Ο λάθος δρόμος

Μέσα σε ένα κλίμα φόβου και τρόμου μετά την αποτρόπαιη πράξη των τζιχαντιστών στο Παρίσι και τα δεκάδες θύματα που προκάλεσε

Ο λάθος δρόμος | tovima.gr
Μέσα σε ένα κλίμα φόβου και τρόμου μετά την αποτρόπαιη πράξη των τζιχαντιστών στο Παρίσι και τα δεκάδες θύματα που προκάλεσε, οι ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν να θωρακιστούν απέναντι στο ενδεχόμενο ενός νέου τρομοκρατικού χτυπήματος, ακολουθώντας δυστυχώς για μία ακόμη φορά τον λάθος δρόμο. Διότι αυτό που δεν έχουν αντιληφθεί είναι ότι οι καταδικαστέες αυτές ενέργειες ελάχιστα έχουν να κάνουν με το κύμα των προσφύγων που κατακλύζει την Ευρώπη αλλά με το γεγονός ότι οι τρομοκράτες (όπως και στην περίπτωση του «Charlie Hebdo») ήταν γάλλοι υπήκοοι, κάτοικοι των υποβαθμισμένων βορείων προαστίων του Παρισιού ή των εξίσου υποβαθμισμένων συνοικιών των Βρυξελλών. Αυτό σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί ούτε με την κατάργηση της Συμφωνίας Σένγκεν, που συμβολίζει κατά τον πιο πρακτικό τρόπο την ευρωπαϊκή ενοποίηση, ούτε με την ύψωση φρακτών στα εσωτερικά και εξωτερικά σύνορα.
Αυτό που, αντίθετα, πρέπει να απαντηθεί είναι το ερώτημα για το τι είναι αυτό που οδηγεί εκαντοντάδες πολίτες δυτικών χωρών (με επικεφαλής τη Γαλλία και το Βέλγιο) να εντάσσονται στις τάξεις των φανατικών τζιχαντιστών για να πολεμήσουν τις ίδιες τους τις πατρίδες. Διότι καλό είναι να καταδικάζουμε, κατόπιν εορτής, τις αποτρόπαιες πράξεις τους, αλλά αυτό δεν εξηγεί τον λόγο για τον οποίο οι νέοι αυτοί άνθρωποι φθάνουν σε αυτό το σημείο. Ανεργοι, μεγαλωμένοι μέσα στις άθλιες συνθήκες των μουσουλμανικών γκέτο των υποβαθμισμένων περιοχών, υποκύπτουν εύκολα στη ριζοσπαστικοποίηση και στα κηρύγματα μίσους (και ελπίδας για μια καλύτερη, μετά θάνατον, ζωή) των ιμάμηδων, καθώς αισθάνονται να ασφυκτιούν στο κοινωνικό περιθώριο όπου ζουν και θέλουν να πάρουν την εκδίκησή τους απέναντι σε ένα καθεστώς που δεν τους εκφράζει. Μπορεί για όλους τους υπολοίπους το γεγονός αυτό να μην αποτελεί δικαιολογία για τις απεχθείς πράξεις τους, όχι όμως και για τους ίδιους. Και αυτό είναι το πρόβλημα.
Οπως προβληματίζει και το γεγονός ότι οι γαλλικές αρχές, με όλα τα υπερσύγχρονα μέσα παρακολούθησης που διαθέτουν, δεν κατάφεραν για μία ακόμη φορά να προλάβουν τα τραγικά αυτά γεγονότα. Καλό είναι λοιπόν να δηλώνει ο πρόεδρος Ολάντ ότι η χώρα του βρίσκεται σε πόλεμο και να στέλνει το αεροπλανοφόρο του στην Ανατολική Μεσόγειο για να πλήξει τους τζιχαντιστές στη Συρία και στο Ιράκ, οραματιζόμενος μια νέα συμμαχία με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ. Είναι όμως αμφίβολο αν μπορεί να λύσει με τον τρόπο αυτόν το τεράστιο πρόβλημα ασφαλείας που αντιμετωπίζει η χώρα του χωρίς να προχωρήσει στην εξάλειψη των αιτιών που οδηγούν μια μερίδα των μουσουλμάνων συμπατριωτών του στον όλεθρο. Οπως και οι φράκτες των Ευρωπαίων δεν μπορούν να τιμωρήσουν τους δυστυχείς πρόσφυγες που προσπαθούν να γλιτώσουν από την μήνιν των τζιχαντιστών.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk