Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Παρόλο που δεν έφυγε ποτέ από το προσκήνιο, πέρασε αρκετές δεκαετίες σε μια κατάσταση ήπιας περιφρόνησης, κάτι που άλλαξε την τελευταία δεκαετία για να μπορούμε σήμερα να το απολαμβάνουμε στα high end μπαρ της πόλης. Υπάρχουν φυσικά ακόμη πολλοί που επιμένουν να μην του δίνουν σημασία ή να τοποθετούνται για την αφεντιά του με φράσεις «ντοματόσουπα» ή «μπριάμ» στο ποτήρι, κάτι που μας βρίσκει εντελώς αντίθετους γιατί πιστεύουμε όχι μόνο ότι πρόκειται για ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα cocktails αλλά, μάλιστα, για ένα από εκείνα που έχουν δημιουργήσει κουλτούρα και μυστήριο γύρω από το όνομά του.
Αν μη τι άλλο, το Bloody Mary είναι ένα από τα cocktails που σίγουρα έχουμε δοκιμάσει σε πολλές διαφορετικές εκδοχές και με ευφάνταστα γαρνιρίσματα στο ποτήρι του. Και για όλα αυτά, πιστεύουμε ότι φταίει η ντομάτα. Ας τα πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.
Στην Αμερική υπήρχε η virgin εκδοχή πριν ακόμη εμφανιστεί η κλασική συνταγή
Είναι γνωστό ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες ο τοματοχυμός είναι υψηλά στις προτιμήσεις μικρών και μεγάλων και, μάλιστα, από τα τέλη του 19ου αιώνα κυκλοφορούσαν ήδη πικάντικα ροφήματα με βάση την ντομάτα. Περιείχαν worcestershire sauce, λεμόνι, πιπέρι, καυτερές πιπεριές, ακόμη και χρένο. Ένα από αυτά τα ροφήματα, με συνταγή καταγεγραμμένη από το 1892, είναι το Oyster Cocktail, που η σύνθεσή του πλησιάζει εκπληκτικά εκείνη του Bloody Mary, αλλά χωρίς αλκοόλ. Κάτι που μας θυμίζει πολύ τα σύγχρονα virgin Bloody Mary που πολλοί τα προτιμούν για την αψάδα και τη νοστιμιά τους.
Πριν, λοιπόν, εμφανιστεί στο μπαρ το περίφημο cocktail μας, κάποιοι έπιναν κάτι που του έμοιαζε φανταστικά και, μάλιστα, το θεωρούσαν πολύ τονωτικό, εξαιρετικά αρωματικό και τέλειο για όλες τις ώρες.
Ας πάμε τώρα στο Παρίσι του 1920
Για πολλές δεκαετίες επικρατούσε η άποψη ότι δημιουργός του Bloody Mary ήταν ο Γάλλος bartender Fernand Petiot, ο οποίος βρισκόταν στην μπάρα του διάσημου Harry’s New York Bar, στο Παρίσι. Ένα bar με όλη εκείνη την υπέροχη ατμόσφαιρα που σας έρχεται στο μυαλό και πολλούς θαμώνες από την Αμερική, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, δημοσιογράφοι και καλλιτέχνες. Από εκεί πέρασαν ο Ernest Hemingway, ο F. Scott Fitzgerald, η Rita Hayworth, ο Humphrey Bogart και αμέτρητες ακόμη προσωπικότητες. Ο Fernand Petiot ήταν σίγουρα ικανός, ταλαντούχος και μέρος της ιστορίας του Bloody Mary αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να αποδεικνύει ότι ήταν ο δημιουργός του. Το αντίθετο, μάλιστα. Ήταν εκείνος που το 1964, σε μια συνέντευξη που είχε δώσει, στο The New Yorker, χαρακτηριστικά είχε πει: «Ο George Jessel έλεγε ότι δημιούργησε το Bloody Mary, αλλά όταν το ανέλαβα εγώ δεν ήταν τίποτα περισσότερο από βότκα και χυμός ντομάτας.»
Ο George Jessel που αγαπούσε τη βότκα και την ντομάτα
Κάποια στιγμή, ο Fernand Petiot μετακομίζει στις Ηνωμένες Πολιτείες για να εργαστεί στο θρυλικό St. Regis Hotel της Νέας Υόρκης. Εκεί, όλα δείχνουν ότι δημιουργήθηκε το Blood Mary που ξέρουμε σήμερα. Πίσω από την μπάρα του King Cole Bar, ο Periot έσμιξε τον ντοματοχυμό με τη βότκα, τη worcestershire sauce, το tabasco, το αλάτι, το μαύρο πιπέρι, το πιπέρι καγιέν και τον χυμό λεμονιού για να έχουμε ένα αποτέλεσμα εκρηκτικό, πικάντικο και εξαιρετικά γαστρονομικό, κάτι που δεν είχε προηγούμενο.
Εκεί είναι που μπλέκεται στην ιστορία ο George Jessel, κωμικός και διάσημος του Χόλιγουντ, ιδιαιτέρως τη δεκαετία του 1930. Ο Jessel συνήθιζε να πίνει ένα απλό μείγμα από βότκα και χυμό ντομάτας μετά από ξέφρενα ξενύχτια του καθώς ισχυριζόταν ότι τον βοηθούσε να ξεπεράσει το hangover. Και επειδή ήταν από εκείνους τους σταρ που είχε εκτόπισμα, η συνήθειά του υιοθετήθηκε από πολλούς. Έτσι πρέπει να έφτασε και στο King Cole Bar, όμως ο Periot ήταν αυτός που εξέλιξε την ιδέα του και της έδωσε εκείνο τον χαρακτήρα που χρειαζόταν για να καθιερωθεί.
Και «Bloody Mary», γιατί; Τι σκοτεινό και αιματοβαμμένο κρύβεται πίσω από το όνομά του;
Πολλοί, αυθαίρετα, συνδέουν το όνομα του cocktail μας με τη βασίλισσα της Αγγλίας Mary Tudor, που κυβέρνησε από το 1553 έως το 1558 και έμεινε γνωστή κυρίως για τους σκληρούς διωγμούς των Προτεσταντών, κατά τους οποίους εκατοντάδες άνθρωποι οδηγήθηκαν στην πυρά. Η προτεσταντική κοινότητα την αποκαλούσε «Bloody Mary» και γι’ αυτό και πολλοί πιστεύουν ότι το πεντανόστιμο cocktail μας έγινε για να θυμόμαστε την τερατώδη προσωπικότητα της. Όμως, όχι, κανένας ιστορικός δεν βρίσκει ίχνος αληθείας πίσω από αυτήν την άποψη.
Άλλοι πάλι λένε για μια Mary από το Σικάγο, άξια σερβιτόρα στο Bucket of Blood Club, η οποία κάποια στιγμή λερώθηκε με ντοματοχυμό και της έμεινε το παρατσούκλι. Και σε αυτήν την περίπτωση, οι ερευνητές γελούν ειρωνικά.
Φωτό: Shutterstock
Και τέλος υπάρχουν και οι Ευρωπαίοι που μιλάνε για μια Mary που σύχναζε στο Harry’s New York Bar με την οποία πιθανότατα ήταν τσιμπημένος ο Periot. Παρόλο που αυτή η εκδοχή μάς κάνει καλύτερα και έχει και λίγο ρομαντισμό που ταιριάζει στη… ντομάτα και, πάλι, δεν υπάρχει τίποτα που να αποδεικνύει αυτόν τον ισχυρισμό.
Τουτέστιν, Blood Mary γιατί έτσι.
Και το Red Snapper πώς ήρθε στο προσκήνιο;
Όταν ο Fernand Petiot άρχισε να σερβίρει το cocktail στο King Cole Bar, οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου δεν ενθουσιάστηκαν ιδιαίτερα με την ονομασία Bloody Mary. Το όνομα παρέπεμπε σε αίμα, κάτι που δεν ταίριαζε ιδιαίτερα στην κομψή εικόνα που ήθελε να προβάλλει το ξενοδοχείο. Έτσι, το cocktail εμφανίστηκε στον κατάλογο ως Red Snapper. Το όνομα παρέμεινε για αρκετά χρόνια, παρότι η συνταγή ήταν ουσιαστικά η ίδια. Μόνο αργότερα, όταν το ποτό άρχισε να εξαπλώνεται στα αμερικανικά μπαρ, το Bloody Mary επικράτησε οριστικά και έγινε η ονομασία με την οποία το γνωρίζει σήμερα ολόκληρος ο κόσμος.
