Γνώμες

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, οι Ελληνες σήμερα προκρίνουν την ελευθερία ως υπέρτερη αξία ακόμη και από την ασφάλεια, παρότι οι απειλές γύρω μας έχουν αυξηθεί, και η αίσθηση του ομαλού σπανίζει πλέον στη ζωή μας.

Αλήθεια, ποια είναι η μεγάλη εικόνα εκείνης της περιόδου, 1996-2004; Τι είναι αυτό που κρίνει αν ένας Πρωθυπουργός πέτυχε ή δεν πέτυχε;

Ο Πούτιν γιορτάζει τη στρογγυλή επέτειο με μια τριετία πολέμου στην Ουκρανία

Η κατάσταση που επικρατεί σε υποδομές της Δικαιοσύνης μόνο σε δικαστικά κτίρια δεν ανταποκρίνεται

Η ελληνική κοινή γνώμη έχει γαλουχηθεί να απορρίπτει τον ρεαλισμό και να εμμένει σε θέσεις απόλυτες, εξωπραγματικές, ανεφάρμοστες, ατελέσφορες

Το ερώτημα είναι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κάνει μια safe επιλογή, μια «κατευναστική» επιλογή ή αν θα επιλέξει να ταράξει λίγο περισσότερο τα νερά

Ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις για ακόμη μία ελπιδοφόρα εκλογική μάχη αν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης δεν παρουσιάσουν ένα συνεκτικό και αξιόπιστο εναλλακτικό σχέδιο για τη χώρα

Για να τελειώνει επιτέλους αυτή η συζήτηση για τον επόμενο ή την επόμενη Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έχω το πρόσωπο με το οποίο παύει κάθε συζήτηση και κατευνάζονται οι ανησυχίες, ειλικρινείς ή προσχηματικές. Δεν είναι το πρόσωπο όμως το πρόβλημα.

Ο Κ. Σημίτης δεν ήταν ο πολιτικός που ξεσήκωνε τα πλήθη όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά με την πολιτική στοχοπροσήλωση για την υλοποίηση κρίσιμων στόχων κινητοποίησε σημαντικό τμήμα της κοινωνία και ανοίχτηκε και εκτός ΠαΣοΚ.

«...ο Σημίτης ποτέ δεν κατάφερε να κερδίσει τη συμπάθεια των Ελλήνων, ούτε καν των ψηφοφόρων του κόμματός του. Ωστόσο, αποδείχτηκε ένας από τους πιο επιτυχημένους Πρωθυπουργούς στην ιστορία της Ελλάδας»

Λίγες ημέρες πριν ανακοινώσει την επιλογή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μόνο ένα ερώτημα μένει να απαντηθεί. Το πανάκριβο πολιτικό μας σύστημα είναι σε θέση να διαφυλάξει, ανταποδοτικά, το κύρος του ανώτατου θεσμού;

Το ΠαΣοΚ δεν μπορεί (επί του παρόντος), η επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ απομειώνεται αργά αλλά σταθερά, το 2025, εκτός σοβαρού απροόπτου, φαίνεται ότι θα είναι μια ακόμη «ανέφελη» χρονιά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Οπότε άνετα μπορεί να αντιπολιτεύεται τον εαυτό της…

Μέχρι και νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας υπόσχεται η κυβέρνηση, αν και αυτό το τελευταίο έχει εξελιχθεί σαν το «μάντεψε ποιος»

Η οσκαρική «μονομαχία» των «Εmilia Perez« και «The brutalist» φαίνεται ότι θα έχει ενδιαφέρον.

Τον ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη του.

Ο Κώστας Σημίτης ήταν ένας σπάνιος άνθρωπος. Ξεχώριζε για το ήθος του, τις αξίες και τις αρχές του. Η διανοητική και πνευματική του υπόσταση τον καθιστούσαν μοναδικό.

Η ελληνική κοινωνία διατυπώνει ένα αίτημα ευμάρειας, που ακουμπά στο πολιτικό σύστημα χωρίς να κρέμεται εξ ολοκλήρου από αυτό.

«Έχασα έναν φίλο. Και τι μπορώ να πω; Πώς να μαρτυρήσω γι' αυτόν; Ο χαρακτήρας του, το ήθος του, η πραότητά του, η δημοκρατικότητά του -επιστέγασμα όλων αυτών - δεν ανήκουν σε κανέναν».

Στην πραγματικότητα η Μεταπολίτευση δημιουργήθηκε μετά τη Μεταπολίτευση. Μετά δηλαδή τις στιγμές της πολιτικής και πολιτειακής αλλαγής που τυπικά ολοκληρώνονται με το Σύνταγμα του 1975.

Μήπως υπάρχει αληθινά ένα τέτοιο δικαίωμα στον αξιοπρεπή θάνατο; Και μήπως ο ασθενής που υποφέρει φρικτά από το μαρτύριο του θα νοιώσει την «εξωτερική επέμβαση» ως μια ευλογία;