Μακάρι να γίνει αναθεώρηση του Συντάγματος (θα είναι η τέταρτη σε είκοσι πέντε χρόνια…) αλλά δεν θα σκίσουμε και κανένα καλσόν, που λέει κι η Κωνσταντοπούλου.
Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω πολλούς συμπολίτες μας που ξαγρυπνούν αν η θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας θα είναι πέντε ή έξι χρόνια.
Ούτε νομίζω πως πολλοί θα πάθουν ντοβρουτζά με τον εκλογικό κύκλο, την τροποποίηση (και όχι κατάργηση…) της ευθύνης υπουργών ή την αξιολόγηση στο Δημόσιο.
Κι άλλωστε όλοι έχουμε εμπιστοσύνη στην ανεξάντλητη ικανότητα των συνταγματολόγων να πολυλογούν για ασήμαντα θέματα. Κάτι θα βρουν. Δεν θα πλήξουμε.
Μακάρι λοιπόν να συνεχίσει η αναθεώρηση και να ολοκληρωθεί.
Αν και με τον Ευριπίδη Στυλιανίδη εισηγητή (όπως ακούω…) της ΝΔ κινδυνεύει να μην τελειώσει ποτέ.
Ανήκει κι αυτός στη μεγάλη φουρνιά των «καραμανλικών» του 2004-2009 με τις ασυναγώνιστες επιδόσεις. Τώρα άκουσα ότι ανησυχεί για τις σχέσεις μας με τη… Ρωσία.
Το σχέδιο που παρουσίασε χθες ο Πρωθυπουργός δεν κρύβει πολλές εκπλήξεις ή ανατροπές. Σε σημείο που μια χαρά θα ζούσαμε και χωρίς αυτό.
Βάζει ίσως κάποια τάξη στα θέματα του κράτους και της ανώτατης εκπαίδευσης που όλοι αναγνωρίζουμε ότι αποτελούν ακόμη πεδία συνταγματικού αναχρονισμού.
Αλλά τα περισσότερα από αυτά τα θέματα έχουν ήδη ξεπεραστεί από τη ζωή κι από τις ανάγκες της. Η γελοία μάχη οπισθοφυλακής που δόθηκε πρόσφατα για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αποτελεί την καλύτερη απόδειξη.
Διότι σε τελευταία ανάλυση καμία εξέλιξη της κοινωνίας δεν ορίζεται, ούτε αναστέλλεται με συνταγματικές διατάξεις.
Ακόμη και το περίφημο άρθρο 86 μπορεί να βελτιωθεί χωρίς να καταργηθεί η απαραίτητη προστασία των πολιτικών από την εκδίκηση ή τον ρεβανσισμό των αντιπάλων τους.
Δεν θα κάνω φυσικά τον συνταγματολόγο. Δόξα τω Θεώ, δεν μας λείπουν κι είμαι βέβαιος ότι δεν θα λείψουν.
Νομίζω όμως ότι η αναθεωρητική διαδικασία λιγότερα θα αποδείξει για το Σύνταγμα και περισσότερα για την ικανότητα της πολιτικής τάξης να κάνει διάλογο με σοβαρά επιχειρήματα και να καταλήξει σε κάποιες συγκλίσεις.
Ενδεχομένως σε μια συναντίληψη για το μέλλον της χώρας και των θεσμών της.
Προφανώς δεν είμαι αισιόδοξος, ούτε αιθεροβάμων.
Σε προεκλογική χρονιά δύσκολα θα παρακαμφθούν προσχήματα και σκοπιμότητες. Εδώ δυσκολεύονται να συνεννοηθούν τα κόμματα για την επιστολική ψήφο που είναι σχεδόν αυτονόητη σε όλες τις σύγχρονες δημοκρατίες.
Αλλά κάποια στιγμή όλοι πρέπει να μετρηθούμε με αυτό που χρειάζεται ο τόπος για να πάει μπροστά.
Και σε μια τέτοια αναμέτρηση κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί.
