Η χώρα αλλάζει, οι πολιτικοί ψάχνονται

Τα αποτελέσματα των τριπλών εκλογών μόνο αδιάφορα δεν υπήρξαν. Χωρίς αμφιβολία, διαμόρφωσαν νέες πολιτικές συνθήκες και έθεσαν σε κίνηση όλο το πολιτικό σύστημα.

Τα αποτελέσματα των τριπλών εκλογών μόνο αδιάφορα δεν υπήρξαν. Χωρίς αμφιβολία, διαμόρφωσαν νέες πολιτικές συνθήκες και έθεσαν σε κίνηση όλο το πολιτικό σύστημα.
Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και αν χαρακτηρίζεται αναιμική από πολλούς, έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά επιδρώντας σε όλες τις άλλες δυνάμεις. Οσοι διεισδύουν στα αποτελέσματα των περιφερειακών και αυτοδιοικητικών εκλογών διαπιστώνουν ότι το κόμμα του κ. Αλέξη Τσίπρα κέρδισε αρκετούς δήμους στην πρωτεύουσα και στην περιφέρεια και το κυριότερο, απέκτησε ισχυρή κοινωνική βάση σε όλη τη ζώνη της αυτοδιοίκησης.
Η ΝΔ και το μήνυμα της κάλπης


Κατ’ αντιστοιχία η φθορά της Νέας Δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα δεν είναι αμελητέο γεγονός. Οπως και η συγκέντρωση στα δεξιά της σημαντικού ποσοστού ψηφοφόρων προκαλεί και προβληματίζει. Πολύ περισσότερο όταν πάνω από το μισό κατέχεται από την υπόδικη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή, η οποία έδειξε αντοχές και κατέκτησε παρουσία σε πλήθος δήμων και περιφερειών.
Ούτε η διάσωση της Ελιάς και η επικράτησή της έναντι των διεκδικητών του ενδιάμεσου κεντρώου χώρου είναι αδιάφορη. Παράγει ήδη πολιτικά αποτελέσματα, τα οποία στην περίπτωση της ΔΗΜΑΡ έγιναν αμέσως ορατά και όπως όλα δείχνουν, θα εμφανισθούν προσεχώς και στο Ποτάμι του κ. Στ. Θεοδωράκη. Εχει επίσης εξαιρετικό ενδιαφέρον πώς αντέδρασαν τα κόμματα από την επομένη των εκλογών. Ατέλειωτα ήταν τα σήματα και τα μηνύματα που εξέπεμψαν, όπως και οι συναντήσεις και οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις που ακολούθησαν.
Από το κυβερνητικό στρατόπεδο δηλώθηκε ότι «ελήφθη το μήνυμα» και προαναγγέλθηκε κύμα αλλαγών στην κυβέρνηση και στο κράτος, ενώ αφέθηκε να εννοηθεί ότι το Μνημόνιο τελείωσε και πως από εδώ και πέρα θα αλλάξει η οικονομική πολιτική. Ουδέν ανακριβέστερο βεβαίως, γιατί όλοι γνωρίζουν ότι οι μνημονιακές υποχρεώσεις συνεχίζουν να υφίστανται, εκκρεμούν οι μειώσεις των επικουρικών συντάξεων, η αύξηση των ορίου των ομαδικών απολύσεων, η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και τόσα άλλα που φανερώνουν ότι η οικονομική πολιτική παραμένει δεσμευμένη σε μεγάλο βαθμό και δεν πρόκειται να αλλάξει δραματικά αν δεν σημειωθεί πρόοδος και δεν κερδηθεί η βιωσιμότητα του χρέους. Δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο επίσης το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας υπερθεμάτισε, μη αφήνοντας περιθώριο παρερμηνειών. Εκείνος θεωρεί εκ των ουκ άνευ ότι το Μνημόνιο τελείωσε.
Η αλήθεια είναι βεβαίως ότι πολλά θα εξαρτηθούν από τη διαφαινόμενη στροφή της Ευρώπης, η οποία μπρος στην απειλή των ευρωσκεπτικιστών θα θελήσει να αλλάξει τις οικονομικές συνθήκες στη Γηραιά Ηπειρο.
Υπό το βάρος, λοιπόν, των διατηρούμενων ακόμη οικονομικών περιορισμών και των προσδοκιών για μια ενδεχόμενη ευρωπαϊκή στροφή, τα κόμματα θα επιχειρήσουν να αντιδράσουν στο πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα ώστε να ενισχύσουν τις θέσεις τους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει νέους συμμάχους


Ο κ. Τσίπρας έδειξε σχεδόν την επομένη ότι θα επιδιώξει ανοίγματα και θα αναζητήσει συμμάχους προκειμένου να ενισχύσει τη θέση που κατέκτησε και να διαμορφώσει βεβαιότητα εξουσίας. Γι’ αυτό και διεκδίκησε συμμετοχή στην επιλογή προσώπων για τη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ επίσης το άνοιγμα ήταν σαφές και η υποδοχή από την πλευρά των επιχειρηματιών εντυπωσιακή. Τα χαμόγελα περίσσευαν και η ατμόσφαιρα στο δείπνο με τους εκπροσώπους των βιομηχάνων δεν είχε καμία σχέση με την αντίστοιχη περσινή αμήχανη συνάντηση. Επιπλέον, ενδεικτική είναι η στάση του κ. Τσίπρα στο θέμα του Γιούνκερ, όπου έφθασε σχεδόν να τον υπερασπισθεί απέναντι στην ταλάντευση της κυρίας Μέρκελ. Γενικώς ο κ. Τσίπρας εμφανίζεται μετά τις ευρωεκλογές στο εξωτερικό πιο Ευρωπαίος από τους Ευρωπαίους. Και στο εσωτερικό είναι έτοιμος να διεκδικήσει τη ΔΗΜΑΡ, αλλά και τα στελέχη του ΠαΣοΚ που αλληθωρίζουν προς αυτόν. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υπολογίζει επίσης στη μετατόπιση της κοινωνίας προς τις αντιλήψεις του. Θεωρεί και αυτός όπως και πολλοί άλλοι ότι η ελληνική κοινωνία έχει κάνει ιδεολογικοπολιτική στροφή. Κατά την εκτίμησή του, ο φιλελευθερισμός, που στις προηγούμενες δυο δεκαετίες κυριαρχούσε ως ρεύμα στην ελληνική κοινωνία, τώρα υποχωρεί και οι συσχετισμοί αλλάζουν, ευνοώντας τη διεκδίκηση του ΣΥΡΙΖΑ. Με άλλα λόγια, ο κ. Τσίπρας θα θελήσει να γίνει αυτός εκφραστής της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης και να διαμορφώσει συνθήκες μιας μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας.
Αν όμως αυτή είναι η βασική επιδίωξή του, πολλά θα εξαρτηθούν από τις κινήσεις των άλλων δύο τραυματισμένων πολιτικών χώρων. Στη Νέα Δημοκρατία ο κ. Σαμαράς είναι εμφανώς πιεσμένος. Για την ώρα, δεν εκδηλώνονται πολλές αμφισβητήσεις, αλλά οι προτροπές για δεξιά στροφή πρέπει να θεωρούνται δεδομένες. «Πρέπει να διεκδικήσουμε το 16,5% που βρίσκεται στα δεξιά μας» λένε αρκετοί και καλούν τον κ. Σαμαρά να κινηθεί αναλόγως προετοιμάζοντας τις μεταγραφές του καλοκαιριού. Ο Καρατζαφέρης είναι ο πρώτος στόχος γι’ αυτούς μετά το 2,7% που κέρδισε στις ευρωεκλογές. Και οι ΑΝΕΛ επίσης προσφέρονται προς «λεηλασία» μετά τη μεγάλη αποτυχία του κ. Καμμένου. Ακόμη ο έτερος κύκλος των κ.κ. Πολύδωρα, Ζώη και άλλων είναι διεκδικήσιμος. Αλλά μέχρι εκεί. Ο μεγαλύτερος όγκος εξαγριωμένων συντηρητικών ψηφοφόρων είναι εγκλωβισμένος στη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή, την οποία ψήφισαν, ξαναψήφισαν και δεν είναι εύκολο να την εγκαταλείψουν. Θα πρέπει να συμβούν μεγάλα γεγονότα για να πεισθούν και να φύγουν από τον κύκλο του κ. Μιχαλολιάκου. Υπό αυτή την έννοια, το «δεξιό βάθος» που ορισμένοι εκ των νεοδημοκρατών θέλουν να αποκτήσει το κόμμα τους δεν εγγυάται κατ’ ανάγκην και σοβαρή εκλογική ανάκαμψη. Αντιθέτως τυχόν υιοθέτηση ακραίων συντηρητικών αντιλήψεων και απόψεων μπορεί να ευνοήσει και πάλι την αυθεντική Ακροδεξιά και όχι τη Νέα Δημοκρατία. Από την άλλη, το άνοιγμα στο Κέντρο δεν είναι βέβαιο ότι θα αποδώσει, όταν θα το διεκδικούν πιο αυθεντικοί εκφραστές του, όπως ο κ. Βενιζέλος.
Η ανασύνταξη της Κεντροαριστεράς


Ισως ο τελευταίος να αναδεικνύεται στον πιο στρατηγικό παίκτη της παρούσης περιόδου. Αμέσως μετά τις εκλογές διεκδικεί ολοένα και περισσότερο χώρο από τον κ. Σαμαρά, προβάλλοντας την ανάγκη να γίνει η κυβέρνηση πιο αποτελεσματική και πιο κοινωνική.
Ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ θέτει συνολικότερο θέμα αλλαγών στο κράτος και στην κυβέρνηση ώστε να κερδίσει θέσεις και επιτεύγματα και σε δεύτερη φάση θα διεκδικήσει την εκπροσώπηση του κενού που αφήνουν η ΔΗΜΑΡ και Το Ποτάμι, το οποίο χάνει σταδιακά την υποστήριξη του κύκλου των πανεπιστημιακών και των διανοουμένων που ενίσχυσαν την προσπάθειά του και θα υποχωρεί ακόμη περισσότερο όσο δεν βρίσκει τρόπο να επιτύχει την πολιτικοποίηση της κίνησής του.
Θα έλεγε κανείς ότι ο κ. Βενιζέλος διεκδικεί χρόνο για την ανασύνταξη της παράταξης και επιπλέον μεριμνά ώστε να αναγνωρίζεται ως εγγυητής της κυβέρνησης. Αποδιώχνει συστηματικά την εκδοχή των εκλογών ακόμη και για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και υπολογίζει στις ευρωπαϊκές εξελίξεις.
Οπως και να έχει, το πολιτικό τοπίο φαντάζει θολό και για ορισμένους είναι και επικίνδυνο. Ωστόσο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι η χώρα έχει πάρει τον δρόμο της και κανείς δεν είναι ικανός να τη βγάλει από αυτόν.
Ο μετασχηματισμός της οικονομίας θεωρείται δεδομένος, οι επενδύσεις είναι μπροστά, το γεωπολιτικό πλεονέκτημα έχει αναδειχθεί και τα όποια πολιτικά επεισόδια δεν μπορούν να αλλάξουν τη φορά των πραγμάτων. Η Ελλάδα αναγνωρίζεται ως μια χώρα του προηγμένου κόσμου, προσφέρει ευκαιρίες και δυνατότητες και δεν μπορεί παρά να κερδίσει από το νέο κύμα της παγκοσμιοποίησης που έρχεται με δύναμη. Αυτό άλλωστε μαρτυρούν το μεγάλο ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών και η ευκολία με την οποία διεθνείς κεφαλαιούχοι εναποθέτουν δισ. δολάρια σε μια οικονομία που μέχρι πρότινος φάνταζε νεκρή και τελειωμένη.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
  • Βηματοδότης Η γιορτή της δημοκρατίας και η παραφωνία Βελόπουλου Το κεντρικό σύνθημα στη δεξίωση για την 47η επέτειο από την... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
Helios Kiosk