* Κατά την εναρκτήρια τελετή της Θεσσαλονίκης ως πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης, που μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση, ο εκφωνητής υπέπεσε δύο φορές σε χοντρό γλωσσικό (γραμματικό) λάθος, όσον αφορά τον τονισμό των ουσιαστικών που λήγουν σε -ος (τα αρσενικά) (και σε -ο τα ουδέτερα), τα οποία κατεβάζουν τον τόνο στη γενική πτώση του ενικού και στη γενική και την αιτιατική του πληθυντικού. Παρουσιάζοντας τους ομιλητές ανήγγειλε την «προσφώνηση του Δήμαρχου Θεσσαλονίκης» και ύστερα την «προσφώνηση του Επίτροπου της Ευρωπαϊκής Ενωσης». Βέβαια, το λάθος αυτό του παρατονισμού είναι δυστυχώς, εδώ και μερικά χρόνια, συνηθισμένο γλωσσικό φαινόμενο. Ετσι εις πείσμα όσων αρνούνται ότι η νεοελληνική γλώσσα περνάει δεινή κρίση, για την οποία ορισμένοι από αυτούς είναι οι ίδιοι εν πολλοίς υπεύθυνοι χρησιμοποιούνται, όχι μόνο στον προφορικό αλλά και στον γραπτό λόγο, θεωρούνται δε δείγματα «προοδευτικού» δημοτικισμού (ενώ είναι προϊόντα άγνοιας και έλλειψης γλωσσικής καλαισθησίας) παρατονισμοί όπως: του υποψήφιου, του σύνεδρου, του εκπρόσωπου, του έμπορου, του συμβούλιου, του πανεπιστήμιου, του φορολογούμενου, των εργαζόμενων, τους κατηγορούμενους κ.τ.τ. Ομως αναρωτιέμαι: σε μία επίσημη εκδήλωση, που την παρακολούθησε τηλεοπτικώς το πανελλήνιο, δεν μπορούσαν άραγε οι όποιοι αρμόδιοι να βρουν έναν εκφωνητή που να γνωρίζει στοιχειώδεις κανόνες της γραμματικής και να έχει σωστό γλωσσικό αισθητήριο ή, έστω, να του υπαγορεύσουν όσα και πώς πρέπει να τα πει, ώστε να αποφευχθεί η δημόσια προβολή και οιονεί πανηγυρική «καθιέρωση» ενός γραμματικού λάθους; Καθηγητής ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ ΜΑΝΕΣΗΣ Ακαδημαϊκός
Επί πληρωμή η… «ελευθέρα είσοδος»
* Θέλω με την παρούσα να επισημάνω στους αρμόδιους φορείς μια λεπτομέρεια που δημιούργησε άσχημη εικόνα για τη χώρα μας.
Εργάζομαι στην έδρα της εταιρείας Bull στο Παρίσι και είμαι υπεύθυνος για την ανάπτυξη των πωλήσεων για τις ευρωπαϊκές χώρες, εκτός της Γαλλίας. Εκμεταλλευόμενος τη θέση μου οργάνωσα ένα διεθνές συνέδριο στην Αθήνα από τις 16 ως τις 19 Ιανουαρίου 1997. Το συνέδριο έγινε στο ξενοδοχείο Divani Palace Acropolis με τη συμμετοχή 25 ατόμων από τις ευρωπαϊκές χώρες και τις ΗΠΑ.
Επειδή οι περισσότεροι από τους συνέδρους επισκέπτονταν για πρώτη φορά την Ελλάδα, ήταν για μένα μια ωραία ευκαιρία να τους δώσω να πάρουν μια γεύση από τον πολιτισμό μας. Οργάνωσα λοιπόν μια εκδρομή στο Σούνιο για το Σάββατο 18/1 και μια επίσκεψη με ξεναγό στην Ακρόπολη, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και στον Τύμβο του Μαραθώνα την Κυριακή 19/1.
Η έκπληξη των φιλοξενουμένων ήταν η είσοδος στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους την Κυριακή! Παντού στην είσοδο γράφεται τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ, FREE ENTRANCE, όμως επειδή ήμασταν γκρουπ με ξεναγό η είσοδος παύει να είναι ΕΛΕΥΘΕΡΑ, χωρίς βέβαια αυτό να αναφέρεται πουθενά.
Ούτε εγώ αλλά ούτε και οι συνάδελφοί μου είχαμε αντίρρηση να πληρώσουμε, όμως όταν γράφουμε FREE ENTRANCE δημιουργεί κάποια υπόνοια. Στην παρατήρησή μου στους διάφορους υπευθύνους, πήρα πάντα την κλασική απάντηση ότι όλοι οι tour operators είναι ενήμεροι και συνεπώς δεν γεννάται κανένα πρόβλημα.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν αναγράφεται στην είσοδο FREE ENTRANCE EXCEPT FOR GROUPS, ώστε να μη δίνουμε και το δικαίωμα στους ξένους να μας κατηγορούν για… κλέφτες. ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ Παρίσι
Τα οικονομικά της Υγείας
* Με αφορμή το κυριακάτικο πρωτοσέλιδο άρθρο σας «Οι λωποδύτες της Υγείας» θα ήθελα να μεταφέρω κάποιες σκέψεις μου σχετικά με τη δημόσια περίθαλψη.
* Το αρκετά προσεγμένο άρθρο σας αναφέρεται στο γνωστό θέμα της υπερβολικά υψηλής τιμής του υγειονομικού υλικού και των ιατρικών μηχανημάτων. Την τιμή βέβαια αυτή δεν την καθορίζουν τα νοσοκομεία τα οποία προκηρύσσοντας διαγωνισμούς αγοράζουν από αυτά που προσφέρονται στην ελληνική αγορά αλλά οι εταιρείες μαζί με τα αντίστοιχα οικονομικά υπουργεία. Σε αυτούς φαντάζομαι απευθυνόταν και το άρθρο σας.
* Από αυτή τη σπατάλη κυρίως ζημιώνονται τα ασφαλιστικά ταμεία και όχι τα νοσοκομεία. Είναι χαρακτηριστικό ότι ΟΛΑ τα αναφερόμενα στον πίνακα του άρθρου σας είδη χρεώνονται ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ στους ασθενείς και εξοφλούνται από τα ασφαλιστικά ταμεία.
* Την τιμή των υλικών δεν την καθορίζουν τα νοσοκομεία.
* Κάθε νοσηλευόμενος ασφαλισμένος χρεώνεται 15.000 δρχ. ενώ κοστίζει 90.000.
* Η τιμή των εξετάσεων στα εξωτερικά ιατρεία είναι πολύ κάτω του κόστους.
* Η προσφορά υπηρεσιών υγείας από λίαν εξειδικευμένο και υψηλής στάθμης ιατρικό, παραϊατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό ουσιαστικά δεν αμείβεται.
Ο τομέας της υγείας, ως ποσοστό του κρατικού προϋπολογισμού, διετηρείτο ως σήμερα σε ικανοποιητικά επίπεδα, χάρη στις εξευτελιστικές αμοιβές όλων όσοι ασχολούνται σε αυτόν. Αυτός είναι και ο λόγος που η παγκόσμια αναταραχή στα οικονομικά της υγείας καθυστέρησε να έλθει και στον τόπο μας. Σήμερα που τα ποσοστά αυτά αρχίζουν να γίνονται δυσβάσταχτα, μήπως θα πρέπει να προστατέψουμε τα δημόσια νοσοκομεία από τον επερχόμενο πόλεμο των συμφερόντων; Και μήπως θα πρέπει να αναθέσουμε την ευθύνη της λειτουργίας τους στους φυσικούς προϊσταμένους τους, που είναι οι διοικητικοί διευθυντές; Υπάλληλοι πτυχιούχοι, καριέρας και κυρίως γνώστες του αντικειμένου τους θα μπορούσαν να προσφέρουν πολύ περισσότερα από τους λεγόμενους μάνατζερ υγείας αν τους εδίδοντο πίσω οι αρμοδιότητες που τους επήραν οι πρόεδροι των νοσοκομείων και κυρίως αν λογοδοτούσαν και εξελίσσοντο με βάση το έργο που θα παρήγαν επί συγκεκριμένων στόχων και όχι με βάση την κομματική ταυτότητά τους. ΝΙΚΟΣ Α. ΖΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Επίκουρος Καθηγητής Ιατρικής Σχολής Αθηνών, Μέλος του ΔΣ του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα»
Το μέρισμα στην Αεροπορία
* Το περιεχόμενο του δημοσιεύματος, το αναφερόμενο στη μερισματοδότηση των αποκατασταθέντων αξιωματικών εν αποστρατεία της Πολεμικής Αεροπορίας (ΒΗΜΑτοδότης, 26 Ιανουαρίου 1997) δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα.
