Λάθη δεν κάνουν μόνο οι έλληνες διαιτητές. Σφυρίγματα τα οποία προκαλούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα παρατηρούνται και στα καλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης. Η παραβίαση των κανονισμών παιδιάς δεν είναι έργο αποκλειστικότητας του εκ Πατρών κ. Ευάγγελου Δημητρόπουλου ούτε του Αρκάδα κ. Γεώργιου Μποροβήλου. Αποτελέσματα έχουν αλλοιώσει κορυφαία ονόματα της ευρωπαϊκής διαιτησίας. Ο Γερμανός κ. Μάρκους Μερκ μόλις πρόσφατα «εγκλημάτησε» εις βάρος του Ολυμπιακού στον αγώνα με τη Ρεάλ. Ο Δανός κ. Κλάους Μπο Λάρσεν καταδίκασε την ΑΕΚ σε ισοπαλία με τη Μονακό. Οι δύο συγκεκριμένες και αποτυχημένες διαιτησίες είναι οι πιο πρόσφατες και γνωστές στο ελληνικό κοινό. Δεν είναι όμως οι μοναδικές στους χιλιάδες ποδοσφαιρικούς αγώνες οι οποίοι διεξάγονται ετησίως στη Γηραιά Ηπειρο. Μια ματιά στα όσα καταλογίζει ο ισπανικός Τύπος στους διαιτητές της Πριμέρα Ντιβισιόν για τους οποίους ο Ελληνας της Σεβίλλης Βασίλης Τσάρτας δεν έχει καλό λόγο να πει αρκεί για να γίνει αντιληπτό ότι η πρωτοτυπία και η πρωτοπορία των ελληνικών γηπέδων βρίσκονται στον τρόπο αντιμετώπισης των έκρυθμων καταστάσεων όταν και όποτε αυτές λαμβάνουν χώρα.
Πολλά από τα λανθασμένα σφυρίγματα που διαμόρφωσαν αποτελέσματα αν συνέβαιναν στο ελληνικό πρωτάθλημα θα προκαλούσαν τριγμούς όχι μόνο στους πίνακες διαιτητών αλλά και στις εξέδρες των γηπέδων. Στην Ισπανία, και στις καλές και στις κακές στιγμές των διαιτητών, η κατάσταση παραμένει πάντοτε εντός ελέγχου. Αδικούνται και εκεί μικρές και μεγάλες ομάδες. Οπως υποστηρίζουν μάλιστα οι ειδικοί του ισπανικού πρωταθλήματος, στη διάρκεια των τελευταίων 16 χρόνων, όπου η Ρεάλ δεν έχει κερδίσει στο «Νόου Καμπ» την Μπαρτσελόνα, σε 14 παιχνίδια το αποτέλεσμα μπορούσε να ήταν διαφορετικό αν οι διαιτητές πρόσεχαν περισσότερο.
Η φιλοσοφία η οποία χαρακτηρίζει τις αντιδράσεις των παραγόντων του ποδοσφαίρου είναι διαφορετική. Ο διαιτητής είναι ο πραγματικός άρχοντας του αγώνα και δικαίωμα δημόσιας κρίσης της απόδοσής του έχουν μόνο οι δημοσιογράφοι. Οι ισπανοί ποδοσφαιριστές παραπονούνται ότι το σύνολο των διαιτητών τούς συμπεριφέρεται την ώρα του αγώνα αυταρχικά. Αλίμονο στον παίκτη όμως ο οποίος θα ακουμπήσει διαμαρτυρόμενος διαιτητή ή θα βγάλει τη γλώσσα του περισσότερο από το επιτρεπτό. Το ίδιο ισχύει και για τους φιλάθλους, οι οποίοι γνωρίζουν ότι σε περίπτωση κατά την οποία πετάξουν αντικείμενα στον αγωνιστικό χώρο θα ξαναδούν μετά από μήνες την ομάδα τους να αγωνίζεται στο γήπεδό της.
