Σε μια ακόμη ξεχωριστή ερμηνεία για την οποία είναι πολύ πιθανόν να διεκδικήσει και πάλι ένα Οσκαρ, ο Φόρεστ Γουίτακερ υποδύεται τον «Μπάτλερ» («The butler», ΗΠΑ, 2013), δηλαδή τον Σίσιλ Γκέινς, ο οποίος κατάφερε να υπηρετήσει οκτώ αμερικανούς προέδρους στον Λευκό Οίκο, από τον Αϊζενχάουερ στη δεκαετία του 1950 ως τον Ρόναλντ Ρίγκαν στα eighties. Η ιστορία του περιγράφεται με ζωηρά χρώματα από τον Λι Ντάνιελς αλλά η ταινία έχει περισσότερο τη λογική της μίνι σειράς όπου το κάθε «επεισόδιο» αφορά και έναν πρόεδρο (ανάμεσά τους ο Τζον Κιούζακ – Ρίτσαρντ Νίξον, ο Λιβ Σράιμπερ – Λίντον Τζόνσον, ο Ρόμπιν Γουίλιαμς – Αϊκ Αϊζενχάουερ και ο Αλαν Ρίκμαν – Ρόναλντ Ρίγκαν). Στη δομή του ο «Μπάτλερ» θυμίζει τον «Φόρεστ Γκαμπ» στην ψυχή του τις «Υπηρέτριες».
Το «Hangover» της τρίτης ηλικίας τιτλοφορείται «Last Vegas» και έχει πρωταγωνιστές τον Μάικλ Ντάγκλας, τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, τον Μόργκαν Φρίμαν και τον Κέβιν Κλάιν, τέσσερις φίλους από παιδιά που θα πάνε στο Λας Βέγκας για να παραστούν στον γάμο ενός από αυτούς –του Ντάγκλας –με μια κοπέλα που θα μπορούσε να είναι κόρη του. Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τι πρόκειται να προκύψει και η αλήθεια είναι ότι παρά τη δυσκινησία των γερόντων, στο σύνολό της η ταινία είναι απροσδόκητα… ευκίνητη.
Ο φυσικός χώρος του Τέξας συμπρωταγωνιστεί με τους δύο μόνον ήρωες της ανεξάρτητης αμερικανικής ταινίας «Γελαστός πρίγκιπας» («Prince Avalanche», ΗΠΑ, 2013). Ο Πολ Ραντ και ο Εμίλ Χιρς υποδύονται δυο εντελώς ανόμοιους τύπους, οι οποίοι δεν πολυχωνεύονται μεταξύ τους και έχουν αναλάβει το έργο της βαφής των γραμμών κυκλοφορίας ενός επαρχιακού δρόμου καταστραμμένου από πυρκαγιά. Γλυκύτατη ταινία δρόμου, γεμάτη καλαμπούρια, απρόοπτα και μια ποιητική εικόνα του φυσικού τοπίου. Χάρισε στον Τζόζεφ Γκόρντον Γκριν το βραβείο σκηνοθεσίας στο τελευταίο φεστιβάλ Βερολίνου.
Μια άλλη περιπλάνηση, αυτή τη φορά σε ασπρόμαυρο και σε πόλη, γίνεται στο «Oh boy», το κινηματογραφικό ντεμπούτο του γερμανού σκηνοθέτη Γιαν Ολε Γκέρστερ. Εδώ βασικός ήρωας είναι ένας 30άρης (Τομ Σίλινγκ), που περιπλανάται στο Βερολίνο προσπαθώντας να βάλει σε τάξη την μπερδεμένη ζωή του. Ολα του πάνε στραβά, ούτε έναν καφέ δεν μπορεί να πιει, αλλά εκείνος επιμένει να μην το βάζει κάτω σε αυτόν τον γλυκόπικρο συνδυασμό Φραντς Κάφκα και Γούντι Αλεν.
Το ισπανικό ερωτικό θρίλερ «εποχής» (παραγωγής 2010!) «Αγνωσία» («Afgnosia») ποτέ δεν πετυχαίνει απολύτως τον στόχο του γιατί παρά τις εμφανείς ικανότητες του σκηνοθέτη Εουτζένιο Μίρα, ενδιαφέρεται κυρίως για τον εντυπωσιασμό του θεατή και πολύ λιγότερο γι’ αυτή καθαυτή την ιστορία που αφορά μια πλούσια γυναίκα (Μπάρμπαρα Γκοενάγα) πάσχουσα από μια σπάνια πάθηση στα μάτια η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο μιας σπείρας κακοποιών.
Τα σχόλια περιττεύουν για την τελευταία ταινία κινουμένων σχεδίων της Ντίσνεϊ, το «Ψυχρά και ανάποδα» («Frozen», ΗΠΑ, 2013) των Κρις Μπακ, Τζένιφερ Λι που είναι μια παραλλαγή του μυθιστορήματος «Η βασίλισσα των πάγων» του Χανς Κρίστιαν Αντερσεν και απευθύνεται αποκλειστικώς στα παιδιά (κυρίως τα κορίτσια). Πώς μπορεί η μικρή πριγκίπισσα να απαλλαγεί από το καταραμένο χάρισμα να μετατρέπει σε πάγο ό,τι ακουμπά με τα χέρια της;
Προβάλλεται επίσης μια κλασική ταινία του σοβιετικού κινηματογράφου, το «Πώς δενότανε το ατσάλι» («Kak zakalyalas stal», 1942) του Μαρκ Ντονσκόι, η πρώτη κινηματογραφική εκδοχή του αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος του Νικολάι Οστρόφσκι που βραβεύθηκε με το βραβείο Λένιν. Ο ήρωας της ιστορίας (Βλαντίμιρ Πέριστ-Πετρένκο) προσωποποιεί τα καλύτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της γενιάς που πραγματοποίησε τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση στη Ρωσία. Η μοίρα του ήταν και μοίρα του συγγραφέα, που καρφωμένος στο κρεβάτι συνέχισε ως την τελευταία του πνοή να υπηρετεί το κόμμα και τον λαό.

Δημοσιεύτηκε στο HeliosPlus στις 18 Δεκεμβρίου 2013

HeliosPlus