Απ’ όλα έχει ο… μπαχτσές: χωματερή, βιομηχανικά απόβλητα, δέκα παράνομους στάβλους, πέντε ταβέρνες. Ο προστατευόμενος υγροβιότοπος που περιλαμβάνει το έλος Καλοχωρίου και τις εκβολές του Γαλλικού ποταμού πλήττεται εδώ και χρόνια από αυτές τις ανθρωπογενείς παρεμβάσεις οι οποίες υποβαθμίζουν την αξία του φυσικού οικοσυστήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι οι κάτοικοι συνηθίζουν να λένε για την πολύπαθη περιοχή του Καλοχωρίου πως είναι η «σκωληκοειδής απόφυσις» της Θεσσαλονίκης. Ο σκουπιδότοπος επιχωματώνει τμήμα του έλους και ρυπαίνει τα νερά, τοξικά απόβλητα έχουν ταφεί παρανόμως στην περιοχή, ενώ οι βιομηχανίες ανεξέλεγκτα διοχετεύουν τα λύματά τους. Η λαθροθηρία (το κυνήγι ούτως ή άλλως απαγορεύεται στην περιοχή) ασκεί πιέσεις στην όποια άγρια ζωή έχει απομείνει, οι παράνομοι στάβλοι αποτελούν εστίες μόλυνσης, ενώ μειώνουν και την αισθητική αξία του υγροβιότοπου. Επίσης κάποιες από τις ταβέρνες και τα ουζερί λειτουργούν χωρίς άδεια. Και το χειρότερο: έχουν κατασκευαστεί επιχωματώνοντας τμήματα του υγροβιότοπου.
Πριν από 15 χρόνια ο κοινοτάρχης του Καλοχωρίου συναντήθηκε με αρμόδιο του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ πιστεύοντας ότι θα μπορούσαν να βρουν μια λύση για το έντονο πρόβλημα που αντιμετώπιζε η περιοχή λόγω των βιομηχανιών. Η απάντηση του αρμοδίου κυκλοφορεί ως ανέκδοτο. Είχε πει: «Είναι πιο εύκολο να μεταφερθεί το Καλοχώρι αλλού παρά οι βιομηχανίες»! Η συνεχής ρίψη βιομηχανικών αποβλήτων στον υγροβιότοπο τείνει να δημιουργήσει μια μόνιμη εστία μόλυνσης. «Το 1991 η Jet Oil είχε θάψει 1 εκατ. κυβικά μέτρα αποβλήτων στην άκρη του υγροβιότοπου, η υπόθεση είχε πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης, αλλ’ έκτοτε την ίδια τακτική εφαρμόζουν και οι υπόλοιπες βιομηχανίες της περιοχής» λέει ο κ. Μιχάλης Τρεμόπουλος, νομαρχιακός σύμβουλος και πρόεδρος της Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης. Ο δήμαρχος Εχεδώρου κ. Μιχάλης Σελβίδης πάντως τονίζει: «Εχουμε βάλει πρόστιμα στις βιομηχανίες που ρυπαίνουν. Βρίσκουν την εύκολη λύση, αλλά τώρα έχουν στριμωχθεί».
Σήμερα οι πιέσεις έχουν αυξηθεί και η ισορροπία του οικοσυστήματος στο έλος Καλοχωρίου απειλείται. «Κατ’ αρχάς πρέπει χωρίς χρονοτριβή να διακοπεί η λειτουργία του σκουπιδότοπου» λέει η κυρία Στέλλα Βαρελτζίδου από το γραφείο της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας στη Θεσσαλονίκη, ενώ ο διευθυντής της ΕΟΕ κ. Κώστας Βασιλάκης προσθέτει: «Τελευταία προσπαθούν να επιτρέψουν το πλήρες μπάζωμα της λιμνοθάλασσας Καλοχωρίου με την απόρριψη φωσφόγυψου από γειτονικό εργοστάσιο». Αξίζει να σημειωθεί ότι είχε προταθεί το 1992 ανάπλαση του Καλοχωρίου από τις Χημικές Βιομηχανίες Βορείου Ελλάδος με στόχο, όπως λέει ο κ. Τρεμόπουλος, να μπαζωθεί η περιοχή και να εναποθέσουν πολλούς τόνους βιομηχανικών αποβλήτων. Δεν έγινε όμως δεκτό από τον Οργανισμό Ρυθμιστικού.
Πάντως μέσα στα σχέδια του νέου δημάρχου κ. Σελβίδη είναι η απομάκρυνση του σκουπιδότοπου, ο οποίος λειτουργεί περισσότερα από 30 χρόνια. «Ηδη πραγματοποιείται μελέτη για τη λειτουργία σταθμού μεταφόρτωσης, την οποία έχει χρηματοδοτήσει η Περιφέρεια με 62 εκατ. δρχ. Η περιοχή θα αναπλαστεί ώστε να δημιουργηθεί ένας χώρος αναψυχής. Το έργο ανάπλασης θα κοστίσει 3-4 δισ. δρχ. Βεβαίως ώσπου να ολοκληρωθούν οι μελέτες και να ξεκινήσουν τα έργα θα χρειαστούν τουλάχιστον ένα-δύο χρόνια» επισημαίνει.
Στην περιοχή όμως υπάρχει συνεχής καθίζηση και μάλιστα με σημαντική ταχύτητα. Αρχικά εξαντλήθηκαν τα νερά της περιοχής, με αποτέλεσμα την υφαλμύρωση των υδάτων. Ακολούθησε εδαφική καθίζηση. Μελέτη του ΙΓΜΕ (1992) απέδιδε το γεγονός στην υπεράντληση των υδάτων. Οι αντλήσεις από την Επιχείρηση Υδρευσης Θεσσαλονίκης μειώθηκαν, αλλά συνεχίζονται οι αντλήσεις των βιομηχανιών με αποτέλεσμα να εντείνεται η αγωνία των κατοίκων της περιοχής.
Επιπλέον εδώ και περίπου οκτώ χρόνια στην περιοχή του υγροβιότοπου μεταφέρθηκαν παρανόμως δέκα στάβλοι, οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από το χωριό ως εστίες μόλυνσης. «Τους προειδοποιήσαμε ότι αν δεν φύγουν οικειοθελώς θα τους εκδιώξουμε βιαίως. Το πού θα πάνε είναι δικό τους θέμα» λέει ο κ. Σελβίδης. Οσο για τις ταβέρνες που λειτουργούν στο έλος, η άποψη του δημάρχου είναι ότι «πρέπει να παραμείνουν διότι αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι του φυσικού περιβάλλοντος. Κάνουμε προσπάθειες να αλλάξουμε τα κτίρια των καταστημάτων ώστε να ενταχθούν απόλυτα στο περιβάλλον. Θα απαγορεύσουμε όμως την κατασκευή νέων. Εχουμε μεγάλη τουριστική κίνηση και είναι πολλοί εκείνοι που έχουν κάνει αίτηση για λειτουργία ταβέρνας στην περιοχή».
