Κάθε χρόνο, ανήμερα των γενεθλίων της η Μαρίνα Σαν Γκάρμπιελ είχε ένα αδιαπραγμάτευτο τελετουργικό. Έξοδο για δείπνο με την αγαπημένη θεία της σε ένα εστιατόριο. Μόνο που το εστιατόριο ήταν ελληνικό και βρισκόταν στις Φιλιππίνες.

Τότε, ανάμεσα σε εδέσματα και γεύσεις που έμοιαζαν εξωτικές αλλά παράξενα οικείες, ίσως να μην φανταζόταν ότι το μέλλον της θα είχε ως σάουντρακ τα τραγούδια της Μαρίνας Σάττι, της οποίας δηλώνει fan, και σκηνικό τον Παρθενώνα.

Σήμερα, η Μαρίνα ζει και εργάζεται ως ακουολόγος στο Λονδίνο, όμως η καρδιά της μαθαίνει να χτυπάει στα ελληνικά. Αυτό που ξεκίνησε ως γαστρονομική αγάπη, μεταμορφώθηκε σε απόφαση ζωής όταν τόλμησε ένα ταξίδι στην Αθήνα για τα 31α γενέθλιά της.

Από το Σεπτέμβριο του 2024 το εβδομαδιαίο πρόγραμμά της έχει δύο απαράβατα ραντεβού: κάθε Δευτέρα και Πέμπτη, η Μαρίνα αφήνει τα πάντα για να βυθιστεί στη μαγεία —και τη δυσκολία— των ελληνικών μαθημάτων της.

Μάλιστα, δεν κρατάει αυτό το απαιτητικό αλλά συναρπαστικό, όπως το περιγράφει, ταξίδι για τον εαυτό της.

Μέσα από το προφίλ της στο TikTok, η Μαρίνα Σαν Γκάμπριελ έχει καταφέρει κάτι σπάνιο: να κάνει την ελληνική γλώσσα viral, καταγράφοντας με αφοπλιστικό αυθορμητισμό, χιούμορ και πείσμα την προσπάθειά της να κατακτήσει την προφορά, το συντακτικό και τη γραμματική μας.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, μιλήσαμε με το κορίτσι που απέδειξε ότι η ελληνικότητα δεν είναι μόνο θέμα καταγωγής, αλλά τελικά απόφασης και αντίληψης του κόσμου.

Ποια ήταν καταρχάς η σπίθα που σας οδήγησε την απόφαση να μάθετε ελληνικά;

Πάντα με έλκυε η Ελλάδα μέσω της ιστορίας και της λογοτεχνίας, τις οποίες μελέτησα στο λύκειο και στο πανεπιστήμιο στις Φιλιππίνες. Για τα 31α γενέθλιά μου, έκλεισα ένα σόλο ταξίδι στην Αθήνα. Ήταν κάτι ανάμεσα σε γιορτή και άλμα στο κενό.

Τότε, ανάμεσα στα αρχαία μνημεία, τις ξεναγήσεις και το φαγητό, ερωτεύτηκα ολοκληρωτικά την κουλτούρα. Όταν επέστρεψα στο Λονδίνο, η εκμάθηση των ελληνικών δεν έμοιαζε τόσο με απόφαση, αλλά περισσότερο ως η φυσική συνέχεια εκείνης της εμπειρίας.

Έχω επιστρέψει στην Ελλάδα δέκα φορές από τότε και κάθε επίσκεψη απλώς βαθαίνει αυτή τη σύνδεση.

Ποιο κομμάτι της γλώσσας σάς φάνηκε βουνό στην αρχή, αλλά το κατακτάτε μέσω της μελέτης;

Η γραμματική ήταν, και ειλικρινά παραμένει, η μεγαλύτερη πρόκληση. Η ελληνική γραμματική σού διδάσκει ταπεινότητα. Αυτό που με βοήθησε ήταν η συνέπεια αντί για το κυνήγι της τελειότητας.

Διαβάζω τουλάχιστον 15 λεπτά κάθε μέρα και ξεκίνησα μάλιστα έναν λογαριασμό στο TikTok για να έχω μια δέσμευση απέναντι στον εαυτό μου και να κάνω την εξάσκηση διασκεδαστική.

«Όταν μιλάω ελληνικά, νιώθω σαν να ξεκλειδώνω μια νέα εκδοχή του εαυτού μου»

Η δασκάλα μου στα ελληνικά, η Κλαούντια Τζίκα, ήταν επίσης απίστευτα υποστηρικτική σε όλο αυτό το ταξίδι γλωσσομάθειας. Το να μετατρέπεις τη δυσκολία σε ρουτίνα έκανε όλη τη διαφορά.

Υπάρχει κάποια ελληνική λέξη ή φράση που έχετε αγαπήσει, είτε για τον ήχο της, είτε για το νόημά της;

Δύο πράγματα λέω πάντα, ακόμα κι όταν δεν είμαι στην Ελλάδα: το «πάμε» και το «σιγά σιγά». Αυτές οι λέξεις κυλούν αβίαστα στη γλώσσα μου και μοιάζουν ταυτόχρονα φιλοσοφημένες και διασκεδαστικές.

Το «πάμε» αντικατοπτρίζει την ελληνική ενέργεια του να προχωράς μπροστά και να αγκαλιάζεις τη στιγμή, ενώ το «σιγά σιγά» είναι μια διαρκής υπενθύμιση να παίρνεις τη ζωή όπως έρχεται και να ζεις αργά, με υπομονή και ηρεμία.

Φαντάζομαι ότι θα έχετε αρκετά αστεία περιστατικά από τις επισκέψεις σας στην Ελλάδα και την προσπάθεια να συνεννοηθείτε στα ελληνικά.

Είναι πολλά. Στην αρχή, η αυτοπεποίθησή μου συχνά προπορευόταν του λεξιλογίου μου.

Για παράδειγμα, έκανα παραγγελίες στα ελληνικά, νιώθοντας πολύ περήφανη, και μετά οι διευκρινιστικές ερωτήσεις έρχονταν πιο γρήγορα απ’ όσο μπορούσα να καταλάβω: «Τι θα θέλατε;» «Θα ήθελα σουβλάκι, παρακαλώ». «Με τι;», με ρωτούσαν. «Ναι!», απαντούσα.

«Η γλώσσα είναι η πραγματική πύλη για την ελληνική καρδιά. Αποκαλύπτει το χιούμορ, την ζεστασιά, το συναίσθημα»

Το «Ναι» έγινε η μόνιμη απάντησή μου στην αρχή, όταν δεν ήξερα τι να πω. Συνήθως εισέπραττα ένα περίεργο βλέμμα που ακολουθούνταν από γέλια. Παρ’ όλα αυτά, πάντα κατέληγα με κάτι νόστιμο στο πιάτο μου.

Μαθαίνοντας την ελληνική γλώσσα καταλαβαίνετε καλύτερα και την ελληνική αντίληψη των πραγμάτων;

Έμαθα πολλά από τα βιβλία της ιστορίας ως φοιτήτρια, αλλά η γλώσσα είναι η πραγματική πύλη για την ελληνική καρδιά. Αποκαλύπτει το χιούμορ, την ζεστασιά, το συναίσθημα και τις αποχρώσεις του — τα πολλά επίπεδα μιας κουλτούρας που απλά δεν μπορούν να διδαχθούν μέσα σε μια τάξη.

Πώς αντιδρούν οι Έλληνες όταν συνειδητοποιούν ότι μπορείτε όντως να μιλήσετε ελληνικά;

Συνήθως ξαφνιάζονται, ειδικά επειδή δε μοιάζω εμφανισιακά με Ελληνίδα. Αυτό ακολουθείται από γνήσια ζεστασιά και χαρά. Συχνά μου κάνουν κομπλιμέντα για την προφορά μου και ρωτούν με περιέργεια γιατί μαθαίνω ελληνικά.

Όταν τους λέω ότι είναι επειδή αγαπώ τη γλώσσα και την κουλτούρα της Ελλάδα, η συζήτηση αμέσως βαθαίνει.

Αλήθεια, νιώθετε διαφορετικός άνθρωπος όταν μιλάτε ελληνικά;

Όταν μιλάω ελληνικά, νιώθω σαν να ξεκλειδώνω μια νέα εκδοχή του εαυτού μου. Είμαι ακόμα η Μαρίνα, αλλά μια Μαρίνα λίγο πιο γενναία, πιο ζεστή, πιο εκφραστική. Ακόμα και οι εκφράσεις του προσώπου μου και οι χειρονομίες μου βγαίνουν φυσικά. Το να μιλάω ελληνικά μοιάζει σαν να ανακαλύπτω το ένα κομμάτι της καρδιάς μου που δεν ήξερα ότι υπήρχε.

Υπήρξε κάποια στιγμή που σκεφτήκατε «Εντάξει, τώρα έγινα επισήμως Ελληνίδα»;

Ήρθα με την οικογένειά μου στην Ελλάδα για πρώτη φορά το 2025, και τότε ήταν που το ένιωσα πραγματικά. Έπιασα τον εαυτό μου να τους μαθαίνει απλές ελληνικές φράσεις, να εξηγεί την προέλευση λέξεων που ήδη γνώριζαν και να τους ξεναγεί με περηφάνια στα αγαπημένα μου μέρη στην Αθήνα. Παρήγγελνα φαγητό, μετέφραζα μενού και έμπαινα φυσικά στον ρόλο του διερμηνέα.

«Η ελληνική γραμματική σού διδάσκει ταπεινότητα. Αυτό που με βοήθησε ήταν η συνέπεια, όχι το κυνήγι της τελειότητας»

Η αδερφή μου μπορεί πλέον να μιλήσει λίγα ελληνικά και οι γονείς μου έχουν μάθει κι αυτοί μερικές λέξεις. Λίγο καιρό μετά, άρχισα να μαγειρεύω χόρτα και τυροκαυτερή στο σπίτι για το αγόρι μου, που είναι επίσης Φιλιππινέζος, και τον έκανα να κολλήσει τελείως. Τότε κατάλαβα ότι αυτό δεν ήταν πια απλώς μια γλώσσα. Τα ελληνικά, και η Ελλάδα, είχαν γίνει αληθινά κομμάτι της ζωής μου.

Έχετε αρχίσει να βλέπετε όνειρα στα ελληνικά;

Όχι ακόμα, αλλά ελπίζω να φτάσω σύντομα εκεί! Μερικές φορές ελληνικές λέξεις τρυπώνουν στις σκέψεις μου όταν είμαι ξύπνια, τελείως αυθόρμητα, πράγμα που μάλλον είναι καλό σημάδι.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε έναν ενήλικα που ξεκινά αυτό το ταξίδι της εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας σήμερα;

Αγκαλιάστε την κουλτούρα της χώρας που αγαπάτε με ανοιχτή καρδιά. Σεβαστείτε τις διαφορές, αλλά κρατήστε ζωντανές τις ρίζες σας. Να είστε γενναίοι ακόμα κι όταν νιώθετε αμηχανία ή ανασφάλεια. Το να έχεις έναν στόχο έχει σίγουρα σημασία, αλλά είναι το ταξίδι που σε διαμορφώνει. Κάθε εμπειρία σε βοηθά να αναπτυχθείς, ακριβώς όπως μας θυμίζει ο Καβάφης στην «Ιθάκη».