργία στη χώρα μας δεν είναι υψηλή, ιδιαίτερα στους νέους μας. Αναμφίβολα είναι κεντρικό μας πρόβλημα, στον βαθμό που παίρνει και διαρθρωτικά χαρακτηριστικά. Μαγικές συνταγές όμως δεν υπάρχουν εφόσον και οι ραγδαίες εξελίξεις της τεχνολογίας αποτελούν έναν καθοριστικό παράγοντα τόσο για την ποσότητα όσο και για την ποιότητα της απασχόλησης. Η κυβέρνηση έχει διαμορφώσει για το θέμα αυτό ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα παρέμβασης που πλέον των άλλων προϋποθέτει και καταγράφει τις πραγματικές διαστάσεις της ανεργίας, ποσοτικής και ποιοτικής. Το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα παρουσίασε μια σταθερότητα το 1997 σε σχέση με το 1996, είναι στο 10,3%. Το ίδιο, ίσως και λιγότερο, εκτιμάμε ότι θα είναι και το 1998.
Να σας θυμίσω εδώ, κύριε Νικολάου, ότι ολοκληρωμένες πολιτικές απασχόλησης εφαρμόζονται στη χώρα μας την τελευταία διετία για πρώτη φορά.
Η Ελλάδα ως πριν από λίγα χρόνια ήταν χώρα εξαγωγής εργατικού δυναμικού, έδινε απάντηση στο πρόβλημα της ανεργίας δυστυχώς μέσα από τη μετανάστευση, αλλά και στην όποια ανάπτυξη μέσα από τις επενδύσεις. Αυτές ήταν οι συνταγές.
Εφέτος για πρώτη φορά διαμορφώσαμε και υλοποιούμε ειδικά προγράμματα καταπολέμησης της ανεργίας. Για το 1998 είναι σε εξέλιξη ένα καινοτόμο πρόγραμμα 70.000 νέων θέσεων εργασίας εκ των οποίων 50.000 αφορούν νέους 20 ως 27 ετών, που θα κοστίσει 115 δισ. δρχ. Για την τριετία, δηλαδή ως το 2000, θα δαπανηθούν από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους 350 δισ. δρχ. για να ενισχύσουμε την απασχόληση. Ενα πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα ποσόν. Δεν μένουμε όμως σ’ αυτό. Τα προγράμματά μας έχουν ποιοτικά χαρακτηριστικά, που αυτό πολύ απλά σημαίνει επένδυση στη γνώση.
Ολο το βάρος το ρίχνουμε αυτή τη στιγμή στην ποιότητα της απασχόλησης, στην ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού, που είναι η εκπαίδευση, που είναι η έρευνα, που είναι η κατάρτιση στους χώρους δουλειάς».
Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας ζήτησε από τον Πρωθυπουργό προχθές μια πιο αριστερή στροφή στην κυβερνητική πολιτική. Τι σημαίνει αυτό για σας; Σημαίνει μια στροφή προς τα προβλήματα των εργαζομένων; Σημαίνει μια άλλη κοινωνική πολιτική; Τι σημαίνει αριστερή στροφή σήμερα; Και υπάρξει δεξιά πορεία της κυβέρνησης;
«Δεν απαντώ στον Ακη Τσοχατζόπουλο γιατί δεν γνωρίζω τι συζήτησε με τον Πρωθυπουργό και πολύ περισσότερο γιατί πιστεύω ότι είναι ένας σύγχρονος αριστερός. Τι σημαίνει όμως αριστερή στροφή; Το ΠαΣοΚ δεν έχει ανάγκη από στροφές. Το ΠαΣοΚ χρειάζεται σταθερή πορεία προς τα εμπρός. Το ΠαΣοΚ σήμερα εκφράζει τη σύγχρονη Αριστερά. Η Αριστερά του παρελθόντος με τα πολλά συνθήματα είναι πλέον ξεπερασμένη και όσοι μένουν σ’ αυτά είναι εκτός τόπου και χρόνου.
Η Αριστερά είναι υποχρεωμένη να παρακολουθεί και να μπαίνει μπροστά στις εξελίξεις. Οφείλει να δώσει το δικό της περιεχόμενο και τη δική της απάντηση στις σύγχρονες έννοιες, όπως είναι η αγορά, που παλαιότερα την αφόριζε, όπως είναι η ανταγωνιστικότητα, η παραγωγικότητα, ο εκσυγχρονισμός, η παγκοσμιοποίηση κλπ.
