Να σταματήσει η «εύκολη» λύση των φόρων

Η κυβέρνηση εξακολουθεί την (από ιστορική άποψη) «πεπατημένη» της δημοσιονομικής προσαρμογής μέσω της αύξησης φόρων.

Να σταματήσει η «εύκολη» λύση των φόρων | tovima.gr

Η κυβέρνηση εξακολουθεί την (από ιστορική άποψη) «πεπατημένη» της δημοσιονομικής προσαρμογής μέσω της αύξησης φόρων. Έχω την αίσθηση ότι το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης αντιλαμβάνεται το «άδικο» της πολιτικής αλλά οι βαθμοί ελευθερίας του είναι εξαιρετικά περιορισμένοι αφού το «υπόλοιπο» της κυβέρνησης κάθε άλλο παρά αντιλαμβάνεται ότι ο περιορισμός των ελλειμμάτων είναι σαν το tango: για να χορευθεί αποτελεσματικά χρειάζεται αρμονική συνεργασία και των δύο partners (στην προκειμένη περίπτωση τόσο της αύξησης φόρων όσο και της μείωσης δαπανών).

Με το συγκεκριμένο θέμα ασχολείται νέα επιστημονική μελέτη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) στην οποία ο γράφων, μαζί με τους καλούς συνάδελφους οικονομολόγους Roberto De Santis (ΕΚΤ) και Gabriella Legrenzi (Πανεπιστήμιο του Keele) «ρίχνουμε φως» στο όλο πρόβλημα.

Το συμπέρασμα της έρευνας («Fiscal Policy Adjustments in the Euro Area Stressed Countries: New Evidence from NonLinear Models with StateVarying Thresholds», ECB Working Paper No. 1858: https://www.ecb.europa.eu/pub/pdf/scpwps/ecbwp1858.en.pdf) είναι ότι, από ιστορική άποψη, η Ελλάδα δεν μπόρεσε να εκμεταλλευθεί τις περιόδους ανάπτυξης για να αυξήσει τα φορολογικά της έσοδα ως «απόθεμα» το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει σε χαλαιπούς καιρούς.

Κατά συνέπεια, σε περιόδους ύφεσης (όπως είναι η σημερινή), η δημοσιονομική προσαρμογή έχει εξαιρετικά μεγάλο κόστος (δηλαδή απώλεια ΑΕΠ και διόγκωση της ανεργίας) καθώς η αύξηση της φορολογίας αποτελεί την «εύκολη» λύση για την δραστική μείωση του ελλείμματος. Ενδεικτικά αναφέρω ότι, σύμφωνα με την βάση δεδομένων του ΟΟΣΑ, στην περίπτωση μιας τετραμελούς οικογένειας (έγγαμο ζευγάρι με έναν εργαζόμενο γονέα και δύο παιδιά), η Ελλάδα κατέγραψε, το 2014, θλιβερή «πρωτιά» σε φορολογικά βάρη, ήτοι ποσοστό 43,4% φόρων (φόρος εισοδήματος συν εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων μείον επιδόματα) επί του μέσου εργατικού εισοδήματος, ακολουθούμενη μόνο από το Βέλγιο (με ποσοστό 40,6%). Το αντίστοιχο ποσοστό για το σύνολο των χωρών του ΟΟΣΑ ήταν μόνο 26,9% (τα στοιχεία βρίσκονται εδώ: http://www.oecd.org/ctp/tax-policy/taxing-wages-tax-burden-trends-latest-year.htm). Αυτά βέβαια προτού επέλθει η φορολογική «καταιγίδα» του 2015.

Στα μαθηματικά η σχέση ισοδυναμίας είναι τόσο από το «Α» στο «Β» όσο και από το «Β» στο «Α». Επειδή λοιπόν ορισμένοι αρέσκονται σε αναφορές περί ισοδύναμων μέτρων, μήπως θα έπρεπε να κοιτάξουν κάπως περισσότερο τα ισοδύναμα στο σκέλος των δαπανών και λιγότερο σε εκείνο των φόρων;

Ο κ. Κώστας Μήλας, είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών, University of Liverpool

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk