Η αναδίπλωση στην οποία υποχρεώθηκε το Μέγαρο Μαξίμου, αποσύροντας την πρόταση για καθιέρωση μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης ασυμβίβαστου μεταξύ της βουλευτικής ιδιότητας και του υπουργικού αξιώματος, φανέρωσε τις δυσκολίες συνοχής που αντιμετωπίζει το κυβερνητικό στρατόπεδο στην πορεία προς τις επόμενες κάλπες. Οι εκλογές, όπως μεταδίδεται, φαίνεται πλέον να μετατίθενται για την άνοιξη και μάλιστα όχι προς τον Μάρτιο αλλά προς τον Μάιο του 2027. Ωστόσο, η άτυπη και, από ό,τι φαίνεται, μακρά προεκλογική περίοδος προκαλεί εντάσεις στον πρωθυπουργικό περίγυρο.
Μικροί εμφύλιοι που απαιτούν καθημερινή διαχείριση ταράζουν την ηρεμία στο Μέγαρο Μαξίμου, ιδίως όταν ξεφεύγουν από τον περίβολό του και φθάνουν μέχρι την Κοινοβουλευτική Ομάδα, μέχρι την κομματική βάση, ακόμα και μέχρι τα μέσα ενημέρωσης.
Ενα στοιχείο που ενοχλεί ιδιαίτερα το επιτελείο του Πρωθυπουργού είναι όταν καλείται να παίξει ρόλο διαιτητή ανάμεσα σε επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται σε δημόσια έργα και ξεκινούν μεταξύ τους πολεμικές συρράξεις προκειμένου να πλασαριστούν καλύτερα στη διεκδίκηση κάποιας μεγάλης σύμβασης ή για να αυξήσουν την εγγύτητά τους στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Η διάθεση του Μεγάρου Μαξίμου είναι να συνάπτονται ανακωχές ώστε να μην υπονομεύονται τα μεγάλα έργα και οι κρατικές προμήθειες με ενστάσεις που καθυστερούν ή ακυρώνουν τα έργα. Ωστόσο, οι αψιμαχίες δεν παύουν, ιδίως όταν το διακύβευμα είναι υψηλό.
Στη διαχείριση αυτών των υποθέσεων έχουν συχνά ρόλο και οι αρμόδιοι υπουργοί, και σε ορισμένες περιπτώσεις προκύπτουν και πολιτικές περιπλοκές. Πάνω σε αυτά προστίθενται και σκάνδαλα διασπάθισης δημόσιου ή κοινοτικού χρήματος, όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ ή της εν εξελίξει έρευνας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τα σπιτάκια ανακύκλωσης, μετακυλίοντας την ένταση στη «γαλάζια» Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η θέσπιση ασυμβιβάστου που διατυπώθηκε από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό με έκτακτη δημόσια δήλωση τον περασμένο Απρίλιο ως αντίδραση στη δικογραφία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία με αίτημα την άρση της ασυλίας 11 βουλευτών της ΝΔ. Την προηγούμενη εβδομάδα απέσυρε την πρόταση υπό την πίεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. Η υπαναχώρηση ήταν εντυπωσιακή επειδή ο ίδιος συνέδεσε το ασυμβίβαστο «με τη μάστιγα των πελατειακών σχέσεων που επί δεκαετίες περνούσαν, σαν παλαιοκομματική “σκυτάλη”, από τα χέρια της μιας κυβέρνησης προς την επόμενη». Επιπλέον, στοχοποίησε συλλήβδην τα κοινοβουλευτικά στελέχη υποστηρίζοντας ότι «όποιος βουλευτής εκλέγεται με σταυρό, διατηρεί πολιτικό γραφείο και ισχυρίζεται πως δεν έχει κάνει ποτέ κάποια εξυπηρέτηση, είναι απλώς ψεύτης».
Η «εξαφάνιση» του Σκέρτσου
Ο υπουργός Επικρατείας Ακης Σκέρτσος, ο οποίος θεωρήθηκε ότι βρισκόταν πίσω από την ιδέα, έγινε «κόκκινο πανί» για τους «γαλάζιους» βουλευτές οι οποίοι κατηύθυναν την οργή τους προς το πρόσωπό του επειδή δεν μπορούσαν να στραφούν ευθέως κατά του Πρωθυπουργού.
Εξαιτίας αυτού, αλλά κυρίως λόγω της ταύτισής του με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και της πασοκικής προέλευσής του, η νέα κομματική ηγεσία της Πειραιώς υπό τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη περιόρισε μέχρι εξαφανίσεως τις παρουσίες του στις οργανωμένες κομματικές περιοδείες ανά την ελληνική επικράτεια. Η κομματική βάση, φημολογείται, ότι αντιδρούσε στην παρουσία του.
Είχε προηγηθεί η απόφαση που σιωπηρώς και με σύμφωνη γνώμη του Μαξίμου ελήφθη από τον γραμματέα της ΝΔ να μην εκπροσωπηθούν φέτος για πρώτη φορά η ΝΔ και η κυβέρνηση στο ετήσιο Athens Pride, στο οποίο τα προηγούμενα χρόνια συμμετείχε πολυπληθής αντιπροσωπεία.
Αν ο κ. Σκέρτσος είναι αυτός που, δικαίως ή αδίκως, τραβάει σαν μαγνήτης την οργή των πούρων δεξιών, στο Υπουργικό Συμβούλιο υποβόσκουν σημαντικότερες εντάσεις. Το μέτωπο Βασίλη Κικίλια – Κυριάκου Πιερρακάκη δεν κλείνει ποτέ, η σχέση Κωστή Χατζηδάκη – Παύλου Μαρινάκη πάει από το κακό στο χειρότερο, ο Νίκος Δένδιας αποτελεί πάντα ένα αγκάθι στα πλευρά του Πρωθυπουργού, ο Απόστολος Τζιτζικώστας δρα στην κρίσιμη εκλογικά Βόρεια Ελλάδα πλήρως αυτονομημένος από τους σχεδιασμούς του Μεγάρου Μαξίμου. Οι εντάσεις παροξύνονται από τα σενάρια της επόμενης ημέρας στη ΝΔ. Στο μεταξύ το φλερτ του Αντώνη Σαμαρά στα μεσαία στελέχη της ΝΔ δεν είναι τόσο άγονο όσο λένε οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού. Παράγοντας που γνωρίζει σαν την παλάμη του χεριού του τον χώρο της Δεξιάς, ομολογεί ότι «η ΝΔ μπορεί να μην έχει θέμα μαζικών διαρροών ψηφοφόρων προς το κόμμα Σαμαρά, αλλά σίγουρα θα έχει θέμα στελεχών». Στον χώρο αυτόν υπάρχει πάντοτε ο άτυπος διαγκωνισμός Αδωνη Γεωργιάδη – Μάκη Βορίδη για την αυθεντικότερη εκπροσώπησή του.
Το «παιχνίδι του Αδωνη»…
Ο Αδωνις Γεωργιάδης εξακολουθεί «να κάνει το δικό του παιχνίδι», όπως παρατηρούν συνάδελφοί του στην κυβέρνηση και στη Βουλή, «αδιαφορώντας για τη δυσφορία που προκαλούν στο Μέγαρο Μαξίμου πρωτοβουλίες του όπως αυτή για το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας με το υπό ίδρυση κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, εφόσον δεν τεθεί ζήτημα απομάκρυνσης του Μητσοτάκη». «Τα βρίσκω πολύ – συγγνώμη που θα χρησιμοποιήσω αυτό τον όρο – διασκεδαστικά αυτά τα σενάρια» δήλωσε την περασμένη Παρασκευή σε τηλεοπτική συνέντευξή του ο Πρωθυπουργός, επιχειρώντας να κλείσει το θέμα που είναι γνωστό ότι κυριαρχεί στις παρασκηνιακές συζητήσεις μεταξύ των κυβερνητικών στελεχών.
Η πρωθυπουργική, πάντως, διαβεβαίωση ότι «δεν υπάρχει απολύτως κανένα πεδίο συνεννόησης με τον κ. Σαμαρά» είναι ελάχιστα δημοφιλής στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος και σίγουρα δεν βρίσκει σύμφωνους πολλούς εν ενεργεία βουλευτές αλλά και υποψηφίους που διαβλέπουν ότι η εμφάνιση στον εκλογικό στίβο ενός ακόμη σχήματος που θα αντλεί κεντροδεξιές ψήφους καθιστά δύσκολη την εκλογή πολλών εξ αυτών.
…και η «υπόγεια δουλειά» του Σαμαρά
Ψύχραιμοι παρατηρητές επισημαίνουν ότι, παρά τους έντονους προεκλογικούς ρυθμούς που προσπάθησε να επιβάλει εν μέσω θέρους ο Πρωθυπουργός με περιοδείες και εγκαίνια κάθε είδους, η ΝΔ σε όλες τις έρευνες του τελευταίου διαστήματος διατηρεί μεν το αδιαμφισβήτητο προβάδισμα, αλλά με ποσοστά της τάξης του 25% στην πρόθεση ψήφου και του 28% με 29% στην εκτίμηση ψήφου, τα οποία δεν δημιουργούν αισιοδοξία ότι είναι εφικτός ο στόχος της αυτοδυναμίας. Δεν είναι, μάλιστα, λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι «η εμφάνιση του υπό ίδρυση κόμματος Σαμαρά θα οδηγήσει σε πιο αρνητικούς συσχετισμούς για την κυβερνητική παράταξη». Μέχρι πρότινος, οι επιτελείς του Μεγάρου Μαξίμου επιχειρούσαν να υποβαθμίσουν την πιθανή επιρροή που μπορεί να είχε στο «γαλάζιο» ακροατήριο ο νέος σχηματισμός. Διαπίστωσαν, όμως, με καθυστέρηση ότι ο πυρήνας των λίγων στενών συνεργατών του πρώην πρωθυπουργού έκαναν «υπόγεια δουλειά».
Οι δίκες για τα σκάνδαλα και οι εκλογές
Στο μεταξύ, την πολιτική ατμόσφαιρα βαραίνουν η επαναφορά στο προσκήνιο της υπόθεσης Novartis μετά τις καταγγελίες του πρώην «γαλάζιου» βουλευτή Μάριου Σαλμά κατά του Αδωνη Γεωργιάδη, αλλά και η εισαγγελική πρόταση για παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο του πρώην υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου και του πρώην περιφερειάρχη Θεσσαλίας για το «μπάζωμα» στα Τέμπη. Επίσης, ο προσδιορισμός της δίκης για τους βουλευτές της ΝΔ που εμπλέκονται στον ΟΠΕΚΕΠΕ και η επερχόμενη δίκη σε δεύτερο βαθμό των ιδιωτών για τις παράνομες παρακολουθήσεις με το Predator. Σε όλα αυτά ήρθαν να προστεθούν οι καταγγελίες για τα κονδύλια της κρατικής διαφήμισης που διαχειρίζονται μονοπωλιακά, όπως και η εκτίναξη των δαπανών για συμβουλευτικές υπηρεσίες.
Υπό αυτές τις συνθήκες η απόφαση να στηθούν κάλπες το φθινόπωρο «δεν θεωρείται πλέον μια σώφρων επιλογή», όπως το θέτουν πηγές με γνώση των συζητήσεων που γίνονται στα ενδότερα του Μεγάρου Μαξίμου. Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι ο Κ. Μητσοτάκης προέκρινε την άνοιξη ως καταλληλότερο χρόνο για το στήσιμο της κάλπης, αναμένοντας έως τότε να λειτουργήσουν στην πράξη οι εξαγγελίες της ΔΕΘ και να ξεκαθαρίσει το πεδίο με την εμφάνιση του κόμματος Σαμαρά προκειμένου ο ίδιος να έχει τον χρόνο για να παρουσιάσει το «αφήγημα» της ενιαίας Κεντροδεξιάς.





