Θεός ή Εωσφόρος; Η σατανική βιομηχανία του θεάματος με χέρια και με πόδια ψηφίζει… Αντίχριστο! Υπερέχει συντριπτικά έναντι του… αντιπάλου του. Φανταστείτε ότι μερικά από τα διασημότερα ονόματα της οθόνης θριάμβευσαν και θριαμβεύουν ως…. Διάβολοι! Παράδειγμα; Το ρεσιτάλ ερμηνείας του Αλ Πατσίνο στην τελευταία επιστροφή του Εωσφόρου επί της κινηματογραφικής γης, με την ταινία «Ο δικηγόρος του Διαβόλου», που προβάλλεται από την περασμένη Παρασκευή σε αρκετές αθηναϊκές αίθουσες.
«Το Κακό έχει πάντα τον τρόπο του να νικάει»! Είναι το μότο του ζάπλουτου, πανίσχυρου και πρώτου πολίτη της Νέας Υόρκης, του μίστερ Μίλτον (Αλ Πατσίνο). Με ποιον τρόπο νικάει; Με… πολλούς! Αλλά ας ξεκινήσουμε από την αυτού εξοχότητά του.
Εχει τον Διάβολο μέσα του
Σατανάς: Ετσι χαρακτηρίζεται ο Σαντάμ Χουσεΐν. Σατανικός είναι ο οπαδός των μεθόδων του… Σατανά! Μερικές φορές μάλιστα λέμε για κάποιον που καταφέρνει το ακατόρθωτο: «Εχει τον διάβολο μέσα του»! Γιατί; Μα επειδή τα όρια είναι δυσδιάκριτα. Τα όρια μεταξύ Θεού και «εξαποδώ». Αμφότεροι διαθέτουν εξωπραγματικές, μεταφυσικές ικανότητες. Ο Θεός για το Καλό, ο Εωσφόρος για το Κακό. Η αδιάκοπη, θρησκευτική, αιώνια πάλη. Παράδειγμα οι μεταμορφώσεις του Σπένσερ Τρέισι στην αριστουργηματική ταινία του Ρούμπεν Μαμούλιαν «Δόκτωρ Τζέκιλ και μίστερ Χάιντ» (ρόλο που επανέλαβε ο Τζον Μάλκοβιτς σε ταινία του Στίβεν Φρίαρς). Σε αυτές τις περιπτώσεις οι ρόλοι (καλού – κακού) μπερδεύονται. Ετσι, η έρευνα της Ιατρικής (πριν από την… Ντόλι) χαρακτηρίστηκε… σατανική (στην περίπτωση του δόκτορος Τζέκιλ). Η ιστορία άρχισε από πολύ παλιά, όταν η βρετανίδα συγγραφέας Μαίρη Σέλεϊ συνέλαβε και έγραψε την αλληγορική περίπτωση του «Φρανκενστάιν»! Οταν ο άνθρωπος υπερβαίνει τα ανθρώπινα μέτρα, χωρίς να το θέλει, επιχειρεί έφοδο εναντίον του θρόνου του Θεού! Βέβαια τα πράγματα έχουν μια απλούστερη ερμηνεία. Καλλιτέχνες και συγγραφείς μεταγράφανε τους μεταφυσικούς φόβους τους στα βιβλία τους. Το ίδιο δεν έκαναν και οι μάγοι των (ποικίλων) φυλών; Το Αγνωστο ξορκίζεται με… παραμύθια.
Να φοβούνται όσοι παραμελούν τα παιδιά
Αντίχριστος: Σε αυτή την «περίπτωση» έχουμε δύο κατηγορίες (χονδρικώς). Η πρώτη, η πλέον μεταφυσική, εκπροσωπείται από ταινίες τύπου «Εξορκιστή». Ενα θρίλερ τρόμου του Γουίλιαμ Φρίντκιν (σκηνοθέτης του αριστουργηματικού, ρεαλιστικού θρίλερ «Ο άνθρωπος από τη Γαλλία»). Ο Αντίχριστος δεν έχει όψη! Γιατί; Μα επειδή κατοικεί… εντός μας. Και μάλιστα εντός της 12χρονης Ρέγκαν (Λίντα Μπλερ)! Ισως επειδή η διάσημη μητέρα της (Ελεν Μπέρνστιν) την παραμελούσε! Ο Εωσφόρος «τρυπώνει» στο πιο ευάλωτο κορμί της υφηλίου και οι γονείς σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Ουδείς μπορεί να θεραπεύσει το κορίτσι. Ούτε η επιστήμη ούτε η λογική. Παρά μόνο ο πάτερ Μέριν (Μαξ φον Σίντοβ), απόστολος του Θεού επί της γης! Μάλιστα ο Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτι, συγγραφέας του ομότιτλου βιβλίου εκ του οποίου προέκυψε η ιστορία, ισχυρίζεται ότι έκανε ρεπορτάζ αληθινού εξορκισμού που έλαβε χώρα στην Αμερική του 1949. Κύριε των δυνάμεων.
Κακούργα κοινωνία
Εκδικητής: Η δεύτερη κατηγορία… Αντίχριστων εμφανίστηκε (κινηματογραφικώς) το 1976, τρία χρόνια μετά τον «Εξορκιστή». Αντίπαλοι του Φρίντκιν και του Μπλάτι ο Μπράιαν ντε Πάλμα, η Σίσι Σπέισεκ (η οποία προτάθηκε για Οσκαρ) και η ταινία «Carrie» (ελληνικά «Εκρηξη οργής»)! Κοριτσόπουλο παραμελημένο και περιφρονημένο από τους πάντες, διότι η καημενούλα δεν ανταποκρινόταν στις προδιαγραφές ενός… «θεοκόμματου», εξοργίζεται! Με το… άμετρο μίσος της μετακινούσε αντικείμενα και έθετε εκτός μάχης τους πάντες! Ακόμη και… παιδοβούβαλους. Διαολοκόριστο η Σπέισεκ!
Στο πυρ το εξώτερον οι επίδοξοι δικηγόροι
Πειρασμός: Τι είναι ο Διάβολος; Ενσαρκωτής των ενοχών μας. Κάτι σαν… πειρασμός! Εν προκειμένω δεν είναι Διάβολος – Διάβολος, αλλά Διάβολος… Αγγελος! Αυτό «ισχυρίζονται» τουλάχιστον δύο αμερικανικές υπογραφές. Πρώτος (χρονολογικά) ο καλός επαγγελματίας Λ. Τζ. Τόμσον σκηνοθετεί το «Ακρωτήρι του φόβου» (1962). Ο μακαρίτης Ρόμπερτ Μίτσαμ εξέρχεται εκ των φυλακών και κάνει κόλαση τη ζωή του δικηγόρου του Γκρέγκορι Πεκ, ο οποίος στο δικαστήριο τον «πούλησε». Το 1991 ο Μάρτιν Σκορσέζε επιστρέφει στον ίδιο «τόπο του εγκλήματος» και επαναλαμβάνει την ίδια ιστορία καταλήγοντας στον… Εωσφόρο. Ο Ρόμπερτ ντε Νίρο είναι η ζωντανή ενσάρκωση ενός Διαβόλου! Απίστευτος. «Περικυκλώνει» το σπίτι του επίορκου πετυχημένου και αξιοσέβαστου δικηγόρου Νικ Νόλτε, αποπλανά την κόρη του Τζούλιετ Λιούις και ξεγυμνώνει (κυριολεκτικά) την σύζυγο Τζέσικα Λανγκ! Μια τυπικά ευυπόληπτη αμερικανική οικογένεια, βυθισμένη στην μαλθακότητα και στην καλοπέραση, διασχίζει την… Κόλαση! Αν περάσει τις εξετάσεις της, ε, τότε θα επιστρέψει στη… φυσική της κατάσταση.
Γκαίτε, ο προϊστάμενος του Εωσφόρου
Μεφιστοφελής: Ο άνθρωπος που μεσολάβησε για την υπογραφή συμβολαίου Εωσφόρου – Ανθρώπου ήταν ο Γκαίτε. Καθόλου τυχαία! Θεός – Διάβολος συνυπάρχουν σε όλα τα… κύτταρα του προτεσταντισμού. Ανθρωποι λοιπόν πουλάνε την ψυχή τους στον Διάβολο (αλληγορικώς). Παράδειγμα; Ο εξαιρετικός αυστριακός ηθοποιός Κλάους Μαρία Μπραντάουερ (έχει παίξει και σε ταινία Τζέιμς Μποντ) θέτει το ύψιστο ερμηνευτικό… όργανο στην υπηρεσία του Χίτλερ! Η αριστουργηματική ταινία «Μεφίστο» του Ούγγρου Ιστβαν Ζάμπο είναι μια κοινωνικοπολιτική, σύγχρονη μεταφορά του «Φάουστ». Αλλά και ο Μίκι Ρουρκ προσφέρει την ψυχή του στον… Εωσφόρο Ρόμπερτ ντε Νίρο, ως ήρωας του σκοτεινού θρίλερ του Αλαν Πάρκερ «Δαιμονισμένος άγγελος» (1987).
Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι
Διακορευτής: Κατειλημμένος πλήρως από σατανικές ιδιότητες, ο αστυνομικός Χάρβεϊ Καϊτέλ στη «Διαφθορά» («Bad Lieutenant»), την καλύτερη ταινία του Εϊμπελ Φεράρα (1992). Ανανήφει, όμως, όταν αναγκάζεται να διαλευκάνει τον κατ’ εξακολούθηση βιασμό κάποιας μοναχής της Νέας Υόρκης! Η θρησκευτική παραβολή είναι εμφανέστατη. Ο διεφθαρμένος μπάτσος καταβροχθίζει τόνους ηρωίνης, κατραπακιάζει αθώους και υπόπτους, αναγκάζει… παρακείμενα κοριτσόπουλα να υποστούν τα βίτσια του και τσεπώνει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια από το οργανωμένο έγκλημα. Τα όργανα της τάξεως είναι «διακορευμένα» μέχρι μυελού οστών. Θα επανέλθουν αν μετανοήσουν!
Το κλάμα του διαβολάκου
Σατανιστής: Η πληρέστερη κινηματογραφική αλληγορία σατανιστών εξήλθε το 1968 διά χειρός του Πολωνού Ρομάν Πολάνσκι με το «Μωρό της Ρόζμαρι». Δεν βλέπουμε τον Αντίχριστο! Απλώς ακούμε το κλάμα του… μωρού «Του»! Ο Εβραίος Πολάνσκι (έχει σημασία η καταγωγή του) χρησιμοποιεί τη φόρμα της «μεταφυσικής» για να περιγράψει μια εντελώς ρεαλιστική ιστορία. Στην πραγματικότητα υπονομεύει το «είδος» του μεταφυσικού θρίλερ. Τι είναι οι σατανιστές; Κάτι σαν Στοά! Προκειμένου να ανέλθεις, πρέπει να γίνεις «δικός» τους! Ο άνεργος ηθοποιός Τζον Κασσαβέτης (στον καλύτερο ρόλο του) απελπίζεται και συνάπτει σχέσεις με το… χαριτωμένο σατανιστικό ζεύγος της διπλανής πόρτας (η σατανίστρια… Ρουθ Γκόρντον κέρδισε Οσκαρ δεύτερου γυναικείου ρόλου). Και πληρώνει τη… συνδρομή του! Δηλαδή τη γυναίκα του Μία Φάροου. Που θα φέρει στον κόσμο τον Υιό «Του». Το εκπληκτικό είναι ότι ο Πολάνσκι τολμά και βυθίζει την πλάση στο πλήρες σκότος! Ακόμη και η Φάροου υποκύπτει στη δύναμη του Σατανά! Αναλαμβάνει (ως… Μαρία Μαγδαληνή από την ανάποδη) να νταντέψει τον… γιο «τους»! Υπό τους ήχους του γλυκού μουσικού μοτίβου με τον αλληγορικό τίτλο «Sleep safe and warm» («Κοιμήσου με ασφάλεια και ζεστασιά»)! Μερικά χρόνια αργότερα ο Πολάνσκι πληρώνει την τόλμη του με τη σφαγή της γυναίκας του Σάρον Τέιτ (και του εμβρύου τους) από τον σατανιστή Τσαρλς Μάνσον και τη συμμορία του!
Και νομικός, και σατανάς, και πλούσιος
Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου: Τελικά τι είναι ο Διάβολος; «Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου» λέει ο κύριος Μίλτον διά στόματος Αλ Πατσίνο στον «Δικηγόρο του Διαβόλου» του Τέιλορ Χάκφορντ! Επίορκος ο δικηγόρος στο «Ακρωτήρι του φόβου», γιος του Σατανά στον «Δικηγόρο του Διαβόλου»! Τι φταίνε οι συντεχνίες των νομικών; Θέλει και ρώτημα; Βρώμικη πελατεία, βρώμικες υποθέσεις, βρώμικη διασημότητα, βρώμικο χρήμα! Καθαρά χέρια με βρώμικη συνείδηση! Σε τόσο βάθος και πλάτος που τα κέρατα του… Διαβόλου τεντώθηκαν! Ε, όχι κι έτσι, κύριε Κιάνου Ριβς! «Φίλε μου, εγώ δεν απαγορεύω, αλλά επιτρέπω! Είναι στη διακριτική ευχέρεια της συνείδησής σου να διαλέξεις!». Κόλαση, σας λέω. Διότι το «Κακό» διαθέτει δύο τρόπους να νικάει: Rich and Famous! Πλούσιος και διάσημος!
