ΔΝΤ για Ελλάδα: Ύφεση 0,6% εφέτος, αναπτυξιακή έκρηξη 2,7% το 2017

Εμβάθυνση της ύφεσης από το 0,2%, που ήταν το 2015, στο 0,6% το 2016, αλλά εκτίναξη του ρυθμού ανάπτυξης στο 2,7% το 2017 προβλέπει για την Ελλάδα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το Ταμείο προβλέπει επίσης μικρή βελτίωση της αγοράς εργασίας την επόμενη χρονιά.

Εμβάθυνση της ύφεσης από το 0,2%, που ήταν το 2015, στο 0,6% το 2016, αλλά εκτίναξη του ρυθμού ανάπτυξης στο 2,7% το 2017 προβλέπει για την Ελλάδα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το Ταμείο προβλέπει επίσης μικρή βελτίωση της αγοράς εργασίας την επόμενη χρονιά. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα το ΔΝΤ σημειώνει ότι δημοσιονομικές προβλέψεις δεν είναι εφικτές ενόσω βρίσκονται εν εξελίξει οι διαπραγματεύσεις με τις ελληνικές αρχές και τους Ευρωπαίους εταίρους για τους στόχους και τα μέτρα που θα πρέπει να περιλαμβάνονται στο νέο, επικαιροποιημένο πρόγραμμα στήριξης.
Στην εαρινή έκθεσή του το Ταμείο προβλέπει για εφέτος ανάκαμψη μόνο στις αναδυόμενες οικονομίες. Για τις ανεπτυγμένες διαπιστώνει ότι έχει ήδη παρέλθει πολύς χρόνος που καρκινοβατούν. Θεωρεί άλλωστε ότι οι οικονομικοί και γεωπολιτικοί κίνδυνοι παραμένουν, όπως επίσης και οι πολιτικές ασυμφωνίες που δεν επιτρέπουν στις ηγεσίες να συνεργαστούν για τη λήψη αμοιβαίως επωφελών διαρθρωτικών, δημοσιονομικών, φορολογικών και νομισματικών μέτρων.
Σε γενικές γραμμές (και με την εξαίρεση των αναδυόμενων οικονομιών) το ΔΝΤ αναθεωρεί επί το μετριοπαθέστερον τις εκτιμήσεις του. Προβλέπει συγκεκριμένα αύξηση του παγκόσμιου ΑΕΠ 3,2% για εφέτος και 3,5% για το 2017 (κατά 0,2% και κατά 0,1% χαμηλότερη αντιστοίχως συγκριτικά με την προηγούμενη πρόβλεψή του τον περασμένο Ιανουάριο).
Η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ σε πρόσφατη ομιλία της είχε προειδοποιήσει ότι η ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας παραμένει πολύ αργή και πολύ εύθραυστη, με τον κίνδυνο η παρατεινόμενη χαμηλή ανάπτυξη να εξελίσσεται σε κοινωνική και πολιτική απειλή σε πολλές χώρες, αναφέρεται στην έκθεση.
«Ο χαμηλότερος ρυθμός ανάπτυξης σημαίνει στενότερα περιθώρια για λάθη», σημειώνει ο Μορίς Όμπσφελντ, επικεφαλής οικονομολόγος και υπεύθυνος για την έκθεση. «Η παρατεινόμενη χαμηλή ανάπτυξη περιορίζει την παραγωγή, τη ζήτηση και τις επενδύσεις», προσθέτει, και υπογραμμίζει την ανάγκη «οι ηγέτες των χωρών να αναγνωρίσουν ότι οι κίνδυνοι που θα αντιμετωπίσουν θα είναι κοινοί αν δεν συνεργαστούν για να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη παγκοσμίως».
Πρόβλημα η ζήτηση
Στις ανεπτυγμένες οικονομίες η ανάπτυξη παραμένει χαμηλή, περίπου στο 2%, και η ανάκαμψη μοιάζει αδύνατη λόγω της χαμηλής καταναλωτικής ζήτησης. Όσο για τις αιτίες για τη χαμηλή ζήτηση, το Ταμείο αναφέρει τρεις: τα ανεπίλυτα ακόμη προβλήματα που κληροδότησε η κρίση, τις δυσμενείς δημογραφικές εξελίξεις και τη χαμηλή αύξηση της παραγωγικότητας.
Ειδικότερα, για τις ΗΠΑ αναμένεται για εφέτος ανάπτυξη σταθερή με πέρυσι στο 2,4% και μικρή επιτάχυνση του ρυθμού το 2017. Το Ταμείο θεωρεί ότι η μικρή ανάκαμψη της εσωτερικής ζήτησης και της αγοράς ακινήτων θα αντισταθμίσει την κάμψη των εξαγωγών λόγω του ισχυρού δολαρίου.
Για τη ζώνη του ευρώ οι συγκρατημένες επενδύσεις, η υψηλή ανεργία και οι δημοσιονομικές ανισορροπίες συνιστούν τροχοπέδη για την ανάπτυξη, που θα παραμείνει στο 1,5% εφέτος για να επιταχυνθεί οριακά στο 1,6% το 2017.
Για την Ιαπωνία τόσο η ανάπτυξη όσο και ο πληθωρισμός παραμένουν σε αναπάντεχα χαμηλά επίπεδα αντανακλώντας την ιδιαίτερα μεγάλη κάμψη της ιδιωτικής κατανάλωσης. Εξαιτίας της εξέλιξης αυτής το Ταμείο προβλέπει ανάπτυξη 0,6% εφέτος και οριακή ύφεση της ιαπωνικής οικονομίας κατά 0,1% την επόμενη χρονιά.
