Μάρκος Καρασαρίνης

ι αναδεικνύει ή τι αποκρύπτει από το ποιητικό έργο και την πορεία ζωής του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι

«Η Ιστορία, για καλό ή για κακό, γράφεται από εκείνους που δεν εγκαταλείπουν ποτέ την προσπάθεια». Η κορωνίδα των συμπερασμάτων του ογκώδους πρώτου τόμου της μείζονος αναθεωρητικής βιογραφίας του καθηγητή του Πανεπιστημίου του Πρίνστον Στίβεν Κότκιν με τίτλο «Stalin. Paradoxes of Power, 1878-1928» φέρει ειδικό βάρος.

Τηρουμένων των αναλογιών, η συμπλήρωση των 70 ετών από τα Δεκεμβριανά αποτελεί για την ελληνική ιστορική κοινότητα ευκαιρία διαλόγου αντίστοιχη της εφετινής πανευρωπαϊκής για την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1914

«Ξύπνησα κατά τις 05.00 από βαριούς, αραιούς κρότους. Ολμοι ή χειροβομβίδες. Ανοιξα το παράθυρό μου που βλέπει προς την Ακρόπολη. Πάνω στον ουρανό που χάραζε, βόλια βυσσινιά από τ’ αριστερά προς τα δεξιά. Από τον δρόμο, κάπου, μια απόμακρη φωνή χωνιού, μόνο δυο λέξεις άρπαξε τ’ αυτί μου: “… το αίμααα… του λαούουου…”. (…) Στο […]

«Οι παραγνωρισμένοι νομοθέτες του κόσμου» ήταν ο χαρακτηρισμός που ο μεγάλος βρετανός ποιητής Πέρσι Μπις Σέλεϊ απέδιδε στους ομοτέχνους του το 1821.

Πού βρίσκεται σήμερα η έρευνα στο πεδίο της φιλοσοφίας της επιστήμης στην Ελλάδα;

Με τους όρους της επιστημονικής παραγωγής ιδεών η ηλικία του είναι κάτι παραπάνω από σεβάσμια. Είναι αυτή στην οποία κάθε εξέχων θεωρητικός φυσικός έχει κερδίσει το προνόμιο να εξαργυρώνει τους κόπους της νεότητάς του: να γέρνει σε έναν αναπαυτικό καναπέ και να περιμένει πότε οι μαθητές ή οι λοιποί εργάτες του πεδίου του θα αποδείξουν πειραματικά την ισχύ των θεωρημάτων του για να εισπράξει εκείνος το Νόμπελ που του αξίζει. Πάνω-κάτω, δηλαδή, ό,τι έπραξε η ομάδα του CERN το 2013 για τον 86χρονο Πίτερ Χιγκς και το μποζόνιό του.

Δεν είναι συχνό φαινόμενο για έναν συγγραφέα να αποδεικνύεται άριστος τεχνίτης σε δύο διαφορετικές γλώσσες, η μία εκ των οποίων δεν είναι η μητρική του. Ακόμη περισσότερο, όταν ως φτασμένος καλλιτέχνης στη μία, αναγκάζεται να περάσει στην έτερη από πράγματα και καταστάσεις πέραν των δυνάμεών του.

Στις 9 Ιουνίου 2014 η Μοσούλη, η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Ιράκ, έπεφτε στα χέρια μιας μάλλον άγνωστης ως τότε ομάδας τζιχαντιστών

Νεοφιλελεύθερη ή νεοσυντηρητική, μετριοπαθής ή ριζοσπαστική, η αμερικανική Δεξιά συνεχίζει να καταγάγει νίκες

«Πνευματομανία, η προς το εκκαλείν πνεύματα εκ του Αδου κλίσις». Η έννοια που ο μεγάλος φιλόλογος Στέφανος Κουμανούδης καταγράφει στη «Συναγωγή νέων λέξεων», το λεξικό νεολογισμών που εκδίδεται το 1900, αποδίδει μια διαδεδομένη πανευρωπαϊκά συνήθεια των ανώτερων στρωμάτων η οποία μοιάζει στα τέλη του 19ου αιώνα να καταλαμβάνει την αθηναϊκή κοινωνία.

Πώς αναπτύχθηκαν στη μεταπολεμική Ελλάδα οι κουλτούρες της αμφισβήτησης;

Το εναρκτήριο σκέλος του «Political Order and Political Decay» στέκεται σε τρεις στιγμές του 2013: στον εμφύλιο πόλεμο παραστρατιωτικών ομάδων στη Λιβύη

Πώς διαμορφώνονται τα διανοητικά τοπία του παρελθόντος για μια κοινωνία; Πώς σύμβολα, έννοιες, υλικά αντικείμενα, ιδεολογικά αφηγήματα και δημόσια ιστορία διαπλάσσουν τη συλλογική μνήμη;

Στο εξώφυλλο του νέου βιβλίου του Γουόλτερ Αϊζακσον φιγουράρουν ο Στιβ Τζομπς και ο Μπιλ Γκέιτς αλλά

Μαζί με πλήθος άλλων θεσμών, η έννοια του μουσείου όπως τη γνωρίζουμε σήμερα οφείλει το περιεχόμενό της ως θεματοφύλακα του παρελθόντος και της ιστορίας

Για μία από τις πιο παράτολμες αποστολές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου 5.000 λέξεις δεν ήταν αρκετές. Οταν ο περιηγητής, τυχοδιώκτης, μπον βιβάν, λόγιος, φιλέλληνας και ήρωας πολέμου Πάτρικ Λη Φέρμορ ανέλαβε την υποχρέωση το 1966 να γράψει ένα μικρό άρθρο για την περίφημη απαγωγή του γερμανού στρατηγού Χάινριχ Κράιπε, στην οποία πρωταγωνίστησε, στην κατεχόμενη Κρήτη το 1944, προκειμένου αυτό να συμπεριληφθεί σε μια πολύτομη ιστορία, παρέδωσε τελικά 36.000 λέξεις προξενώντας απελπισία στον επιμελητή του.

Ο νικητής των πρόσφατων βουλγαρικών βουλευτικών εκλογών είναι ένας σωματοφύλακας πρώην πρωθυπουργών της χώρας.

Ενα μεγάλο συγγραφικό όνομα. Μερικά χαμένα διηγήματα. Μια μεταθανάτια συλλογή.

Η κινηματογραφική δουλειά του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ έμοιαζε πάντοτε να ακουμπάει