Και το ΠαΣοΚ είναι σήμερα η μεγάλη δύναμη της Αριστεράς που μπόρεσε να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, που δεν έμεινε στο παρελθόν, που το όραμά του, τις αρχές του μπορεί να τις κάνει πράξη μέσα από συγκεκριμένες εναλλακτικές κυβερνητικές πολιτικές, μέσα από συγκεκριμένες κοινωνικές αναφορές. Εκφράζουμε τις δυνάμεις της δημιουργίας, της εργασίας, της παραγωγής και αναμφίβολα προνομιακός μας χώρος είναι ο κοινωνικός, που πολύ απλά σημαίνει κοινωνικές πολιτικές ταυτόχρονα με τον στόχο για σταθεροποίηση της οικονομίας μας με ανάπτυξη».
Μήπως όμως υπάρχει ένα έλλειμμα κοινωνικό;
«Ελλειμμα θα υπάρχει όσο υπάρχουν άνθρωποι με ανάγκες. Σημασία έχει τι κάνεις, τι το διαφορετικό κάνεις σε σχέση και με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις για τους κοινωνικά αδύνατους. Ποιες είναι οι προτεραιότητές σου στις δαπάνες.
Οι αφορισμοί και η ανέξοδη υιοθέτηση όλων των αιτημάτων είναι η εύκολη λύση. Αξία έχει το έργο και ο απολογισμός. Και ο απολογισμός είναι θετικός, και οι προοπτικές ακόμη θετικότερες. Εμείς αποδείξαμε ότι, ακόμη και σε περιόδους που οι δημοσιονομικές προσαρμογές ή τα δημοσιονομικά προγράμματα έχουν προτεραιότητα, ασκούμε κοινωνικές πολιτικές όχι μόνο με την αύξηση των κοινωνικών δαπανών για υγεία, παιδεία, κοινωνική ασφάλεια, αλλά και με την εισοδηματική, τη φορολογική πολιτική κλπ.
Να σας θυμίσω εδώ ότι αυτός ήταν και ο λόγος που από το 1994 επιλέξαμε, με πρωθυπουργό τότε τον Α. Παπανδρέου και υπουργό Εθνικής Οικονομίας τον Γ. Γεννηματά, να πάμε σε μια ήπιας μορφής σύγκλιση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αυτό πολύ απλά σήμαινε όχι περικοπές μισθών και ημερομισθίων, όχι αλματώδη αύξηση των ποσοστών ανεργίας συνταγές που ακολουθούν ακόμη και σοσιαλιστικές κυβερνήσεις χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης».
Πάντως το περίεργο είναι ότι αυτές οι αντιρρήσεις, οι επικρίσεις, οι ενστάσεις για έλλειψη κοινωνικής πολιτικής δεν διατυπώνονται από την αντιπολίτευση, διατυπώνονται μέσα από το κόμμα σας. Δεν έχουν δίκιο;
«Οι διαφορετικές φωνές, η κριτική είναι υγεία για ένα δημοκρατικό κόμμα όπως είναι το ΠαΣοΚ. Στο ΠαΣοΚ όμως για όλα τα θέματα, για τις μεγάλες ενότητες της πολιτικής έχουμε συμφωνήσει ομόφωνα ή σχεδόν ομόφωνα στα πλαίσια των συλλογικών μας οργάνων και ιδιαίτερα της Κεντρικής Επιτροπής. Οι μεμονωμένες φωνές δεν σημαίνει ότι δεν έχουν την αξία τους αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να διεκδικούν τον φωτοστέφανο της αλήθειας, της αυθεντίας και πολύ περισσότερο της κοινωνικής ευαισθησίας».
Και δεν σας ανησυχεί το ότι παρατηρείται μια μετατόπιση ψηφοφόρων του ΠαΣοΚ ιδιαίτερα προς την Αριστερά, προς το κόμμα του κ. Τσοβόλα;
«Σήμερα πράγματι παρατηρείται μια μικρή μετατόπιση ψηφοφόρων από το ΠαΣοΚ προς άλλες πολιτικές δυνάμεις που σχηματικά καταγράφονται προς τα αριστερά. Αυτό μας προβληματίζει και φυσικά θα το αντιμετωπίσουμε.
Οσον αφορά το ΔΗΚΚΙ, σχηματικά τοποθετείται στα αριστερά του ΠαΣοΚ. Το κόμμα αυτό δεν έχει συγκεκριμένη πολιτική πρόταση ώστε να μπορεί κανένας να την αξιοποιήσει ως προοδευτική, συντηρητική, αναχρονιστική με σύγχρονους πολιτικούς όρους. Θέλει να εμφανίζεται και το έχει επιτύχει σε ένα βαθμό ως συνέχεια του ιστορικού ΠαΣοΚ. Στηρίζει την πολιτική του παρουσία όχι σε πρόγραμμα, δεν δίνει προοπτική, θα έλεγα ότι εκφράζει ένα άθροισμα διαμαρτυρίας, άρνησης και ιστορικού συναισθήματος μέσα από μια αντίληψη που έχει διαμορφωθεί σε ψηφοφόρους του ΠαΣοΚ ότι είναι η διπλανή μας πόρτα. Σίγουρα πρέπει να ξεπεράσουμε αυτή τη σύγχυση με ιδεολογικούς και πολιτικούς όρους, αλλά και να υπενθυμίζουμε στους ψηφοφόρους μας ότι ο Δημήτρης Τσοβόλας τράβηξε τον δικό του δρόμο, εγκατέλειψε το ΠαΣοΚ, που τόσα του προσέφερε με παρόντα τον Ανδρέα Παπανδρέου και ότι σήμερα ψαρεύει σε θολά νερά γύρω από το ΠαΣοΚ. Ετσι από τη μια μεριά καλλιεργεί σύγχυση γύρω από το ιστορικό ΠαΣοΚ και από την άλλη “αξιοποιεί” τις φιλοδοξίες στελεχών του ΠαΣοΚ που καταγράφονται ως “αντάρτες” στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές. Κόμματα αυτής της μορφής εκτιμώ ότι δεν μπορούν να έχουν βάθος χρόνου, να έχουν μέλλον, τα όποια οφέλη έρχονται από άρνηση και όχι από θέση, και κατά συνέπειαν είναι με ημερομηνία λήξεως».
Πόσο θα επηρεάσει την κυβερνητική πολιτική το ενδεχόμενο αρνητικού αποτελέσματος στις δημοτικές εκλογές;
«Κατ’ αρχήν οι δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές έχουν τα δικά τους πολιτικά χαρακτηριστικά, τις δικές τους ιδιαιτερότητες. Οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν δημοτικές και νομαρχιακές αρχές και όχι κυβέρνηση. Ο χώρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι όμως προνομιακός για το ΠαΣοΚ. Της έδωσε ουσιαστικό περιεχόμενο, την έκανε πραγματική τοπική εξουσία και ταυτόχρονα διαμόρφωσε στελέχη, δημάρχους, νομάρχες που πιστεύουν στον θεσμό και τον υπηρετούν αποτελεσματικά. Με μία φράση, έχει πετυχημένα στελέχη στον χώρο. Αυτό είναι το μεγάλο μας όπλο. Το δεύτερο είναι ότι στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είχαμε πάντα συνεργασίες πολιτικές και κοινωνικές με τις δυνάμεις εκείνες οι οποίες πιστεύουν στην αποκέντρωση και στον δημοκρατικό προγραμματισμό και στην ανάπτυξη.
Δεν μπορεί κανένας βέβαια να παραγνωρίσει ότι οι συγκεκριμένες εκλογές παίρνουν και έναν γενικότερο πολιτικό χαρακτήρα, ιδιαίτερα από τις κάθε φορά αντίπαλες πολιτικές δυνάμεις, με στόχο να εξαχθούν γενικότερα πολιτικά συμπεράσματα κλπ. Και σήμερα δυστυχώς διαμορφώνεται μια χωρίς αρχές συμμαχία του συνόλου σχεδόν της αντιπολίτευσης για καταψήφιση των υποψηφίων που στηρίζει το ΠαΣοΚ. Υπάρχουν από σήμερα συμμαχίες ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και στο ΚΚΕ, με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Στον βωμό της άρνησης, της ακύρωσης της πορείας του ΠαΣοΚ φαίνεται να μην τους ενδιαφέρει ούτε ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ολα αυτά έχουν όμως σχετική αξία για τους δημότες, για τους πολίτες. Εγώ πιστεύω ότι νικητής και αυτών των εκλογών θα είναι οι δυνάμεις που στηρίζει το ΠαΣοΚ».
Στο θέμα της ενότητας του ΠαΣοΚ έχουν γίνει μεγάλα βήματα, κυρίως όσον αφορά τη σύσφιγξη της ηγετικής ομάδας. Πώς εξηγείτε αυτά τα βήματα; Πώς έγιναν ξαφνικά σε τρεις μήνες;
«Τίποτε δεν έγινε ξαφνικά. Το ΠαΣοΚ και τα στελέχη του έχουν μια συνεχή πορεία χρόνων που στηρίζεται σε ιδεολογία, σε αρχές, σε πολιτικό ήθος, σε συμφωνημένο πολιτικό πρόγραμμα, σε συμφωνημένο τρόπο άσκησης της εξουσίας και κυρίως σε ένα υψηλό αίσθημα χρέους απέναντι στον τόπο και στους πολίτες αυτής της χώρας. Στη μεγάλη αυτή πορεία και όταν ασκείς κυβερνητική εξουσία με τόσο μεγάλα και σύνθετα προβλήματα αναμφίβολα θα παρατηρούνται και διαφορετικές προσεγγίσεις, διαφορετικές προτάσεις στην ιεράρχηση και αντιμετώπιση των προβλημάτων. Αυτά τα θέτουμε πλέον μέσα από συνεννόηση και σύνθεση στα συλλογικά όργανα του Κινήματος. Και ο Κώστας Σημίτης έχει πλέον εμπεδώσει αυτή τη συλλογική λειτουργία τόσο στην κυβέρνηση όσο και στο κόμμα, που είναι και προϋπόθεση για την κοινή πορεία και δράση. Ο Κώστας Λαλιώτης όπως και όλα τα σοβαρά στελέχη το ΠαΣοΚ ξέρουν πού πρέπει να δίνουν τις μάχες για να κερδίζουν και την εικόνα αλλά κυρίως την ουσία. Ξέρουν ότι πρέπει, πλέον των άλλων, αυτή την περίοδο να εμπεδώσουμε ένα κλίμα ασφάλειας για την ενότητα και την προοπτική του ΠαΣοΚ, γιατί η όποια ανασφάλεια στο ΠαΣοΚ και στον βαθμό που δεν υπάρχει αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση εξουσίας για τη χώρα μετατρέπεται και σε ανασφάλεια για την κοινωνία με αρνητικότατες συνέπειες. Εχουμε άλλωστε μπροστά μας και το Συνέδριο».
Αλήθεια, πότε θα γίνει; Θα έχει θέμα εκλογής αρχηγού; Ποιο θα είναι το περιεχόμενό του;
«Θα γίνει την άνοιξη του 1999, σύμφωνα με το καταστατικό μας. Μέσα στον Σεπτέμβριο θα αποφασίσει το ΕΓ τη συγκεκριμένη ημερομηνία.
Σε κάθε συνέδριο τίθενται αναμφίβολα όλα τα ζητήματα. Σημασία έχουν τα κυρίαρχα που το σηματοδοτούν, που το προσδιορίζουν. Αυτό το συνέδριο από τα πράγματα δεν μπορεί να είναι συνέδριο διαδοχής. Αυτό λύθηκε με το προηγούμενο συνέδριο και μάλιστα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Σήμερα δεν αμφισβητείται από σοβαρούς ο Κ. Σημίτης, ούτε ως πρόεδρος ούτε και ως ο επόμενος υποψήφιος πρωθυπουργός.
Κυρίαρχο θέμα του θα είναι το να προσδιορίσουμε με σαφήνεια τις θέσεις μας, να αναδείξουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις ιδεολογικές πολιτικές μας διαφορές σε σχέση με εκείνες της συντηρητικής πλευράς, αλλά και να οριοθετήσουμε με σαφήνεια τις σχέσεις μας με τα άλλα πολιτικά κόμματα. Αλλος βασικός στόχος του συνεδρίου μας είναι η διαμόρφωση μιας νέας πολιτικής συμφωνίας ανάμεσά μας, στα πλαίσια φυσικά των ιδεών, των αρχών, των κοινών μας στόχων. Πρέπει να τεθούν όρια στις ανοιχτές διαφωνίες κάποιων στελεχών, που σηματοδοτούν προς τα έξω μια αίσθηση μη κοινής πορείας όλων στο ΠαΣοΚ. Η σημερινή εικόνα αναμφίβολα δημιουργεί προβλήματα στον χώρο μας και διευκολύνει αποστασιοποιήσεις στελεχών αλλά και ψηφοφόρων».
Είστε δηλαδή υπέρ των διαγραφών;
«Δεν είμαι υπέρ των διοικητικών μέτρων. Πιστεύω στη δυναμική των πραγμάτων, που πολύ απλά σημαίνει ότι, αν υπάρχουν τόσο διαφορετικές απόψεις, ο μόνος δρόμος είναι ο ξεχωριστός δρόμος.
Είμαι στην κριτική θέση, ακόμη και στη σκληρή κριτική στα πλαίσια του κόμματος. Υπερασπίζομαι την αναζήτηση, τη συλλογική επεξεργασία θεμάτων και θέσεων, ακόμη και στα πλαίσια ρευμάτων και τάσεων. Ορος σωστής πολιτικής λειτουργίας και συνύπαρξης όμως σε ένα κόμμα είναι η κοινή δράση. Αν δεν υπάρχει κοινή δράση, τότε δεν βλέπω το νόημα της παρουσίας στο ίδιο κόμμα. Ο όρος “εσωκομματική αντιπολίτευση” είναι υπονομευτικός της δημοκρατικής λειτουργίας των κομμάτων».
