• «Σωστό και δίκαιο» να επιστραφούν τα Γλυπτά του Παρθενώνα στη χώρα μας ήταν η δήλωση του αμερικανού ηθοποιού και σκηνοθέτη Τζορτζ Κλούνεϊ στο Φεστιβάλ Βερολίνου, όπου έγινε η παγκόσμια πρεμιέρα της τελευταίας ταινίας του «Μνημείων άνδρες» («The monuments men», ΗΠΑ, 2014), η οποία κατά κάποιον τρόπο έχει παρόμοιο θέμα με τη δήλωση. Ασχολείται με τη μεταφορά στο σινεμά μιας πραγματικής ιστορίας που συνέβη στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν μια ομάδα όχι και τόσο νέων επιστημόνων, λεκτόρων και ιστορικών τέχνης των Συμμαχικών Δυνάμεων η οποία δεν είχε καμία σχέση με τον πόλεμο πήγε στη γραμμή του πυρός προκειμένου να ανακαλύψει τα σημεία όπου οι ναζιστές είχαν κρύψει ανεκτίμητους θησαυρούς τέχνης κλεμμένους από όλη την Ευρώπη.
Η ταινία είχε όλες τις προοπτικές να γίνει μια ρομαντική – πολεμική περιπέτεια της παλαιάς κοπής («Η μεγάλη απόδραση», «Και οι 12 ήσαν καθάρματα», «Ηρωες με βρώμικα χέρια»), πόσω μάλλον με ένα τόσο πλούσιο καστ στους ρόλους των μελών της ομάδας: ο ίδιος ο Κλούνεϊ, ο Ματ Ντέιμον, ο Μπιλ Μάρεϊ, ο Τζον Γκούντμαν, ο Ζαν Ντυζαρντέν και ο Χιου Μπόνβιλ. Ωστόσο ο ρυθμός της ταινίας «Μνημείων άνδρες» είναι πλαδαρός και τα επεισόδια που ζουν οι νεοσύλλεκτοι σπανίως ψυχαγωγικά. Δεν μπορείς να καταλάβεις αν στην ψυχή της ταινίας βρίσκεται το κωμικό ή το δραματικό στοιχείο. Το χιούμορ της δεν είναι αρκετό και το δράμα φτάνει και περισσεύει. Και, τέλος, παρουσιάζοντας το αμερικανικό έθνος ως τον απόλυτο επί της γης σωτήρα είναι τόσο κραυγαλέα προπαγανδιστική που απογοητεύει ακόμη περισσότερο.
  • Τοποθετημένη το 1985, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν για πρώτη φορά να θορυβούνται από τις διαστάσεις που έπαιρνε η νόσος του AIDS, η ταινία ««Dallas Buyers Club» (ΗΠΑ, 2013) του Ζαν-Μαρκ Βαλέ χρησιμοποιεί την πιο ανατριχιαστική ασθένεια των καιρών μας ως πρόσχημα για μια καταγγελία: το πραγματικό πρόσωπο που υποδύεται ο υποψήφιος για το Οσκαρ Α’ ρόλου Μάθιου Μακ Κόναχι, ένας τεξανός ασθενής του AIDS ονόματι Ρον Γούντροφ, κήρυξε μια σταυροφορία εναντίον του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων πουλώντας ο ίδιος εναλλακτικά φάρμακα και μεθόδους θεραπειών που δεν επιτρέπονταν στις ΗΠΑ. H ταινία θα μπορούσες να πεις ότι λέει πως ούτε το AIDS δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην κατάκτηση του αμερικανικού ονείρου. Ωστόσο η καταγραφή της ιστορίας του Γούντροφ γίνεται με έμφαση στο πάθος με το οποίο ένας άξεστος, ομοφοβικός ηλεκτρολόγος και αναβάτης ταύρων σε ροντέο ασχολήθηκε με τα νέα καθήκοντά του. Η αλλαγή του δεν ήταν μόνο εξωτερική αλλά και εσωτερική και εκεί ο Μακ Κόναχι κάνει ένα μικρό υποκριτικό θαύμα έχοντας μεταμορφωθεί πλήρως με τα δεκάδες κιλά που έχασε για τις ανάγκες του ρόλου. Δίπλα του ο Τζάρεντ Λίτο, στον ρόλο μιας τραβεστί που υπήρξε το δεξί χέρι του Γούντροφ, προτάθηκε επίσης για Οσκαρ (Β’ ρόλου).
  • Οι ερμηνείες δύο παιδιών, του Κόνερ Τσάπμαν και του Σον Τόμας, είναι που κυρίως αξίζουν και στον «Εγωιστή γίγαντα» («The selfish giant», Αγγλία, 2013) της Κλίο Μπάρναρντ, που θεωρήθηκε μία από τις μεγάλες εκπλήξεις του τελευταίου Φεστιβάλ Καννών. Τα παιδιά –στην κυριολεξία αποκαλυπτικά -υποδύονται αντιστοίχως τον Αρμπορ και τον Σουίφτι, δύο 13χρονους «κολλητούς» που μεγαλώνουν μέσα στη φτώχεια και στην κοινωνική αθλιότητα του σύγχρονου βρετανικού υπαίθρου στο Ντέρμπισαϊρ. Μέτριοι μαθητές, με μηδενική συμπαράσταση από τα σπίτια τους, αποβάλλονται από το σχολείο και βγάζουν μεροκάματο μαζεύοντας μεταλλικά απορρίμματα και καλώδια για τον τοπικό ρακοσυλλέκτη (Σον Γκίλντερ), ο οποίος τους φέρεται πολύ σκληρά σαν ίσος προς ίσο. Η ρεαλιστική ωμότητα της Μπάρναρντ (που έχει εντρυφήσει στο ντοκιμαντέρ, κάτι που φαίνεται) και το νευρώδες παίξιμο των παιδιών, που θυμίζουν μια τζούνιορ εκδοχή του Τζορτζ και του Λένι στο «Ανθρωποι και ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ, δεν σε αφήνουν ποτέ σε ησυχία. Αξίζει να σημειωθεί ότι «Ο εγωιστής γίγαντας» είναι ελεύθερα βασισμένος σε ένα παιδικό παραμύθι του Οσκαρ Γουάιλντ.
ΕΠΙΣΗΣ ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ
Το «Με χωρίς γυναίκες» (Ελλάδα, 2014) του Βαγγέλη Σεϊτανίδη ακολουθεί δύο σαραντάρηδες (Θοδωρής Αθερίδης, Δημήτρης Ημελλος) στο ταξίδι της αναζήτησης μιας παλιάς συμμαθήτριας που λέγεται ότι το έχει ρίξει στη θρησκεία αλλά εκείνη είναι στον υπόκοσμο. Την υποδύεται η Σμαράγδα Καρύδη. Το «Vampire Academy» (ΗΠΑ, 2014) του Μαρκ Γουότερς είναι η πρώτη ταινία στην οποία μεταφέρεται η ομότιτλη σειρά των έξι μυθιστορημάτων φαντασίας της Ρισέλ Μιντ που περιγράφουν τις περιπέτειες σε μια ακαδημία βρικολάκων όπου τα κανονικά βαμπίρ εκπαιδεύουν εκείνα που είναι μισοί άνθρωποι και μισοί βρικόλακες. Η ιστορία επικεντρώνεται στην εκπαίδευση της Λίζα (Λούσι Φράι) από τη Ρόουζ (Ζόι Ντόιτς).
Τέλος, το «Μια χειμωνιάτικη ιστορία» («Winter’s tale», ΗΠΑ, 2014) του Ακίβα Γκόλντμαν πλασάρεται από τη διανομή της ως η «ιδανική ταινία» για την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Ο Κόλιν Φάρελ, η Τζένιφερ Κόνελι, η Εύα Μαρί Σεντ και ο Ράσελ Κρόου είναι μερικοί από τους αρκετούς ηθοποιούς που υπηρετούν το πρώτο σκηνοθετικό όραμα του σεναριογράφου της ταινίας «Ενας υπέροχος άνθρωπος» Ακίβα Γκόλντμαν.

Δημοσιεύτηκε στο Helios Plus στις 12 Φεβρουαρίου 2014

HeliosPlus