Οι ισπανοί διαιτητές έχουν κατακτήσει στην πράξη την ανεξαρτησία τους από τις ομάδες. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο σπανίως τιμωρούνται μεσούσης της περιόδου. Οι ίδιοι μελετούν και μαθαίνουν από τα λάθη τους στο ενδιάμεσο των αγώνων και ο πίνακας των 24 αξιολογημένων διαιτητών αλλάζει μόνο σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης και ποτέ για λάθη στη διάρκεια ενός αγώνα. Την περυσινή περίοδο οι ισπανικές ομάδες από κοινού διαμαρτυρήθηκαν για το επίπεδο της διαιτησίας, αλλά όχι για πολύ. Οι διαιτητές απείλησαν ότι θα μποϊκοτάρουν τους αγώνες του πρωταθλήματος και το θέμα σταμάτησε εν τη γενέσει του. Οι ισπανοί παράγοντες γνωρίζουν ότι οι συμπατριώτες τους διαιτητές χαίρουν της απόλυτης εμπιστοσύνης της UEFA, η οποία ως επί το πλείστον τους εμπιστεύεται τις δυσκολότερες αποστολές. Οπως γνωρίζουν επίσης ότι η αμφισβήτηση του διαιτητή οδηγεί στον κατήφορο. Λάθη γίνονταν και θα γίνονται. Προτιμούν όμως έναν διαιτητή ο οποίος θα υπερασπιστεί την απόφασή του ως το 90′, ακόμη και αν είναι λάθος, από εκείνον ο οποίος θα άγεται και θα φέρεται από ποδοσφαιριστές, παράγοντες και οπαδούς.
Ισως για τον λόγο αυτό το σύνολο των διαιτητών οι οποίοι σφυρίζουν στην Πριμέρα Ντιβισιόν έχουν ανώτατη μόρφωση. Στον πίνακα των 24 αξιολογημένων διαιτητών πέντε είναι στο επάγγελμα δικηγόροι, ένας γιατρός, ένας ψυχολόγος, δύο δηλώνουν βιομήχανοι, ένας οικονομολόγος, ένας εφοριακός, ένας υπάλληλος τράπεζας, ένας βιολόγος, ένας έμπορος, πέντε υπάλληλοι, ένας εμπορικός αντιπρόσωπος, ένας πλασιέ, ένας μάνατζερ, ένας διευθυντής επιχείρησης και υπεράνω όλων ο καθηγητής πανεπιστημίου και κατά πολλούς κορυφαίος ευρωπαίος διαιτητής κ. Γκαρσία Αράντα. Ο μορφωμένος διαιτητής προφανώς επιβάλλεται ευκολότερα στο γήπεδο…
Οι «σφαγές» των… ιβήρων αμνών
Τα πιο συζητημένα από τον ισπανικό Τύπο και όχι μόνο διαιτητικά λάθη στο τρέχον πρωτάθλημα είναι:
* 28.2.1998
Βιγιαρεάλ – Εσπανιόλ 2-2:
Ο διαιτητής κ. Ιτουράλδε Γκονζάλες απέβαλε τον έναν μετά τον άλλον τρεις ποδοσφαιριστές της γηπεδούχου ομάδας με δύο κίτρινες κάρτες. Στην τελευταία αποβολή έκανε μάλιστα το λάθος να δείξει κάρτα στον Πασκουάλε για παράπτωμα το οποίο έκανε συμπαίκτης του. Οι τρεις αποβολές μάλλον δεν ήταν αρκετές και ο κ. Γκονζάλες έστειλε στην εξέδρα και τον προπονητή της Βιγιαρεάλ κ. Χοσέ Αντόνιο Ιρουλέγα. Δεν σταμάτησε όμως ούτε εκεί. Δικαιολογημένα προφανώς, κράτησε 8 λεπτά καθυστέρηση και σφύριξε τη λήξη αμέσως μόλις η Εσπανιόλ ισοφάρισε τον αγώνα.
* 22.8.1999
Ατλέτικο Μαδρίτης – Ράγιο Βαγεκάνο 0-2
Ο διαιτητής κ. Ανσουατέγκι Ρόκα δεν είδε αρχικά την ανατροπή του Φερνάντο Κορέα από τον αμυντικό της Ράγιο, Αλκασάρ, ενώ στο 49′ μέτρησε γκολ το οποίο σημείωσε ο Φερόν από θέση οφσάιντ.
* 12.9.1999
Οβιέδο – Ρασίνγκ 1-2
Το ρεκόρ του κ. Λόπες Νιέτο, ο οποίος την περίοδο ’98-’99 είχε δείξει 16 κίτρινες κάρτες στον αγώνα Ατλέτικ Μπιλμπάο – Ατλέτικο Μαδρίτης, ζήλεψε ο κ. Μεχία Νταβίλα. Με τη σειρά του δεν δίστασε να βγάλει 16 φορές την κίτρινη κάρτα από την τσέπη του, ενώ απέβαλε από το παιχνίδι τον αμυντικό της Οβιέδο Ραμπαριβόνι. Ολοκλήρωσε την απόδοσή του με δύο ανύπαρκτα πέναλτι σε βάρος της Οβιέδο, τα οποία μετέτρεψε σε γκολ ο Σάλβα.
* 3.10.1999
Ρεάλ Μαδρίτης – Βαλένθια 2-3
Ο κ. Ιτουράλδε Γκονζάλες και πάλι ακύρωσε ως οφσάιντ κανονικό γκολ του Αντριαν Ιλιε της Βαλένθια και στη συνέχεια έχασε τον έλεγχο του αγώνα παραβιάζοντας επανειλημμένα τους κανονισμούς σε βάρος και των δύο ομάδων. Λίγο πριν από το τέλος έστειλε στην εξέδρα τον τότε προπονητή της Ρεάλ κ. Τζον Τόσακ αλλά και τον μασέρ της ομάδας της Μαδρίτης.
* 13.10.1999
Μπαρτσελόνα – Ρεάλ 2-2
Ο κ. Ραμόν Ντίας Βέγκα, από τα κορυφαία δύο-τρία ονόματα της ευρωπαϊκής διαιτησίας, τα έκανε θάλασσα. Αρχικά δεν είδε τον Σέρτζι να αποκρούει στη γραμμή του τέρματος της Μπαρτσελόνα σουτ του Μοριέντες, ενώ λίγο αργότερα αρνήθηκε για δεύτερη φορά να στείλει τον αμυντικό των Καταλανών στα αποδυτήρια για «κλάδεμα» αντιπάλου. Στο ημίχρονο προφανώς τον ενημέρωσαν για τα λάθη του και με την πρώτη ευκαιρία έδειξε την κόκκινη κάρτα στον ολλανδό επιθετικό της ομάδας της Βαρκελώνης Πάτρικ Κλούιφερτ επειδή διαμαρτυρήθηκε έντονα για σκληρό μαρκάρισμα σε βάρος του.
* 23.10.1999
Μπαρτσελόνα – Ατλέτικ Μπιλμπάο 4-0
Στο 0-0 ο διαιτητής κ. Χαπόν Σεβίγια απέβαλε τον μέσο της Μπιλμπάο Λαρασάμπαλ αντί να δείξει κίτρινη κάρτα στον Πορτογάλο Λουίς Φίγκο για θέατρο. Στη συνέχεια κατακύρωσε το πρώτο γκολ της Μπαρτσελόνα παρ’ ότι ο Λουίς Ενρίκε σταμάτησε την μπάλα με το χέρι και στην εξέλιξη της φάσης ο Κοκού βρισκόταν σε θέση οφσάιντ. Στο δεύτερο ημίχρονο σε νέο θεατρινίστικο πέσιμο του Φίγκο δόθηκε πέναλτι και ο θρίαμβος της «Μπάρτσα» ολοκληρώθηκε με το τέταρτο γκολ του Ντάνι από θέση οφσάιντ.
* 31.10.1999
Αλαβές – Θέλτα 1-0
Στο πρώτο ημίχρονο ο κ. Μεχία Νταβίλα ακύρωσε σωστά δύο γκολ της Θέλτα, αλλά έχασε τον έλεγχο του αγώνα. Ο νεαρότερος διαιτητής της Πριμέρα Ντιβισιόν (33 χρόνων) έδειξε πέντε κίτρινες κάρτες σε παίκτες της Αλαβές και στη συνέχεια καταπιάστηκε με τα καμώματα των ποδοσφαιριστών της Θέλτα αποβάλλοντας τον Μοστοβόι και τον Μακελελέ για διαμαρτυρία.
* 6.11.1999
Ράγιο Βαγεκάνο – Ρεάλ Μαδρίτης 2-3
Ο Ραούλ έπεσε μόνος του στη μεγάλη περιοχή της Βαγεκάνο αλλά ο κ. Λοντς Αντρέου είδε πέναλτι. Λίγο αργότερα ανεξήγητα απέβαλε τον Μοριέντες της Ρεάλ.
