Η ώρα φτάνει, η ώρα έρχεται, η ώρα ζυγώνει. Πόσες φορές θα εξαγγείλει την ίδρυση του κόμματος του, ο Αλέξης Τσίπρας; Έχω χάσει το μέτρημα. Και προς τι, οι προειδοποιήσεις; Ας το κάνει να τελειώνουμε. Να μπει στο παιχνίδι των μετρήσεων να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος.
Να δούμε και κάτι ακόμα. Αν θα επιστρέψει η κανονικότητα. Την οποία όπως μάθαμε εκφράζει ο κ. Τσίπρας. Θα επιστρέψω για να επιστρέψει η κανονικότητα, αυτό είπε. Μάλιστα. Μέχρι σήμερα ξέραμε ότι την «σταθερότητα» την εκφράζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Από χθες μάθαμε ότι την «κανονικότητα» την εκφράζει ο Τσίπρας. Ακούγεται για τα υπόλοιπα σχήματα της κεντροαριστεράς (και όχι μόνο) προσβλητικό. Δεν υπάρχει κανονικότητα στην πολιτική ζωή, αν δεν επιστρέψει ο κ. Τσίπρας.
Είναι εμφανές, πως ο πρώην πρωθυπουργός νομίζει ότι η ελληνική κοινωνία κοιμάται και ξυπνά έχοντας στα χείλη το ερώτημα πότε θα ξαναμπεί στην αρένα της πολιτικής. Ότι ο κόσμος δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει και ασχολείται με το αν ανασυνθέσει την δημοκρατική προοδευτική παράταξη. Αυταπάτες.
Το θέμα με τον κ. Τσίπρα είναι πως βλέπει τα πράγματα όπως τον βολεύουν. Θεωρεί, και το λέει, τους πρώην συντρόφους του, άχρηστους. Ανίκανους και αδιάφορους. Το ΠαΣοΚ; Είναι για τα μπάζα. Δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Δεν υπάρχει αντίπαλος του Μητσοτάκη. Μόνο ο ίδιος μπορεί. Με το που θα εξαγγείλει το κόμμα του, θα γίνει χαλασμός. Θα έρθουν τα πάνω, κάτω.
Είναι έτσι;
Ας πάρουμε, αρχικά, το στίγμα του νέου κόμματος. Λυπάμαι, αλλά δεν πρόκειται να ακούσουμε τίποτα το καινούργιο. Πρώτον , γιατί δεν λέει τίποτα το καινούργιο ο κ. Τσίπρας. Λέει ότι ακριβώς λένε (για την κυβέρνηση) και τα άλλα κόμματα της καλούμενης προοδευτικής αντιπολίτευσης. Προσθέτει μερικές χιλιοειπωμένες εκφράσεις αλλά τίποτα περισσότερο, κάτι καινούργιο. Τα ίδια και τα ίδια με τον λαϊκισμό να πηγαίνει σύννεφο.
Δεύτερον, σε γενικότερο πλαίσιο, τι καινούργιες ιδέες μπορεί να έχει ο κ. Σιακαντάρης; Αν τις είχε θα τις είχαμε μάθει από την εποχή που ήταν στη ΔΗΜΑΡ. Εκτός αν τις κρατούσε, κρυφές, για τον Τσίπρα. Συνεπώς, στην καλύτερη περίπτωση, θα ακούσουμε τα ίδια πράγματα με άλλα λόγια. Εκτός και αν κάνει την έκπληξη ο κ. Μπίστης. Αλλά και αυτός φαίνεται να έχει στερέψει. Κόλλησε η βελόνα του στο «ΠαΣοΚ που δεν θέλει ούτε μπορεί.»
Μήπως όμως το νέο κόμμα έχει στελέχη άξια λόγου ικανότερα από τα άλλα κόμματα; Χλωμό. Όταν διαφημίζεις ως μεταγραφές αεροδρομίου τον κ. Σαουλίδη και την Άννα Παπαδοπούλου τότε κάτι δεν πάει καλά. Εντάξει πρέπει να δείξεις ότι εκπροσωπείς ένα κομμάτι της σοσιαλδημοκρατίας αλλά με Σιακαντάρη και …ρετάλια από το ΠαΣοΚ. Δεν διεμβολίζεις έτσι ένα χώρο, με στελέχη που ήταν στα αζήτητα.
Αλλά έστω, υπάρχει στην κοινωνία δίψα για κάτι νέο; Ούτε αυτό φαίνεται. Δεν έγινε χαλασμός κόσμου στις παρουσιάσεις της «Ιθάκης». Δεν υπήρχαν νέες προσελεύσεις. Οι παλιοί γνωστοί του από τον ΣΥΡΙΖΑ πήγαν. Και οι δημοσκοπήσεις; Δεν υπάρχει κάποιο εύρημα που να σε προετοιμάζει για ανατροπές.
Τότε; Θα μετρήσει το «πέρασμα» του αρχηγού του στον κόσμο; Ουδείς αμφισβητεί τις ηγετικές ικανότητες του κ. Τσίπρα. Φρόντισε όμως να τις σπαταλήσει. Ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί να εμφανίζεται ως κάτι καινούργιο. Ως κάτι ανατρεπτικό. Καλώς η κακώς στο συλλογικό υποσυνείδητο είναι, ένα κομμάτι του παλιού. Και μάλιστα, στην καλύτερη περίπτωση, αμφιλεγόμενο.
Οπότε τι θα είναι το νέο κόμμα;
Πολύ απλά ένα σχηματισμός που θα στεγάσει τις πολιτικές φιλοδοξίες του Αλέξη Τσίπρα. Ο άνθρωπος, το είπε ευθαρσώς ο Σταμάτης Κραουνάκης, «θέλει να ξαναγίνει πρωθυπουργός». Διέλυσε τον ΣΥΡΙΖΑ, στην προσπάθεια του αυτή. Και προσπαθεί με κάθε τρόπο να απαξιώσει την αντιπολίτευση χρησιμοποιώντας το ίδιο ακριβώς επιχείρημα με τον Κ. Μητσοτάκη. Ότι δεν μπορεί.
Τέλος πάντων αυτά είναι μια παλιά ιστορία. Το νέο, είναι η απάντηση στο ερώτημα. Τι προσδοκά ο πρώην πρωθυπουργός με την ίδρυση του νέου κόμματος. Που μπαίνει ο πήχης;
Να μην χάσει από το ΠαΣοΚ, αυτός είναι ο πήχης. Το ΠαΣοΚ όμως δείχνει να αποκτά προβάδισμα καθώς βγήκε ενισχυμένο από το συνέδριο, φαίνεται να έχει αφήσει πίσω του την εσωστρέφεια της προηγούμενης περιόδου και δυναμώνει στις δημοσκοπήσεις.
Πως θα μπει σφήνα στο υπό δημιουργία δίπολο ΝΔ-ΠαΣοΚ ο κ. Τσίπρας που εκτός όλων των άλλων δεν είναι ούτε βουλευτής; Θα μπορέσει να παρεμβαίνει ή θα παρακολουθεί ως θεατής τη μάχη Μητσοτάκη-Ανδρουλάκη, με ότι αυτό συνεπάγεται;
Μετά τις εκλογές, όποτε και αν γίνουν, με βάση τα δημοσκοπικά δεδομένα, ο κ. Τσίπρας θα βρεθεί αντιμέτωπος με δύο ενδεχόμενα. Στην καλύτερη περίπτωση θα είναι δεύτερος. Τότε, θα μπορεί να προβάλλει εαυτόν ως το νέο ξεκίνημα μιας αναμορφωμένης κεντροαριστεράς υπό την ηγεσία του. Οπότε όλα καλά.
Υπάρχει και η περίπτωση να βγει τρίτος. Τότε θα υπάρχει πρόβλημα. Γιατί με βάση τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα είναι βέβαιο ότι η κεντροαριστερά θα χρειαστεί ανασυγκρότηση. Στο τραπέζι, λογικά, θα καθίσει και ο Τσίπρας. Ως ισότιμο μέλος. Ούτε ως σωτήρας, ούτε ως ο αναμορφωτής της.
Το αντέχει ο εγωισμός του;
