Γνώμες

Η εκλογική ήττα-τιμωρία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θεωρείται πλέον δεδομένη. Δεν αρκεί όμως το νομοτελειακό ναυάγιο αυτής

Ο θείος μου ο Νικήτας έφυγε πριν τρία χρόνια και κάτι μήνες, πληρέστατος ημερών. Θα πρέπει να υπήρξε ένας από τους πλέον μακροχρόνιους αναγνώστες μιας ιστορικής εφημερίδας που γεννήθηκε μόλις λίγα χρόνια μετά από εκείνον...

Το 2016 έκλεισε κοινοβουλευτικά με το χειρότερο δυνατό τρόπο. Την τελευταία ημέρα εργασιών της Βουλής

Η Ευρώπη μας όλο και γίνεται πιο φτωχή οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά. Η πολιτική ρευστότητα στον Νότο, οι

Ευχάριστο και επιμορφωτικό παιχνίδι: Εχοντας αποκτήσει διαδικτυακή πρόσβαση στο αρχείο ενός μεγάλου περιοδικού για την όπερα (πρωτοκυκλοφόρησε το 1950),

Μου αρέσει να ζητώ τη συμβουλή ενός συγκεκριμένου συναδέλφου όταν έχω επαγγελματικά διλήμματα.

Ερχονται στιγμές που όλοι αναγκαζόμαστε να κάνουμε τον απολογισμό μας.

«Το Βήµα» κυκλοφορεί σήµερα µε ορισµένες αλλαγές στη δοµή της ύλης του. Πρόκειται για µεταβολές που οφείλονται στην (δικαιολογηµένη άλλωστε) απεργία των δηµοσιογράφων λόγω καθυστερήσεων στις πληρωµές τους.

Η παρούσα κρίση του Τύπου ούτε απλή είναι ούτε συνηθισμένη. Αντιθέτως, είναι πολυπαραγοντική και βαθιά διαρθρωτική.

Θυμάμαι τι έλεγε ο Λέων Καραπαναγιώτης: «Η εφημερίδα είναι μια μηχανή Δημοκρατίας. Είναι το μόνο γκάλοπ στο οποίο πληρώνει ο ερωτώμενος.

Σε μία εποχή που οι εφημερίδες σε όλον τον κόσμο δίνουν αγώνα επιβίωσης απέναντι στην κυριαρχία του Διαδικτύου, στην Ελλάδα η οικονομική κρίση,

Ερχονται στιγμές που όλοι αναγκαζόμαστε να κάνουμε τον απολογισμό μας.

Για εμάς, τη Δημοκρατική Παράταξη, ο πλουραλισμός και η πολυφωνία στην ενημέρωση είναι μείζον ζήτημα Δημοκρατίας.

Ενας κορυφαίος στοχαστής του καιρού μας, ο Κλαούντιο Μάγκρις για όσους, λίγους δυστυχώς, τον ξέρουν, σημείωνε πριν από μερικά χρόνια ότι οι εφημερίδες

Εμαθα ανάγνωση - κατά κυριολεξία - με τις επιφυλλίδες του Παύλου Παλαιολόγου στο «Βήμα». Θυμάμαι ακόμη πολλές από αυτές, γραμμένες με το μοναδικό κοφτό και λιτό ύφος του, με τις σύντομες κύριες προτάσεις.

Η χαρά της Κυβέρνησης δεν κρυβόταν - λουκέτο στον μεγάλο «εχθρό». Αλλωστε από το 2012 είχε στηθεί προπαγάνδα λάσπης διά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Γιατί η κυβέρνηση Τσίπρα δίνει τα ρέστα της για να κλείσει ο ΔΟΛ;

Μάθαμε λοιπόν, μεταξύ των άλλων, τις τελευταίες ημέρες πως πολλοί νεότεροι Ελληνες αποδέχονται τη θέση ότι η ζωή στην Ελλάδα ήταν καλύτερη τη δεκαετία του '60!

Τι σου είναι ο άνθρωπος. Μέρες γιορτινές, ο Πρωθυπουργός θα μπορούσε να μείνει σπίτι και να διηγείται στον υιό Ερνέστο τα ανδραγαθήματά του όταν πολεμούσε στη Σιέρα Μαέστρα με τον Κομαντάντε Φιντέλ.

Οσα χρόνια είμαι δημοσιογράφος έχω γνωρίσει πολλές κυβερνήσεις. Καλές και κακές. Χρήσιμες και επικίνδυνες. Εχθρικές και φιλικές προς τον Τύπο.