Φαρισαϊσμός εις το όνομα της νομιμοφάνειας με τις Off Shore

Τεράστια νούμερα και βαριά ονόματα για την παγκόσμια πολιτική και οικονομική διαφθορά έφερε στο φως η αποκληθείσα και «διαρροή του αιώνα».

Τεράστια νούμερα και βαριά ονόματα για την παγκόσμια πολιτική και οικονομική διαφθορά έφερε στο φως η αποκληθείσα και «διαρροή του αιώνα». Δείχνει φοροδιαφυγή και ξέπλυμα δισεκατομμυρίων μαύρων δολαρίων να φτάνει πάρα πολύ ψηλά, μέχρι 72 πρώην και νυν ηγέτες χωρών, από τη Ρωσία και τη Λαϊκή Κίνα, μέχρι τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ουκρανία, το Πακιστάν και την Αργεντινή.
Φαίνεται ότι μόνο μία νομική εταιρεία, η Mossack Fonseca του μικρού Παναμά, μπόρεσε να μισοκρύψει ή να εξαφανίσει θηριώδη αδήλωτα ποσά πλούσιων και ισχυρών πελατών από όλον τον πλανήτη, σε 214.000 εξωχώριους λογαριασμούς και εταιρείες, μακριά από τον νόμιμο έλεγχο κρατικών φορολογικών αρχών. Και όλα αυτά αποκαλύπτονται σε εποχή κρίσης, λιτότητας και φτώχειας. Την ώρα που εκατομμύρια απλοί πολίτες πληρώνουν τα σπασμένα για τέτοιες κολοσσιαίες απάτες δεκαετιών.
Βεβαίως οι υπεράκτιοι λογαριασμοί και εταιρείες (offshore) δεν είναι παράνομες πράξεις από μόνες τους. Αλλά όπως έχουν δείξει πολλά σκάνδαλα, συχνά κρύβουν φοροαποφυγή, φοροδιαφυγή ή και ξέπλυμα από ισχυρούς ανθρώπους. Μιλάμε οπωσδήποτε για υποκρισία χωρίς σύνορα από τους πολιτικούς και – σε κάποιες περιπτώσεις – για οικονομικό έγκλημα με συνενοχή ή ανοχή όσων θα έπρεπε να υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον του λαού που τους ψηφίζει.
Λιτότητα για τους πολλούς


Νομιμοφάνεια, λοιπόν. Και φαρισαϊσμός εις το όνομά της. Τα «έγγραφα του Παναμά», αυτή η διαρροή-μαμούθ των 11,5 εκατ. αρχείων, ξεσκέπασαν πολιτικούς που ενώ μιλάνε για πάταξη της διαφθοράς, διαφάνεια και λιτότητα, έχουν μεταφέρει περιουσίες εκεί που δεν απειλούνται τα λεφτά και οι επενδύσεις τους.
Οι τρόποι είναι πολλοί, και κάποιοι νόμιμοι: μετανάστευση σε χώρες με χαμηλούς συντελεστές, εγκατάσταση κεφαλαίων σε φορολογικούς παραδείσους, λογαριασμοί σε εξωχώριες εταιρείες. Αλλά το νόμιμο δεν είναι πάντα ηθικό. Να γιατί τα «Panama papers» έβαλαν φωτιά στο παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό. Ο πρωθυπουργός της Ισλανδίας παραιτήθηκε ήδη και ο Ντέιβιντ Κάμερον στη Βρετανία αναγκάστηκε να ομολογήσει τελικά ότι έβγαλε λεφτά, προτού εκλεγεί, από την οffhore του μακαρίτη πατέρα του. Μυστικές υπεράκτιες σχετίζονται με οικογένειες μελών της ηγεσίας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, της Βόρειας Κορέας, της Συρίας, του πρώην προέδρου της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ, του πρώην ηγέτη της Λιβύης Μοαμάρ Καντάφι.
Από τους νυν, εμπλέκονται, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο, στενοί συνεργάτες του Βλαντίμιρ Πούτιν, της ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία, και ο πρόεδρος της Αργεντινής Μαουρίσιο Μάκρι. Είναι τα πιο βροντερά ονόματα, αλλά μόνο η κορυφή του παγόβουνου – σταγόνα στον ωκεανό αν σκεφτούμε ότι το ένα τρίτο του παγκόσμιου ιδιωτικού πλούτου είναι κρυμμένο σε φορολογικούς παραδείσους.
«Οι συνεπείς υπερφορολογούνται»


Οι πλούσιοι και ισχυροί δεν έχουν πατρίδα, και το χρήμα πηγαίνει εκεί όπου του φέρονται καλύτερα. Πόσω μάλλον που στον παγκοσμιοποιημένο 21ο αιώνα η τεχνολογία τούς επιτρέπει να διευθύνουν τις επιχειρήσεις και τις επενδύσεις τους από οποιοδήποτε σημείο του κόσμου. Γιατί να μένουν κολλημένοι σε μια χώρα, όμηροι ενός φορολογικού συστήματος που δεν εξυπηρετεί πια τα συμφέροντά τους;
Για αρκετούς, ακόμη και η νόμιμη φοροαποφυγή, όπως η μεταφορά επιχειρηματικής έδρας σε χώρες με πιο φιλικό φορολογικό καθεστώς, είναι ανήθικη – και οπωσδήποτε απαράδεκτη για τους πολιτικούς. «Στερεί έσοδα από το Δημόσιο και οδηγεί στην υπερφορολόγηση των πολιτών που είναι συνεπείς. Επιπλέον προκαλεί άδικη αναδιανομή του φορολογικού βάρους από τους πλουσίους στη μεσαία τάξη και στους φτωχούς» είπε στο «Βήμα» ο Μάρτιν Σάλιβαν, οικονομολόγος και συγγραφέας δύο βιβλίων για τη φορολογική μεταρρύθμιση στην Ευρώπη.

Η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών πληρώνει το κόστος

Οι απαιτούμενες διεθνείς ρυθμίσεις για τη θωράκιση του κράτους δικαίου

Ρόνεν Πάλαν Καθηγητής στο City University του Λονδίνου
«Απίθανο να καταδικαστεί η Μossack Fonseca»

«Παρά τον κολοσσιαίο όγκο της διαρροής και τον διεθνή σάλο, δεν μάθαμε κάτι αληθινά καινούργιο από τα έγγραφα του Παναμά»
μας λέει ο Ρόνεν Πάλαν, καθηγητής στο City University του Λονδίνου και συγγραφέας του «Φορολογικοί παράδεισοι: Πώς λειτουργεί πραγματικά η παγκοσμιοποίηση» (2010).


«Δεν είδα τίποτε σχετικό με τυχόν νέες ή άγνωστες τεχνικές φοροαποφυγής, φοροδιαφυγής και ξεπλύματος χρήματος. Ο,τι έχει αποκαλυφθεί μέχρι στιγμής, η χρήση εικονικών υπεράκτιων εταιρειών, με δικαιούχους βιτρίνας, και τα διάφορα κόλπα από λογιστικά και δικηγορικά γραφεία, όλα αυτά είναι καταθλιπτικά γνώριμα. Ούτε το προφίλ των πελατών της Mossack Fonseca μού προκαλεί έκπληξη. Είναι τα μέλη της παγκόσμιας ελίτ, της πολιτικής και της οικονομικής εξουσίας: ηγέτες και αξιωματούχοι, μεγαλοεπιχειρηματίες και τραπεζίτες, μεγιστάνες, κάποιες διασημότητες, δικηγόροι και λογιστές στα υψηλά κλιμάκια από έναν τεράστιο αριθμό χωρών»
προσθέτει ο Πάλαν.

«Μερικοί από τους πελάτες μπορεί τελικά να πληρώσουν κάποια ποσά στην Εφορία. Αλλά θα τιμωρηθεί η Μossack Fonseca στα δικαστήρια; Πολύ-πολύ απίθανο. Το πιο πιθανό σενάριο είναι ότι οι κυβερνήσεις σε όλον τον κόσμο θα στραφούν για μία ακόμη φορά στα μεγάλα λογιστικά γραφεία και στις κορυφαίες νομικές εταιρείες, στους δράστες του εγκλήματος δηλαδή, για συμβουλές σχετικά με την καταπολέμηση της φορολογικής εξαπάτησης. Οι σύμβουλοι μπορούν στη συνέχεια να πουλήσουν τις γνώσεις και την εμπειρία τους στον φορολογικό σχεδιασμό στους πλούσιους πελάτες τους – στο κάτω-κάτω ξέρουν τα «παράθυρα» καλύτερα από όλους, επειδή είναι εκείνοι που έγραψαν τον νόμο!»
λέει.
Και καταλήγει: «Αλλά αυτές οι διαρροές έχουν έναν σωρευτικό αντίκτυπο στην κοινή γνώμη που δεν μπορεί να προβλεφθεί ούτε να ελεγχθεί εύκολα. Μπορεί να τροφοδοτήσουν μια πλήρη και απόλυτη αποστροφή για το «κατεστημένο», την άνοδο του λαϊκισμού, ή λαϊκές αντιδράσεις σαν αυτές που έριξαν τον πρωθυπουργό της Ισλανδίας. Οι ένοχοι μπορεί να πέσουν στα μαλακά, όπως συνέβη και με προηγούμενες λίστες φοροφυγάδων. Αλλά ο αντίκτυπος στην κοινωνία μπορεί να γίνει κάποια στιγμή πολύ δυνατός και εκτεταμένος».

Τζον Κρίστενσεν Διευθυντής του Δικτύου Φορολογικής Δικαιοσύνης (TJN)
Αναζητούνται έως 32 τρισ. δολάρια

«Φοροδιαφυγή τέτοιων επικών διαστάσεων αυξάνει την ανισότητα, στραγγαλίζει την ανάπτυξη και απειλεί τη δημοκρατία στις κοινωνίες μας»
λέει μιλώντας στο «Βήμα» ο Τζον Κρίστενσεν, διευθυντής του Δικτύου Φορολογικής Δικαιοσύνης (TJN) στη Βρετανία.

«Υπολογίζουµε ότι τουλάχιστον 25-32 τρισ. δολάρια ιδιωτικού πλούτου κρύβονται σε φορολογικούς παραδείσους, χωρίς να έχουν δηλωθεί (σ.σ.: οι καταθέσεις Ελλήνων στην Ελβετία υπολογίζονται σε 60 δισ. ευρώ). Οι οικονομίες μας υποφέρουν επειδή ο πλούτος έχει συγκεντρωθεί στα χέρια μιας μικροσκοπικής ελίτ, η οποία αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στην κοινωνία. Ετσι, το βάρος για να κλείσουν οι τρύπες στα ελλείμματα πέφτει στις πλάτες των χαμηλών εισοδημάτων που βλέπουν τους φόρους να αυξάνονται και το κοινωνικό κράτος να συρρικνώνεται»
τονίζει ο Κρίστενσεν.
Και εξηγεί: «Τα τελευταία 50 χρόνια οι φορολογικοί παράδεισοι έχουν γίνει κεντρικό χαρακτηριστικό γνώρισμα της παγκόσμιας οικονομίας. Η συντριπτική πλειονότητα των πολυεθνικών και ένα τεράστιο ποσοστό από τους πιο ισχυρούς και πλούσιους ανθρώπους του κόσμου τούς χρησιμοποιούν για να μην πληρώνουν φόρους. Ολα αυτά συμβαίνουν υπό την προσεκτική διαχείριση δικηγορικών και λογιστικών γραφείων, καθώς και παγκόσμιων τραπεζών, που παρέχουν τις υποδομές για την υποστήριξη της διαφθοράς».

