(Κριτική σε ένα άρθρο του Omar Ashour που δημοσιεύθηκε στο Heliosplus την 28.2.2017) Μια ποσότητα προκατάληψης και διαστρέβλωσης των γεγονότων σε ένα καταφανώς στρατευμένο πολιτικό άρθρο ίσως μπορεί να γίνεται ανεκτή, όταν όμως ξεπεράσει κάποια όρια, θα πρέπει να δίνεται μια απάντηση. Και αυτό, σε μια αποκλειστικά αντικειμενική προσέγγιση των γεγονότων. Γράφει ο κ. Ashour […]
Επιθυμώ να καθησυχάσω όσους ανησύχησαν με την εμφάνιση μου ώς «κριτικού» θεάτρου στο «Βήμα της Κυριακής», αλλά τους προετοιμάζω για μεγάλα κέφια.
Μία από τις πιο σημαντικές, θετικές και ελπιδοφόρες ειδήσεις εδώ και πολύ καιρό για την Ελλάδα
Ο χειρότερος άνθρωπος στη χειρότερη θέση
Ο υπουργός Οικονομικών μιλώντας χθες στη Βουλή, υποστήριξε ότι η καθυστέρηση
Το τελευταίο τρίμηνο μακριά από την Αθήνα δεν έκανε καλό στους επικεφαλής των κλιμακίων των θεσμών.
Ζήσαμε τη μεταπολίτευση με το φτερούγισμα της κεντροαριστεράς πάνω από σύνορα και φράχτες, διχασμούς και διαιρέσεις να ενώνει και να συμφιλιώνει τους πολίτες φέροντας στο προσκήνιο τις συλλογικές αξίες.
Η σύνθετη λέξη, «Κεντροαριστερά», σκοπιμότερο και ωφελιμότερο θα ήταν ν’ αντικατασταθεί από τους ισοδύναμους εννοιολογικά όρους «σοσιαλδημοκρατικός» ή «κεντροσοσιαλιστικός» χώρος. Για τον απλούστατο λόγο,
Το βιβλίο του Ερίκ Φοτορινό «Mon tour du "Monde"»
Τελικά κάποια πράγματα αξίζει να γίνονται κι ας παίρνουν και κόπο και μόχθο και αγωνία και χρόνο...
Αγαπώ την απρόβλεπτη τέχνη του θεάτρου και τιμώ την κριτική όσο και την υποπτεύομαι.
Εξουσιάζουν αλλά δεν κυβερνούν
Τα παρακάτω είναι σκέψεις και προτάσεις για την εκπαίδευση και την Παιδεία οι οποίες κατατέθηκαν στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής.
Στο βιβλίο του «1984» ο Τζορτζ Οργουελ περιγράφει το απαίσιο κράτος του Μεγάλου Αδελφού
Θα μπορέσει τελικά η Ελλάδα να σταθεί, να (παρα)μείνει στην Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ);
«Κι εκείνοι να σε δείχνουν με το δάχτυλο
Ολες οι κυβερνήσεις, όλες οι εξουσίες, θέλουν να κλέψουν τον χρόνο.
«Εναν τέτοιο αγώνα, ψυχικό και πνευματικό, φιλοδοξεί να εξεγείρει μέσα στις συνειδήσεις όλων μας το περιοδικό αυτό.
«Η ιδέα της πολιτικής, ή ακριβέστερα, της δημοκρατίας, ως μορφής διακυβέρνησης "από τον λαό,
Ηαντίληψη ότι η «Ιστορία» γράφεται πάντα από τους «ισχυρούς» και πάντα στα «παρασκήνια» δεν είναι καινούργια.