Φεστιβάλ Βερολίνου: Η Ελλάδα είχε την τιμητική της

Εφέτος στο Φεστιβάλ Βερολίνου οι πάντες δούλευαν για την Ελλάδα. Ολοι. Ακόμη και ο Τζορτζ Κλούνεϊ, ο οποίος με αφορμή την τελευταία ταινία του «Μνημείων άνδρες» (προβάλλεται ήδη στις αίθουσες) είπε ότι είναι και σωστό και δίκαιο τα Γλυπτά του Παρθενώνα να επιστραφούν στην Ελλάδα. Ηθελημένα ή όχι, o αμερικανός αστέρας έκανε μεγάλο καλό στη χώρα μας γιατί το θέμα έλαβε διαστάσεις. Ο βρετανικός «Guardian» άδραξε την ευκαιρία και για μία ακόμη φορά έκανε έρευνα με τους αναγνώστες του για το αν πρέπει ή όχι να επιστραφούν τα Γλυπτά στην Ελλάδα. Ως τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, στη συντριπτική πλειονότητά τους οι αναγνώστες της εφημερίδας είχαν ψηφίσει υπέρ της επιστροφής.

Το ίδιο το φεστιβάλ είχε και αυτό δουλέψει για την Ελλάδα. Η Μπερλινάλε αγαπά τη χώρα μας και τον κινηματογράφο μας. Και το αποδεικνύει εμπράκτως. Τρεις μεγάλου μήκους ταινίες σε τρία διαφορετικά προγράμματα της διοργάνωσης δεν είναι μικρή υπόθεση: το «Μικρό ψάρι» του Γιάννη Οικονομίδη στο διαγωνιστικό, το «Να κάθεσαι και να κοιτάς» του Γιώργου Σερβετά στο Πανόραμα και το «Στο σπίτι» του Αθανάσιου Καρανικόλα στο Forum. Για όλες γράφτηκαν θετικά σχόλια, ο ελληνικός κινηματογράφος ήταν παρών και υπερήφανος. Απήχηση όμως είχαν και οι δύο ελληνικές ταινίες μικρού μήκους που παίχθηκαν: η«Washingtonia» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη και το «Προαύλιο» της Ρηνιώς Δραγασάκη. «Η Ελλάδα έχει φτάσει στο σημείο να παράγει εξαγώγιμο προϊόν στον κινηματογράφο» είπε στη συνέντευξη Τύπου του «Μικρού ψαριού» ένας από τους παραγωγούς της, ο κ. Χρήστος Κωνσταντακόπουλος της Faliro House, η οποία στην Μπερλινάλε έκλεισε διετές συμβόλαιο με τη FilmNation Entertainment για κινηματογραφικές συνεργασίες.

Για την Ελλάδα και την προβολή της όμως δούλεψε και ο σκηνοθέτης μιας ξένης παραγωγής που γυρίστηκε στη χώρα μας. Το όνομά του Χοσεΐν Αμινί και η ταινία είναι «Τα δύο πρόσωπα του Ιανουαρίου» που στηρίζεται σε μυθιστόρημα της Πατρίσια Χάισμιθ γραμμένο στη χώρα μας. Η ιστορία εκτυλίσσεται τη δεκαετία του 1960 και η ταινία είναι γυρισμένη σχεδόν εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα. Γυρίσματα έγιναν στο Μοναστηράκι, στην Πλάκα, στην Ακρόπολη, στην Κνωσό και σε άλλες περιοχές της Κρήτης, οι οποίες παρουσιάζονται ελκυστικά κάτω από τον δυνατό ελληνικό ήλιο.

Υστερα από ερώτηση του «Βήματος» στη συνέντευξη Τύπου της ταινίας στο Βερολίνο ο κ. Αμινί εκθείασε την ομορφιά του να γυρίζει κανείς ταινίες στην Ελλάδα μιλώντας με πολύ θερμά λόγια για τη συνέπεια, το πάθος, την όρεξη και την υποστήριξη όχι μόνο των ελλήνων τεχνικών αλλά και των μη επαγγελματιών που δούλεψαν στα «Δύο πρόσωπα του Ιανουαρίου», ταινία που θα παιχτεί στις ελληνικές αίθουσες μέσα στο 2014 (το βιβλίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Αγρα).

Παρ’ όλα αυτά, το 64ο Φεστιβάλ Βερολίνου δεν θα μείνει στην Ιστορία ως ένα από τα καλύτερα από πλευράς ταινιών. Σε αντίθεση με την περυσινή πολύ καλή χρονιά (στο Βερολίνο παίχθηκαν ταινίες όπως η «Γκλόρια» και η «Οικογενειακή υπόθεση»), ελάχιστες ήταν οι ταινίες που στο εφετινό διαγωνιστικό πρόγραμμα προκάλεσαν συζητήσεις. Μία που σίγουρα ξεχώρισε ήταν το ιρλανδέζικο δράμα «71» του Γιαν Ντεμάνζ, που τοποθετείται στο Μπέλφαστ των μεγάλων κοινωνικών αναταραχών του 1971.

Εν τέλει το πιο πολυσυζητημένο θέμα εφέτος στο Βερολίνο ήταν ο… καλός καιρός. Το φεστιβάλ είχε χρόνια να δει τόσο θερμό κλίμα, με τον ήλιο να λάμπει και τη βροχή και το χιόνι να «απεργούν». Κάτι ήταν κι αυτό…