Μισό αιώνα μετά τον θάνατό του (1950) ο Τζορτζ Οργουελ συνεχίζει να εμπνέει και να συζητιέται στους κύκλους των διανοουμένων. Ο άγγλος συγγραφέας της Φάρμας των ζώων (1945) και του 1984 (1949) εξέφρασε προφητικά τους φόβους για την καταστροφή της ατομικής ελευθερίας από ένα καταπιεστικό, απολυταρχικό κράτος που παρακολουθεί συνεχώς τους πολίτες και επιχειρεί να ελέγξει ακόμη και τη σκέψη τους.
Ενας από τους θαυμαστές του Οργουελ είναι και ο εγκατεστημένος στην Ουάσιγκτον συμπατριώτης του, συγγραφέας και δημοσιογράφος Κρίστοφερ Χίτσενς, πολυγραφότατος, αμφιλεγόμενος, αντισυμβατικός και ατίθασο πνεύμα, όπως και ο διάσημος άγγλος συγγραφέας, τη ζωή και λογοτεχνική δύναμη του οποίου σκιαγραφεί στο τελευταίο βιβλίο του Why Orwell Matters.
Ο Χίτσενς θαυμάζει πάνω απ’ όλα την ανεξαρτησία του Οργουελ, του σοσιαλιστή που πίστευε στην ελευθερία και στην ισότητα, που απέρριπτε κάθε μορφή απολυταρχισμού και αυταρχικότητας, είτε προερχόταν από τη Δεξιά είτε από την Αριστερά, που πολεμούσε ταυτόχρονα τον φασισμό, τον σταλινισμό και την αποικιοκρατία.
Η δύναμη των γραπτών του Οργουελ ήταν τέτοια που τον διεκδίκησε τόσο η Αριστερά όσο και η Δεξιά, για τους δικούς τους λόγους. Ο Οργουελ κράτησε ζωντανό τον σοσιαλιστικό τύπο στην Αγγλία και έσπευσε να αγωνισθεί στους κόλπους της Αριστεράς εναντίον του φασισμού στην Ισπανία. Η απέχθειά του όμως για τον σταλινισμό, όπως αυτός εκδηλώθηκε με την υπονόμευση της Αριστεράς στην Καταλονία και αργότερα με την καταπίεση στη Σοβιετική Ενωση, τον έφερε σε σύγκρουση με την παραδοσιακή Αριστερά των ημερών του, που τον κατηγόρησε για προδοσία των αρχών του, παρ’ ότι η αντίθεσή του στον σταλινισμό υπαγορευόταν από την πίστη του στην επικράτηση του δημοκρατικού σοσιαλισμού.
Η Δεξιά από τη μεριά της ερμήνευσε τα αντισταλινικά γραπτά του ως αποτυχία του σοσιαλισμού και τον χρησιμοποίησε στην προπαγάνδα της την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, χωρίς ο ίδιος να είναι ποτέ ιδεολογικά συντηρητικός, χωρίς να επισκεφθεί ποτέ την Αμερική ή να δείχνει περιέργεια για την αναδυόμενη υπερδύναμη.
Ο Χίτσενς, χωρίς να επιχειρεί μια αγιογραφία του Οργουελ, υποστηρίζει ότι ο μεγάλος συγγραφέας δικαιώθηκε για τη στάση του στα τρία μεγάλα ρεύματα της εποχής του, τον φασισμό, τον σταλινισμό και την αποικιοκρατία. Ακολούθησε μια έντιμη στάση που στηριζόταν στην ακεραιότητα του χαρακτήρα του, στην ανεξαρτησία του πνεύματός του, στην κάθετη αντίθεσή του σε κάθε μορφή τυραννίας και στην πίστη του στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Οπως καταλήγει ο Χίτσενς, σε τελευταία ανάλυση, σημασία δεν έχει τι σκέπτεται κανείς αλλά πώς σκέπτεται, σημασία έχουν οι αξίες και αυτοί που παραμένουν πιστοί σε αυτές.
Ο κ. Αχιλλέας Παπαρσένος υπηρετεί ως Σύμβουλος Τύπου στην ελληνική πρεσβεία της Ουάσιγκτον.