Σήμερα, όταν συναντήσετε Red Snapper σε έναν κατάλογο, συνήθως πρόκειται για μια παραλλαγή του Bloody Mary όπου η βότκα έχει αντικατασταθεί από τζιν, παρόλο που τα δύο ονόματα χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για το ίδιο cocktail.
Ένα cocktail που δεν σταμάτησε ποτέ να εξελίσσεται
Από τη δεκαετία του 1940 και κυρίως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Bloody Mary απέκτησε τη φήμη του «γιατρικού» για όσους ξυπνούσαν ύστερα από μια μεγάλη βραδινή έξοδο. Φαίνεται ότι ο Jessel είχε κάνει καλή δουλίτσα που διέδιδε από πάντα αυτή τη φήμη. Εννοείται ότι κανένας γιατρός δε θα προτείνει Bloody Mary για να συνέλθουμε από τα πολλά ποτά αλλά εσείς αν θέλετε μπορείτε να το δοκιμάσετε. Στην τελική, άλλοι τρώνε σαρδέλες για τον ίδιο λόγο.
Φωτό: Shutterstock
Εκείνο, όμως, που πραγματικά του άνοιξε τον δρόμο για την εξέλιξη και τους πειραματισμούς είναι η γαστρονομική του προσωπικότητα που το έκανε να ταιριάζει ιδανικά με αβγά, μπέικον, λουκάνικα, καπνιστό σολομό και κάθε είδους brunch. Σιγά-σιγά, έγινε σχεδόν αδύνατο να φανταστεί κανείς αμερικανικό brunch χωρίς ένα Bloody Mary δίπλα στο πιάτο.
Φωτό: Shutterstock
Φυσικά, οι παραλλαγές του δεν έχουν τέλος. Από το παραδοσιακό σέλερι -που και αυτό τυχαία έγινε μέρος του, όταν κάποτε σε ένα μπαρ δεν βρίσκονταν εύκαιρα καλαμάκια- φτάσαμε να μετράμε δεκάδες διαφορετικά γαρνιρίσματα: αγγουράκια τουρσιά, ελιές, ντοματίνια, στρείδια αλλά ακόμη και φτερούγες από κοτόπουλο, γαρίδες, τυριά και mini burger. Αντίστοιχες εμπνεύσεις είχαν οι bartenders και για τη σύνθεσή του, προσθέτοντας καπνιστά αλάτια, πάπρικες, mezcal, tequila (Bloody Maria), ακόμη και bourbon.
Φωτό: Shutterstock
Ένας αιώνας αργότερα και ακόμη δεν χορτάσαμε τις εκδοχές του
Εκατό περίπου χρόνια μετά την εμφάνισή του, το Bloody Mary παραμένει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του πώς η ιστορία ενός cocktail μπορεί να είναι εξίσου συναρπαστική με τη γεύση του. Αγαπάμε το ίδιο τον Fernand Petiot και τον George Jessel που διεκδικούν αμφότεροι τον τίτλο του δημιουργού και νιώθουμε έτοιμοι πάντα να δοκιμάσουμε όλο και μια νέα παραλλαγή του.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Εκείνα που εμείς ξεχωρίζουμε στην πόλη είναι το Baba Au Rum, που δύσκολα λείπει από οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση αφορά cocktails και σερβίρει μια από τις πιο ισορροπημένες εκδοχές του Bloody Mary, το Birdman, όπου το cocktail αποκτά πιο έντονο umami χαρακτήρα και ιαπωνικές επιρροές, καθώς και το Black Duck Garden, που παραμένει πιστό στην πιο κλασική φιλοσοφία του. Αν πάλι θέλετε να το απολαύσετε στο φυσικό του περιβάλλον, δηλαδή δίπλα σε ένα καλό brunch, τόσο το Usurum όσο και το The Clumsies αποτελούν εξαιρετικές επιλογές.
Το μόνο που μένει είναι να αποφασίσετε αν ανήκετε σε εκείνους που το αντιμετωπίζουν σαν “ντοματόσουπα” ή σε εκείνους που ξέρουν ότι ένα σωστά φτιαγμένο Bloody Mary είναι ίσως ό,τι πιο γαστρονομικό μπήκε ποτέ σε ποτήρι.
