Η ώρα του λογαριασμού

Η αιφνίδια απόφαση των συντηρητικών Ελβετών να αποδεσμεύσουν το φράγκο από το ευρώ σήμανε την ώρα του λογαριασμού για τη χώρα μας.

Η ώρα του λογαριασμού | tovima.gr
Η αιφνίδια απόφαση των συντηρητικών Ελβετών να αποδεσμεύσουν το φράγκο από το ευρώ σήμανε την ώρα του λογαριασμού για τη χώρα μας. Η ελβετική απόφαση, που δημιούργησε σημαντικές αναταράξεις στις διεθνείς χρηματαγορές, δείχνει ότι η διεθνής κοινότητα έχει ήδη αρχίσει να ετοιμάζεται για περιπέτειες αναφορικά με την Ελλάδα. Ο φόβος των Ελβετών είναι ότι, στην καλύτερη περίπτωση, πολιτικές αναταράξεις θα δημιουργήσουν διακυμάνσεις στην ισοτιμία του ευρώ και, στη χειρότερη περίπτωση, το ενδεχόμενο ελληνικής εξόδου υπό ανώμαλες συνθήκες θα αποσταθεροποιούσε το νόμισμα.
Οι διαταράξεις αυτές, δυστυχώς για μας, δεν σημαίνουν ότι έχουμε μεγάλα διαπραγματευτικά περιθώρια. Το τι μπορεί να γίνει, κατά το μάλλον ή ήττον, είναι δεδομένο. Οι δανειστές μας θα δεχθούν να παρουσιάσουν ως «υποχώρηση», σε οποιονδήποτε κυβερνητικό συνασπισμό έρθει στην εξουσία, ελαφρύνσεις που έχουν να κάνουν με επιμήκυνση και αλλαγή επιτοκίων. Ουδείς περιμένει σοβαρές αλλαγές στο ονομαστικό ποσό του δανεισμού μας, μια και αυτό θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου αναφορικά με διακρατικούς δανεισμούς. Αλλωστε η πολιτική ατμόσφαιρα ενισχύει τις απόψεις όσων πιστεύουν ότι μια παραδειγματική τιμωρία της Ελλάδας θα μπορέσει να βοηθήσει τη συνοχή της ΕΕ και την πειθαρχία τόσο εντός του Δημοκρατικού Κόμματος του Ρέντσι στην Ιταλία όσο και στην Αγγλία, της οποίας οι κινήσεις ανεξαρτησίας είναι ένας από τους σημαντικότερους ευρωπαϊκούς πονοκεφάλους.
Το άμεσο πρόβλημα πάντως δεν είναι το τι θα γίνει αναφορικά με την όποια αναδιαπραγμάτευση. Είναι πρόβλημα ρευστότητας (κρατικής και τραπεζικής) όσο και πρόβλημα επενδύσεων. Οσον αφορά τη ρευστότητα, η μεγάλη υστέρηση των δημοσίων εσόδων και η εκροή καταθέσεων δημιουργούν πρόσθετα προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα και μας οδηγούν στην αναζήτηση εναλλακτικών δανειακών πόρων για το Δημόσιο. Και όσο η αβεβαιότητα συνεχίζεται τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος πανικού και κατάρρευσης του τραπεζικού μας συστήματος. Η ΕΚΤ κρατά τα κλειδιά της παραμονής μας στο ευρώ. Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα έχει να κάνει με την εμπιστοσύνη που απαιτείται για να μπορέσουν να γίνουν επενδύσεις. Η πολιτική αβεβαιότητα έχει παραλύσει την κατανάλωση και έχει αποθαρρύνει όσους επενδυτές δεν είχαν ήδη απαυδήσει από τη γραφειοκρατία και την αναποτελεσματικότητα του Δημοσίου.
Με δεδομένα τα πλαίσια αυτά, οι προεκλογικές επιλογές των δύο μεγάλων κομμάτων δείχνουν ότι είμαστε κοντά σε ένα ατύχημα. Η ρητορεία τους επιβεβαιώνει τις παθολογίες και τις αδυναμίες τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να υπόσχεται απολύτως αδύνατες λύσεις. Παρά τις φερόμενες «επαφές» στελεχών του εκτός Ελλάδας, δεν έχει καταφέρει να δείξει πως θα μπορέσει να κυβερνήσει και να αντιμετωπίσει τα φλέγοντα προβλήματα, όπως η αναδιάρθρωση του Δημοσίου με δεδομένες τις ακραία αρτηριοσκληρωτικές, συντηρητικές θέσεις του. Η ΝΔ είναι δέσμια ενός παλαιοκομματικού ηγέτη που απαξιοί να συνομιλήσει με τον αντίπαλό του και εντείνει επικίνδυνα την πόλωση έχοντας αποτύχει (η ίσως αποφύγει) να αναδιαρθρώσει το κράτος.
Το πρόβλημα είναι ότι ο μαξιμαλισμός του κ. Σαμαρά και ο τυχοδιωκτισμός του κ. Τσίπρα κινδυνεύουν να μας ρίξουν στο βάραθρο, ίσως προτού καν προλάβει να σχηματιστεί κυβέρνηση. Είτε προηγηθεί ατύχημα είτε όχι, μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας το 2015 φαίνεται πιθανή. Με δεδομένους τους πολιτικούς συσχετισμούς, η ίδια η επιβίωση των σημερινών πολιτικών θα έπρεπε να τους ωθήσει σε μια σοβαρότερη συζήτηση μεταξύ τους. Ας ελπίσουμε ότι μετά τις εκλογές θα εκπλαγούμε θετικά, όπως εκπλαγήκαμε το 1990 με την οικουμενική κυβέρνηση, και ότι η μεταρρυθμιστική ατζέντα του Ποταμιού θα μπορέσει να λειτουργήσει καταλυτικά.
Ασχετα με το τι θα γίνει στις κάλπες, τα κόμματα θα πρέπει να ετοιμάζονται για πέντε δραματικές εβδομάδες μετά τις εκλογές. Ο χρόνος ως τις 28 Φεβρουαρίου θα πρέπει να αξιοποιηθεί με ταχείς ρυθμούς, μια και δεν θα έχουμε χρόνο για πειραματισμούς. Το χρηματοδοτικό και τραπεζικό πρόβλημα δεν θα περιμένει κανέναν. Τα μεγαλύτερα διαρθρωτικά προβλήματα της δημόσιας διοίκησης, της κομματικής εξάρτησης και της γραφειοκρατίας θα χρειαστούν τομές, αξιολόγηση, αναδιαρθρώσεις και απολύσεις, όχι υποκριτικές μεγαλοστομίες ή ασυναρτησίες.
Θέλουμε δεν θέλουμε, ο κόσμος προχωρεί χωρίς εμάς.
Ο κ. Μιχαήλ Γ. Ιακωβίδης κατέχει την Εδρα Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας Sir Donald Gordon στη London Business School.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk