Η πολυσυζητημένη και θαρραλέα Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για τη Γάζα, Φραντσέσκα Αλμπανέζε, παρά τις προσωπικές διώξεις και τις κυρώσεις που υφίσταται από την κυβέρνηση Τραμπ, βρέθηκε στην Αθήνα, προσκεκλημένη σε μια σειρά από εμβληματικές δράσεις. Από την προβολή του ντοκιμαντέρ «Disunited Nations» μέχρι την ομιλία της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, η Αλμπανέζε κέρδισε το κοινό με το πάθος και τη νηφαλιότητά της, δηλώνοντας κατηγορηματικά: «Δεν μπορώ να εξισώσω τον καταπιεστή με τον καταπιεσμένο».

Σάββατο 2 Μαΐου: «Disunited Nations» και η ευθύνη της Ευρώπης

Το τριήμερο ξεκίνησε στον κινηματογράφο Τριανόν με την προβολή της ταινίας του Christophe Cotteret. Στη συζήτηση που ακολούθησε με τον σκηνοθέτη, τον Γιάνη Βαρουφάκη και το κοινό, η Αλμπανέζε υπενθύμισε ότι το Ισραήλ κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου και γενοκτονία.

«Αντί να διακόψουν τους δεσμούς, τα ευρωπαϊκά κράτη συνέχισαν να εμπορεύονται όπλα και να αγοράζουν εργαλεία κατασκοπείας», τόνισε, υπογραμμίζοντας την αντίφαση μεταξύ των διεθνών διακηρύξεων και της πράξης.

Κυριακή 3 Μαΐου: «Όταν ο κόσμος κοιμάται» – Η συνέντευξη Τύπου

Σε μια κατάμεστη αίθουσα, η Αλμπανέζε παρουσίασε το βιβλίο της «Όταν ο κόσμος κοιμάται» (εκδ. Τόπος). Πριν από τη συζήτηση, παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη Τύπου, αναλύοντας την προσωπική της κατάσταση:

  • Οικονομικός στραγγαλισμός: Δεν μπορεί να διατηρεί τραπεζικό λογαριασμό ή κάρτα λόγω των αμερικανικών κυρώσεων.
  • Η «ισραηλοποίηση» της Δύσης: Προειδοποίησε για τη μεταφορά του συστήματος «απόλυτης επιτήρησης» από τη Γάζα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.
  • Το «Δόγμα της Γάζας»: Εξήγησε πώς οι Παλαιστίνιοι χρησιμοποιούνται ως «ινδικά χοιρίδια» για τη δοκιμή οπλικών συστημάτων και λογισμικών (όπως το Predator) που στη συνέχεια εξάγονται.

Δευτέρα 4 Μαΐου: Στο Πάντειο για το Διεθνές Δίκαιο

Το τριήμερο ολοκληρώθηκε με τη διάλεξη στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Παντείου, με τίτλο: «International law and power in times of disorder and genocidal politics». Παρουσία του καθηγητή Δημήτρη Χριστόπουλου, η Αλμπανέζε ανέλυσε τη «γενοκτονική πολιτική» και την ανάγκη για αφύπνιση της διεθνούς κοινότητας.

Τα κυριότερα σημεία της ομιλίας της:

  • Η «ρετσινιά» του αντισημιτισμού: Ξεκαθάρισε ότι η κριτική στις πολιτικές ενός κράτους δεν αποτελεί αντισημιτισμό. «Το Ολοκαύτωμα είναι και δική μου ιστορία, αλλά δε νομιμοποιεί τη διάπραξη νέων εγκλημάτων».
  • Συνενοχή και Ελλάδα: Στηλίτευσε τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, κάνοντας ειδική αναφορά στην «παράνομη αναχαίτιση» ακτιβιστών σε διεθνή ύδατα με ελληνική απραξία.
  • Πολίτες β’ κατηγορίας: Περιέγραψε το σύστημα απαρτχάιντ, όπου οι Ισραηλινοί υπάγονται στον αστικό νόμο και οι Παλαιστίνιοι στον στρατιωτικό, με αποτέλεσμα να δικάζονται ακόμη και ανήλικα παιδιά από στρατοδικεία.

«Δεν είμαι η Τέιλορ Σουίφτ»

Κλείνοντας, η Αλμπανέζε θέλησε να απομακρύνει τα φώτα από το πρόσωπό της: «Δεν κυνηγάω likes. Το ζήτημα δεν είναι οι διώξεις που υφίσταμαι εγώ, αλλά ένας ολόκληρος λαός που εξοντώνεται».

Η ίδια, παρά την εύθραυστη παρουσία της, εμφανίστηκε απόλυτα συνειδητοποιημένη: «Είμαι εξοργισμένη, αλλά έχω οργή, όχι μίσος. Ξέρω πολύ καλά τι πρέπει να κάνω».