Το ακριβές, εν προκειμένω, είναι ότι, ειδικώς το Μετοχικό Ταμείο Αεροπορίας (Μ.Τ.Α.) άρχισε χωρίς καθυστέρηση την καταβολή του μερίσματος στους δικαιωθέντες με τον Ν. 1543/85 «περί εθνικής αντίστασης» και συνέχισε την καταβολή ως 30.9.1990, ότε το Συμβούλιο της Επικρατείας, με τις υπ’ αριθμ. 390/1990 και 391/1990 αποφάσεις του, αποφάνθηκε ρητώς ότι οι αποκατασταθέντες με τον υπ’ όψιν νόμο δεν δικαιούνται άλλης παροχής πλην της Κύριας Σύνταξης από το Ελληνικό Δημόσιο. ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΠΑΠΑΕΥΣΤΑΘΙΟΥ Αντιπτέραρχος ε.α., Πρόεδρος ΔΣ/Μ.Τ.Α.
«Numerus clausus» στα ελληνικά ΑΕΙ
* Με αφορμή το άρθρο το συναδέλφου κ. Ψυχογιού, στο φύλλο της 26 Ιανουαρίου 1997, θα ήθελα να επισημάνω τα ακόλουθα:
* Ως σήμερα αμφιβάλλω αν ποτέ ο αριθμός εισακτέων προσδιορίστηκε από τη δυνατότητα απορρόφησης αλλά και τις πραγματικές ανάγκες της χώρας σε στελεχικό δυναμικό.
* Είναι γνωστό ότι ο αριθμός των ανέργων πτυχιούχων είναι σημαντικά υψηλότερος του δείκτη ανεργίας. Ο διπλασιασμός των φοιτητών δεν θα επιδεινώσει τις συνθήκες αγοράς;
* Η αποστροφή «πουθενά δεν καταβάλλονται δίδακτρα» τουλάχιστον για τη Γερμανία δεν ισχύει. Μπορεί η ονομασία να είναι άλλη και το ποσό συμβολικό, πάντως είναι μία υποχρεωτική καταβολή, άνευ της οποίας δεν είναι δυνατή η εγγραφή στο εξάμηνο.
* Οντως δεν υπάρχει κλειστός αριθμός στη Γερμανία, καίτοι σε σχολές όπως οι ιατρικές και επιλεκτικά σε άλλες, όταν κρίνεται ότι αυξάνεται υπέρμετρα ο αριθμός των προσερχομένων ορίζεται αριθμός εισακτέων, ο γνωστός «numerus clausus».
* Γιατί όμως δεν υφίσταται αυτή η πλημμυρίδα υποψηφίων στην Ελλάδα; Είναι γνωστό ότι για την αποφυγή πλημμύρας το παράδειγμα είναι πρόσφατο δεν αρκούν έργα μόνο στην πεδιάδα αλλά και σε όλη τη γύρω ενδοχώρα. Οταν ο όγκος των υδάτων γίνει μεγάλος παρασύρει τα πάντα.
Το αυτό ισχύει και στην παιδεία. Η έγκαιρη παροχή εναλλακτικών λύσεων, ποικίλων μορφών, θα μειώσει τον αριθμό των προσερχομένων στα ΑΕΙ, όπως γίνεται στις ευρωπαϊκές χώρες.
Συνεπώς τα μέτρα για την παιδεία πρέπει να αγκαλιάζουν όλες τις βαθμίδες και να αποτελούν ένα οργανικό σύνολο. Γ. ΤΣΩΧΟΣ Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ
ΤΟ ΒΗΜΑ δημοσιεύει επιστολές αναγνωστών για συγκεκριμένα θέματα, με τον όρο ότι είναι ενυπόγραφες. Για τον λόγο αυτόν οι επιστολογράφοι πρέπει να σημειώνουν και τον αριθμό του τηλεφώνου, μέσω του οποίου η Γραμματεία της Συντάξεως θα μπορεί να ελέγξει το γνήσιο της επιστολής. Ανευ των στοιχείων αυτών η δημοσίευση καθίσταται αδύνατη. Η Σύνταξη διατηρεί το δικαίωμα να συντομεύει τα κείμενα. Οι επιστολές με την ένδειξη «για δημοσίευση» μπορούν να αποστέλλονται μέσω Fax, στο (01) 3239.097 / μέσω Internet Ε-Mail: tovima@dolnet.gr