«Ποιες είναι οι συνέπειες για την οικονομία;»
ρωτάμε. «Εμείς, η συντριπτική πλειονότητα των απλών πολιτών, πληρώνουμε το κόστος. Οταν οι πλούσιοι κλέβουν την Εφορία, υποφέρουμε όλοι από περικοπές δημοσίων υπηρεσιών και υψηλότερους φόρους. Η ανισότητα επιδεινώνεται και τα χρέη, ιδιωτικά και δημόσια, αυξάνονται, στραγγαλίζοντας την οικονομική ανάπτυξη. Αν θέλουμε να διατηρήσουμε το κράτος δικαίου και τη δημοκρατία, πρέπει τώρα, συλλογικά, να ορθώσουμε ανάστημα και να απαιτήσουμε από τους πολιτικούς να αναλάβουν αποτελεσματική δράση για να κλείσουν τους φορολογικούς παραδείσους. Η απαίτηση για πλήρη αποκάλυψη σε δημόσια μητρώα των πραγματικών δικαιούχων των υπεράκτιων εταιρειών βιτρίνας θα ήταν αρκετή για να βάλει τέλος στα επιχειρηματικά μοντέλα των περισσότερων φορολογικών παραδείσων. Αυτό θα μπορούσε να επιβληθεί αύριο το πρωί, αν υπήρχε πολιτική βούληση» καταλήγει ο συνομιλητής μας.
Μισή αλήθεια και «προστατευόμενοι»
Γιατί δεν υπάρχουν Αμερικανοί;

Τον ισλανδό πρωθυπουργό – λένε – τον έδωσαν για «ξεκάρφωμα». Ο Κάμερον – λένε πάλι – είναι «παράπλευρη απώλεια». Πίσω από τη διαρροή «είναι η CIA» – γι’ αυτό χτυπάει τον Πούτιν (φωτογραφία), Κινέζους, Βορειοκορεάτες, Ιρανούς και άλλους εχθρούς των ΗΠΑ. Οσο για την κοινοπραξία των δυτικών δημοσιογράφων που έφεραν στο φως τις αποκαλύψεις; Τη χρηματοδοτούν οι απόλυτοι αμερικανοί κεφαλαιοκράτες, οι Ροκφέλερ, οι Φορντ και ο Τζορτζ Σόρος. Τέτοιες θεωρίες συνωμοσίας (εκτός από τους χρηματοδότες, στους οποίους περιλαμβάνονται πράγματι οι συγκεκριμένοι) δίνουν και παίρνουν για να εξηγήσουν το – εύλογο – ερώτημα: πού είναι οι Αμερικανοί στα «Panama papers»;
Λάμπουν διά της απουσίας τους. Είναι δυνατόν να λείπουν από τέτοια διαρροή δεκάδες μεγάλες εταιρείες της Δύσης ή πολυεκατομμυριούχοι από τις ΗΠΑ; Επίσης ερωτηματικά προκαλεί και το γεγονός πως συνεργαζόμενα ΜΜΕ, όπως ο βρετανικός «Guardian», έγραψαν ότι «πολλά από τα αρχεία θα παραμείνουν απόρρητα».
Κάποιοι μιλούν για τη σκοτεινή πλευρά των ιθυνόντων αυτής της αποκάλυψης: τη σχέση της ICIJ (Διεθνούς Κοινοπραξίας Ερευνητών Δημοσιογράφων) με την αμερικανική ελίτ. Αυτός ο φορέας εκατοντάδων δημοσιογράφων ιδρύθηκε από το αμερικανικό Κέντρο Δημόσιας Ακεραιότητας (Center of Public Integrity) το 1997. Ανάμεσα στους ιδιώτες χρηματοδότες που στηρίζουν το έργο του είναι τα ιδρύματα Φορντ, Κάρνεγκι, Ροκφέλερ, Κέλογκ και Σόρος.
Οσοι δεν πείθονται από τον «δάκτυλο» του αμερικανικού ιμπεριαλισμού δίνουν άλλη εξήγηση. Λένε πως οι Αμερικανοί προτιμούν άλλες εταιρείες για τις μαύρες συναλλαγές τους. Κυρίως επειδή το 2010 υπεγράφη διμερής συμφωνία στην οποία περιλαμβάνεται φορολόγηση ποσών που εξάγονται από τις ΗΠΑ στον Παναμά. Φαίνεται ότι η Mossack Fonseca δεν ήταν φιλόξενος προορισμός για αμερικανικά κεφάλαια, επειδή στη συμφωνία αναφέρεται ρητά πως οι συμβαλλόμενοι είναι υποχρεωμένοι να παρέχουν κάθε πληροφορία για οικονομικές συναλλαγές, πρόσωπα και εμπλεκόμενες εταιρείες στη δημιουργία υπεράκτιων λογαριασμών. Αλλοι λένε ότι πολλές Πολιτείες της Αμερικής, όπως το Ντελαγουέρ και η Νεβάδα, είναι από μόνες τους «φορολογικοί παράδεισοι», γι’ αυτό δεν χρειάζεται να ταξιδέψουν ως τον Παναμά οι αμερικανοί πελάτες. Η πιο απλή εξήγηση που δόθηκε για την ηχηρή απουσία; Τα αρχεία είναι τόσο πολλά που ίσως να μην έχουν ταυτοποιηθεί, ακόμη, αρκετοί Αμερικανοί, και να αναμένονται εκπλήξεις. Ιδωμεν…

Φως στις διαδρομές του χρήματος

Σονάτα για τον Πούτιν

Ο διάσημος ρώσος καλλιτέχνης Σεργκέι Ρολντούγκιν και οι ολιγάρχες αδελφοί Αρκάντι και Μπορίς Ρότενμπεργκ, είναι εξ απορρήτων φίλοι του Βλαντίμιρ Πούτιν, με offshore και μυστικό ξέπλυμα συνολικά 2 δισ. δολαρίων κυρίως μέσω της ιδιωτικής τράπεζας Rossiya Bank, που θεωρείται «το πορτοφόλι του Κρεμλίνου».
Ακροδεξιά μυστικά

Ο οικονομικός σύμβουλος της Μαρίν Λεπέν, Νικολά Κροσέ, και ο Φρεντερίκ Σατιγιόν, ιδρυτής της επικοινωνιακής εταιρείας του κόμματος, έβγαζαν μαύρο χρήμα από τη Γαλλία μέσω Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρης, βρετανικών Παρθένων Νήσων και Παναμά.
Ιντερνετική σιωπή στην Κίνα

Δεκάδες στενοί συγγενείς οκτώ ηγετικών στελεχών του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας εμφανίζονται στα «Panama papers». Μέλη της οικογένειας του προέδρου Σι Τζινπίνγκ και μανδαρίνων του καθεστώτος έχουν μετοχές και ομόλογα εκατ. δολαρίων σε φορολογικούς παραδείσους. Το Πεκίνο αντέδρασε μπλοκάροντας κάθε αναζήτηση στο Internet με τη λέξη-κλειδί «Παναμάς».
Οι τσέπες του καθεστώτος

Ιράν, Ιράκ, Συρία, Ζιμπάμπουε, Βόρεια Κορέα. Χώρες-παρίες, πρώην και νυν εχθροί στις μαύρες λίστες με τους σπόνσορες της τρομοκρατίας για τις ΗΠΑ. βρίσκονται στα έγγραφα του Παναμά. Με πρωταγωνιστή τον πυρηνικό δικτάτορα Κιμ Γιονγκ Ουν, τελικό δικαιούχο της DCB Finance, την ώρα που ο λαός του πεθαίνει από την πείνα.
Παίζουν μπάλα με εκατομμύρια

Λιονέλ Μέσι, Μισέλ Πλατινί και ένα σωρό στελέχη της FIFA. Το διεθνές ποδόσφαιρο αμαυρώθηκε από τις σχέσεις και με αυτό το παγκόσμιο σκάνδαλο. O Μέσι κατηγορείται ήδη για συνέργεια και συναυτουργία σε απάτη για απόκρυψη 4,1 εκατ. ευρώ από την ισπανική εφορία.
1.000 ερωτήματα στην Ιταλία
Από τα πιο γνωστά ονόματα μεγιστάνων στη λίστα είναι του Λούκα ντι Μοντετζέμολο, προέδρου της Alitalia, και προηγουμένως της Fiat, της Ferrari και της Confindustria (του ιταλικού ΣΕΒ). Η εφημερίδα «L’Espresso» κάνει λόγο για άλλους 1.000 ιταλούς φοροφυγάδες και μεγάλες τράπεζες σαν την UniCredit και την Ubi Banca στο σκάνδαλο.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk