Τα μυστικά του έρωτα όπως τα έχουν διατυπώσει οι αρχαίες ανατολικές φιλοσοφίες εξακολουθούν να αφορούν τον σύγχρονο άνθρωπο
Ο Στινγκ υπερηφανεύεται ότι μπορεί να κάνει έρωτα δεκάδες φορές στη σειρά χωρίς κανένα πρόβλημα. Ξέρετε ποιο είναι το μυστικό του; Πέρα εκεί στην κοιλάδα του Ινδού ποταμού, όπου οι αρχαιότεροι πολιτισμοί λάτρευαν έναν θεό – Γιόγκι.
Σε συνεχή στύση, εκεί ο Σλίβα και η Παρβάτι ενώνονται σε έναν εναγκαλισμό που κρατάει δέκα εκατομμύρια χρόνια. Εκεί η σεξουαλική πράξη δεν οδηγεί στην κόλαση αλλά στην ευτυχία και στο νιρβάνα. Εκεί λοιπόν στρέφουμε το βλέμμα και εμείς οι Δυτικοί, καθώς ταλανιζόμαστε από τη μεγάλη κρίση της σεξουαλικής ταυτότητάς μας. Και μέσα στη σύγχυση του «παγκόσμιου χωριού» διακατεχόμαστε από την αυταπάτη της ανακύκλωσης των αρχαίων ινδικών μύθων ελπίζοντας να περισώσουμε ό,τι έχει απομείνει από τη σεξουαλική ζωή μας, ανανεώνοντας τις σεξουαλικές συνήθειές μας. Και προσπαθούμε να εντρυφήσουμε στο Τάντρα, επειδή ο Στινγκ μάς λέει ότι εφαρμόζοντάς το είναι σε θέση να κάνει έρωτα δεκάδες φορές κατά σειρά και χωρίς κανένα πρόβλημα. Ετσι νομίζουμε ότι θα απαλλάξουμε το σεξ από την αγωνία, εγκαταλείποντας τις προκαταλήψεις του δυτικού πολιτισμού μας.
Διαβάζουμε λοιπόν βιβλία. Αλλεπάλληλες οι εκδόσεις συγγραμμάτων όπου αναλύονται οι ερωτικές συνήθειες της Ανατολής. Κάτι σαν τα εγχειρίδια «κάν’ το μόνος σου», όπως το περιβόητο «Τάντρα» του Ελμαρ και της Μικαέλα Ζάντρα. Το ζεύγος έχει μάλιστα ανοίξει και σχετικό ινστιτούτο στην Ιταλία, όπου «διδάσκεται» η ερωτική έκσταση. Με τον ίδιο ακριβώς τίτλο «Τάντρα» ο Ντανιέλ Οντιέ περιγράφει τις προσωπικές ερωτικές εμπειρίες του και ο αναγνώστης κυριολεκτικά ρουφάει το κείμενο. Επιπλέον πολλοί ανατολίτες σοφοί αλλά και επιφανείς ινδολόγοι προσφέρουν και αυτοί τα φώτα τους με βιβλία όπως το «Λα Κουνταλίνι» της Λίλιαν Σίλμπουρν. Βιβλιοθήκες ολόκληρες θα μπορούσε να γεμίσουν οι τόμοι που προσφέρονται στον ταλαιπωρημένο άνθρωπο της Δύσης, υποσχόμενοι την επίλυση των σεξουαλικών προβλημάτων του. Ενας κυκεώνας μέσα στον οποίο εύκολα μπορεί κανείς να χαθεί.
Σεξ και ευτυχία
Σαν μπούσουλας μέσα σε αυτό το απέραντο χάος της βιβλιογραφίας, θα μπορούσε να χρησιμεύσει σε όσους επιμένουν να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα ένα ογκώδες σύγγραμμα της Γουέντι Ντόνιγκερ, καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Τίτλος του: «Σίβα, ο ερωτικός ασκητής». Πεντακόσιες σελίδες που εισάγουν τον αμύητο στον κόσμο της ινδικής μυθολογίας. Δεν πρόκειται βέβαια για οδηγίες τέλεσης της σεξουαλικής πράξης. Ο αναγνώστης μπορεί να βρει τα πάντα για τον θεό Σίβα, από τις ρίζες του στη νεολιθική εποχή ως τις τελευταίες εξελίξεις του μύθου του, βασισμένες στις πιο αυστηρές αρχές της δομικής ανθρωπολογίας. Ανάγνωσμα συναρπαστικό, αφού πραγματεύεται κυρίως μύθους παροτρύνοντας ωστόσο σε μιαν ευρύτερη θεώρηση των πραγμάτων: ο αναγνώστης καλείται να αρνηθεί τη συνήθη λογική, για να πετάξει η σκέψη του σε άλλα επίπεδα, βασιζόμενος στον συναισθηματικό κόσμο του.
Ουσιαστικά ο αναγνώστης ταξιδεύει σε άλλους κόσμους, σε μιαν αρχαιότητα όπου ο έρως αποτελεί τη μοναδική οδό για την κατάκτηση της ευτυχίας μέσα από την αυτογνωσία, αφού πειστεί για τη ματαιότητα της κάθε μορφής επίγειας εξουσίας και αφού διδαχθεί ότι τα δύο φύλα είναι απολύτως ίσα και κανένα δεν κατέχει την πρωτοκαθεδρία. Αρα δεν έχει νόημα να επιχειρεί κανείς να βάλει τάξη στον χαώδη κόσμο της σεξουαλικότητας κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις δυτικές πεποιθήσεις που έχει διαμορφώσει ο χριστιανικός – εβραϊκός πολιτισμός.
Η Ντόνιγκερ το λέει ξεκάθαρα: «Το σεξ για μας αποτελεί πρόβλημα. Από τη μια μεριά το βλέπουμε σαν δύναμη ανεξέλεγκτη (AIDS, βιασμοί κλπ.), ενώ από την άλλη έχουμε την αίσθηση ότι πρόκειται για κάτι εντελώς ξεπερασμένο και άρα έρχεται σε δεύτερη μοίρα, συγκρινόμενο με το χρήμα. Αρα πρέπει να το περιορίσουμε σε κάποια αθέατη γωνιά της οργανωμένης ζωής μας. Η κατάσταση αυτή μας δημιουργεί το πρόβλημα και γι’ αυτό αναζητούμε λύσεις στα κείμενα μιας κουλτούρας διαφορετικής που φαίνεται ότι έχει ξεπεράσει το πρόβλημα της σεξουαλικής ταυτότητας».
Το έχει όμως πραγματικά ξεπεράσει; Είμαστε σίγουροι ότι και εμείς μπορούμε να εφαρμόσουμε τη συνταγή; Η Ντόνιγκερ είναι σίγουρη για αυτό: «Το Τάντρα δημιουργήθηκε ακριβώς για να ελέγξει τη σεξουαλικότητα, την οποία οι αρχαίοι Ινδοί είχαν αρχίσει να φοβούνται, βλέποντάς τη να φουντώνει. Εκριναν ότι έπρεπε να τη βάλουν σε κάποιο δρόμο και αυτό το έκαναν με μεγάλη ερωτική σοφία, αναγνωρίζοντας την παντοδυναμία της, την ομορφιά της και την πολυπλοκότητά της».
Εδώ είμαστε λοιπόν. Αυτή ακριβώς η αποθέωση της σεξουαλικότητας λείπει από τον δικό μας πολιτισμό, που ταυτίζει το σεξ με την αμαρτία και την απώλεια της ψυχής, καταπιέζοντας το σώμα και το πνεύμα σε έναν ανεπίλυτο δυαδισμό. Αντίθετα, για τους ανθρώπους των Ιμαλαΐων, το σεξ δεν οδηγεί στην κόλαση αλλά στον παράδεισο, όπως ξεκάθαρα αναφέρεται σε όλα τα συγγράμματα (64 βιβλία) που γράφηκαν από τον 5ο ως τον 7ο αιώνα μ.Χ., υπό τον γενικό τίτλο «Τάντρα», για να περιγράψουν με κάθε λεπτομέρεια όλα τα έθιμα και τις πρακτικές του έρωτα που επιτρέπουν σε όποιον επιλέξει αυτόν τον δρόμο προς την ευτυχία να φθάσει σε τόσο υψηλά επίπεδα ενεργητικότητας, που η συνείδησή του κατακτά τη διαφώτιση.
«Το Τάντρα» εξηγεί η Ντόνινγκερ «μας διδάσκει ότι η σεξουαλικότητα πηγάζει από τις βαθύτερες πτυχές του σώματός μας. Και μας διδάσκει να συλλάβουμε και να ασκήσουμε το Κουνταλίνι στα βάθη της ψυχής μας. Το Κουνταλίνι είναι μια κοσμική ενέργεια που καθορίζει τις διαστάσεις του ρόλου του σώματός μας μέσα από το πρίσμα της.
Τάντρα. Δεν έχει καμία σχέση με τους κανόνες της στερεότυπης ομορφιάς ούτε με τους κανόνες της εξωτερικής σεξουαλικότητας που επιβάλλει ο δικός μας πολιτισμός. Οποιος γνωρίσει αυτά τα κείμενα απελευθερώνεται πραγματικά. Δίνει σημασία μόνο στον έρωτα, δίνοντάς του διαστάσεις πραγματικής θρησκείας».
Σίβα, ο θεός της ηδονής
Για αυτόν τον σκοπό οι αρχαίοι ινδουιστές φαντάστηκαν μια σειρά διαλόγους ανάμεσα στον Σίβα και στη Σακτί, τη θηλυκή ενεργητικότητα ενσαρκωμένη σε μία θεά. Ετσι αναδεικνύουν τη θεότητα της ένωσης του άνδρα με τη γυναίκα, μια θεότητα που παίρνει τη μορφή της σαρκικής επαφής. Διότι σε αυτόν τον πολιτισμό οι όροι αρσενικό και θηλυκό είναι ταυτόσημοι, δεν διαχωρίζονται ποτέ. Αρα, σύμφωνα με αυτή τη φιλοσοφική άποψη, το Τάντρα διδάσκει ότι η ηδονή είναι και των δύο και ποτέ του ενός.
Η μεταφορά της μυθολογίας στην πρακτική γίνεται με άλλα κείμενα, όπως το Καμασούτρα, το οποίο δεν είναι βιβλίο θρησκευτικό αλλά εγχειρίδιο διδασκαλίας, όπου διδάσκεται ότι η ηδονή που νιώθει ένας άνδρας σε μεγάλο μέρος εξαρτάται από την ηδονή που προσφέρει στην ερωτική σύντροφο του. Διδάσκει το «σεξ πρετ α πορτέ» με τρόπο όμως πολύ πιο εκλεπτυσμένο από τα δυτικά ερωτικά εγχειρίδια, δίνοντας απαντήσεις ενίοτε διασκεδαστικές, χωρίς ωστόσο να εμβαθύνει πολύ τα πράγματα.
Η Ντόνινγκερ εξηγεί: «Φυσικά ο Σίβα δεν είναι ο μοναδικός θεός του έρωτα στην ινδική μυθολογία. Υπάρχει και ο νεαρός Κρίσνα, που γοητεύει όλες τις γυναίκες του χωριού του. Ο Σίβα όμως, οπωσδήποτε και πιο έξυπνος είναι αλλά και πιο δυνατός». Και όχι μόνον. Γιατί επιπλέον είναι αυτός που σκοτώνει το Κάμα (πόθος) για να μην τον απασχολεί από τον διαλογισμό του, καθώς ταυτόχρονα είναι και γιόγκι που έχει απαρνηθεί τα εγκόσμια. Και ακριβώς σε αυτό το παράδοξο δισυπόστατο του Σίβα οφείλει ο δυτικός άνθρωπος να εντρυφήσει περισσότερο, για να μπορέσει να κατανοήσει τον ινδικό ερωτισμό και να αντλήσει διδάγματα που θα μπορέσουν να τον βοηθήσουν να λύσει και τα δικά του προβλήματα. Ο Σίβα είναι «σαντού», δηλαδή γκουρού – ερημίτης που ζει από ελεημοσύνες γυρίζοντας τον κόσμο σκεπασμένος με στάχτες αλλά με το πέος του πάντα σε στύση. Και ταυτόχρονα είναι σύζυγος αποτελεσματικός. Αυτή είναι η θεία φύση του, καθώς καταφέρνει να ζει μέσα σε μία φαινομενική αντίφαση. Εχει όμως τον σκοπό του: με αυτόν τον τρόπο μάς διδάσκει ότι ακόμη και οι μακρές περίοδοι αποχής αποτελούν μέρος της ερωτικής ζωής μας. Είναι οι στιγμές κατά τις οποίες συντηρούμε τη σεξουαλικότητά μας χωρίς να τη σπαταλούμε. Ετσι μας διδάσκει ο θεός πώς να ελέγχουμε τον εαυτό μας.
ΣΙΒΑ. Ο θεός που δημιουργεί το Σύμπαν χορεύοντας ενσαρκώνει ταυτόχρονα τον ασκητισμό και το φαλλικό σύμβολο. Αντίφαση φαινομενική που περικλείει τη μαγεία και τον πλούτο του έρωτα.
ΛΙΝΓΚΑ. Ο φαλλός του Σίβα που συμβολίζει τη δισυπόστατη δύναμη διασποράς και συγκράτησης του σπέρματος.
ΣΑΚΤΙ. Η δύναμη που ασκεί ο Σίβα στον κόσμο. Προσωποποιείται με γυναικείες μορφές, τη Σατί και την Παρβάτι, τις δύο συζύγους του, αλλά και με τις θεές Κάλι και Ντούργκα που φέρνουν την καταστροφή.
ΓΙΟΝΙ. Το γυναικείο γεννητικό όργανο που φέρει την «κόκκινη» ενέργεια η οποία γονιμοποιείται κατ’ επανάληψιν από τη «λευκή» δύναμη του σπέρματος για να δημιουργηθεί το Σύμπαν.
ΚΑΜΑ. Είναι ο Πόθος, άρχων του έρωτα (εξ ου και Καμασούτρα) τον οποίο σκοτώνει ο Σίβα για να γίνει ασκητής και να αναστηθεί η Παρβάτι.
ΤΑΝΤΡΑ. Μυστική οδός προς την απελευθέρωση που συνδυάζει τις δυνάμεις του πνεύματος και του σώματος. Οι Ταντρίκα (θιασώτες του Τάντρα) συμπράττουν προκειμένου να εξασφαλίσουν το μέγιστον της σαρκικής απόλαυσης όντας σίγουροι ότι με τον τρόπο αυτόν η δύναμη φθάνει στα ανώτατα επίπεδα με κατάληξη τον διαφωτισμό.
ΧΑΚΡΑ. Είναι τα κέντρα της ενέργειας. Εξι βρίσκονται στον κεντρικό άξονα του σώματος και το έβδομο (που συνδέει τα υπόλοιπα) στο κεφάλι.