Αξίζει να σημειωθεί πως σε ό,τι αφορά τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές οικονομίες (γερμανική, γαλλική, ιταλική και ισπανική) το ΔΝΤ αναθεωρεί κατά 0,2% έως 0,3% την πρόβλεψή του για την εφετινή ανάπτυξη και κατά 0,1% έως 0,2% για την ανάπτυξη το 2017.
Αισιοδοξότερο, συγκριτικά με τις προ τριμήνου χειμερινές προβλέψεις του για την ανάπτυξη, εμφανίζεται το Ταμείο μόνο για την Κίνα και τις αναδυόμενες οικονομίες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Εμφανίζεται αισιοδοξότερο στο μέτρο, όμως, που προβλέπει μικρότερη από την προ τριμήνου κάμψη της ανάπτυξης. Για την Κίνα, για παράδειγμα, προβλέπει κάμψη της ανάπτυξης από το 6,9% το 2015 στο 6,5% εφέτος και στο 6,2% το 2017, ενώ τον Ιανουάριο προέβλεπε κάμψη στο 6,3% εφέτος και στο 6% για το 2017.
Αυξημένοι οι κίνδυνοι
Σε ό,τι αφορά τις απειλές για το οικονομικό μέλλον του πλανήτη, αυτές κατά το ΔΝΤ συνίστανται:
– Στο ξέσπασμα μιας νέας χρηματοοικοομικής αναταραχής, λόγω κλονισμού της εμπιστοσύνης προς το σύστημα. Το Ταμείο αναφέρει ως παράδειγμα το ενδεχόμενο μεγάλης υποτίμησης των νομισμάτων των αναδυόμενων οικονομιών, που θα επιδεινώσει περαιτέρω τους ισολογισμούς των επιχειρήσεων, θα προκαλέσει κάθετη κάμψη της ροής κεφαλαίων και ταχεία συμπίεση της εσωτερικής ζήτησης.
– Στην παράταση της περιόδου χαμηλών τιμών ενέργειας, που μπορούν να αποσταθεροποιήσουν περισσότερο τις προοπτικές για τις πετρελαιοεξαγωγικές χώρες.
– Σε μια απότομη κάμψη της ανάπτυξης στην Κίνα που θα έχει ισχυρές παρενέργειες στο διεθνές εμπόριο, τις τιμές των εμπορευμάτων και την εμπιστοσύνη και θα φρενάρει περαιτέρω την παγκόσμια οικονομία.
– Σε μη οικονομικούς παράγοντες, όπως είναι οι γεωπολιτικές συγκρούσεις, οι πολιτικές διαφωνίες, η τρομοκρατία, οι προσφυγικές ροές, ακόμα και ενδεχόμενες παγκόσμιες επιδημίες. Τέτοια φαινόμενα μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα, αναφέρει το Ταμείο.
Προτεινόμενες λύσεις
Το ΔΝΤ επισημαίνει ότι πρωταρχική σημασία για την παγκόσμια οικονομία είναι η λήψη μέτρων για την τόνωση της αναπτυξιακής διαδικασίας. Στην έκθεση σημειώνεται εν προκειμένω ότι εκείνα που μετ’ επιτάσεως πρέπει να γίνουν κινούνται σε τρεις πυλώνες:
1. Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Περαιτέρω διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που αφορούν τις αγορές εργασίας και παραγωγής στις ανεπτυγμένες οικονομίες που θα δώσουν αναπτυξιακές προοπτικές σε μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση.
2. Δημοσιονομικά και φορολογικά μέτρα. Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να συνοδεύονται στη συγκεκριμένη συγκυρία με μέτρα όπως τη μείωση της αναποτελεσματικής φορολόγησης της εργασίας και αύξησης των δημοσίων δαπανών στην έρευνα και την ανάπτυξη. Πρέπει να συνοδεύονται επίσης με πολιτικές για τη βελτίωση της αγοράς εργασίας και συγκεκριμένα για την επανένταξη των ανέργων στην παραγωγή μέσω προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης.
Χρειάζονται επίσης επειγόντως μέτρα για την τόνωση της επιχειρηματικότητας (διευκόλυνση των διαδικασιών ίδρυσης μιας εταιρείας) και για την προσέλκυση των επενδύσεων, μέτρα που θα βελτιώσουν μακροπρόθεσμα τη δημοσιονομική εικόνα των ανεπτυγμένων οικονομιών.
Σε ό,τι αφορά τις μεταρρυθμίσεις στην απασχόληση, το Ταμείο προτείνει η μείωση των επιδομάτων ανεργίας και η χαλάρωση των μέτρων προστασίας της εργασίας να συνοδεύονται με άλλες πολιτικές που να αντισταθμίζουν βραχυπρόθεσμα το κόστος στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
3. Νομισματική πολιτική. Πρόκειται για ένα σημαντικό εργαλείο για την τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας και την ενίσχυση του πληθωρισμού σε πολλές ανεπτυγμένες οικονομίες. Πρόκειται επίσης για ένα σημαντικό εργαλείο για την αντιμετώπιση της διολίσθησης της ισοτιμίας των εθνικών νομισμάτων και για την ενίσχυση των εταιρικών ισολογισμών στις αναδυόμενες οικονομίες.
Τέλος, το ΔΝΤ εκτιμά ότι απαιτείται περαιτέρω ενίσχυση του χρηματοοικονομικού τομέα παγκοσμίως, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που θα καταστούν αποτελεσματικότερες οι νομισματικές, δημοσιονομικές και φορολογικές πολιτικές και εν γένει οι διαρθρωτικές αλλαγές των κυβερνήσεων.
Το Ταμείο σημειώνει εμφατικά ότι εκείνο που θα καταστήσει αποτελεσματικά και λειτουργικά τα μέτρα των εθνικών κυβερνήσεων θα είναι η μεταξύ τους συνεργασία.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk