γνωμη

«Τροϊκανοί» και άλλοι

Οσοι παρακολουθούν από κοντά τις διεθνείς και εσωτερικές οικονομικές εξελίξεις γνώριζαν από το φθινόπωρο του 2008 ότι η κρίση είναι προ των πυλών. Υπήρχαν από τότε πάμπολλες προειδοποιήσεις και βεβαίως σαφείς ενδείξεις. Παρά ταύτα η τότε κυβέρνηση Καραμανλή έμεινε αδρανής, δεν έδωσε τη δέουσα προσοχή και συνέχισε να κινείται χωρίς πυξίδα. Αράδιαζε μόνο υποσχέσεις και καλλιεργούσε ψευδοπροσδοκίες που δεν είχαν καμία τύχη.

Οσοι παρακολουθούν από κοντά τις διεθνείς και εσωτερικές οικονομικές εξελίξεις γνώριζαν από το φθινόπωρο του 2008 ότι η κρίση είναι προ των πυλών.

Υπήρχαν από τότε πάμπολλες προειδοποιήσεις και βεβαίως σαφείς ενδείξεις.

Παρά ταύτα η τότε κυβέρνηση Καραμανλή έμεινε αδρανής, δεν έδωσε τη δέουσα προσοχή και συνέχισε να κινείται χωρίς πυξίδα.

Αράδιαζε μόνο υποσχέσεις και καλλιεργούσε ψευδοπροσδοκίες που δεν είχαν καμία τύχη.

Το ΠαΣοΚ της αντιπολίτευσης μπορεί να διαισθανόταν τα επερχόμενα, αλλά παρέμεινε κι αυτό για καιρό εγκλωβισμένο στη συνήθη άγονη αντιπολιτευτική ρητορεία, που καταλαμβάνει τα εν αναμονή κόμματα εξουσίας.

Η δε Αριστερά σχεδόν δεν αναγνώριζε τα σημάδια της διεθνούς οικονομικής κρίσης, ήταν πεπεισμένη ότι το διεθνές και κατ΄ επέκταση το εγχώριο οικονομικό σύστημα είναι πανίσχυρο, διαθέτει, σύμφωνα με τον κομμουνιστικό μύθο, τεράστια αποθέματα κερδών και δεν πρόκειται να πληγεί.

Οπως και να έχει για διαφορετικούς λόγους, Δεξιά, Κέντρο και Αριστερά πιάστηκαν στον ύπνο από την κρίση.

Τα κόμματα δεν είχαν τις επεξεργασίες, απεδείχθησαν απροετοίμαστα χωρίς εφεδρείες και ιδέες για την απόκρουση της οικονομικής θύελλας που ήρθε και εγκαταστάθηκε για τα καλά στη χώρα.

Για να είμαστε δίκαιοι, το ίδιο ισχύει και για την πλειονότητα της επιχειρηματικής τάξης, όπως και για τα ΜΜΕ, που σήμερα κλαίνε και οδύρονται, αλλά όταν έπρεπε απόδιωχναν τα κακά νέα, δεν ήθελαν καν να τα συζητούν.

Αυτό εξηγεί γιατί η χώρα απώλεσε σχεδόν αμαχητί την οικονομική ανεξαρτησία της.

Το κακό είναι ότι ακόμη και τώρα, δυο χρόνια μετά, τα περισσότερα των κομμάτων, αλλά και μεγάλη μερίδα των προσώπων της πολιτικής, δεν έχουν αντιληφθεί τι ακριβώς παίζεται και τι διακυβεύεται.

Η κυβέρνηση, αλλά και πάλι όχι όλη η κυβέρνηση, μπορεί να πει κανείς ότι κινείται όπως οι συνθήκες απαιτούν. Ανέλαβε βαρύ πολιτικό κόστος, υπερασπίζεται έναν κύκλο αλλαγών, συγκρούεται και ανοίγει μέτωπα αντιδημοφιλή, ξεπερνώντας τα ήθη της ελληνικής πολιτικής.

Αντιθέτως το έτερο κόμμα εξουσίας, που φέρει και το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, μοιάζει με UFΟ. Δυστυχώς η Νέα Δημοκρατία έχει αρνηθεί τη φιλελεύθερη καταγωγή της, διακινεί ανεδαφικές ιδέες και πολιτικές αστήρικτες, δεν αναγνωρίζει ούτε καν εκείνο που υπονοούσε ο κ. Καραμανλής το 2009, ότι λεφτά δεν υπάρχουν, και- το χειρότερο- παίζει με τις ανάγκες των πολλών ανθρώπων, στην ουσία καλλιεργεί φρούδες ελπίδες περί δήθεν ταχείας εξόδου από το μνημόνιο. Οσο για την Αριστερά, επενδύει καθυστερημένα στην καταστροφή, δεν αντιλαμβάνεται ότι ο κόσμος έχει πια ανάγκη εναλλακτικών προτάσεων, μοιάζει υπνωτισμένη, δεν παρακολουθεί ούτε την τέχνη, η οποία δείχνει τον δρόμο με τις πολλές καινούργιες δράσεις που αναπτύσσει. Κακά τα ψέματα, αλλά αυτή την ώρα υπάρχουν μόνο δύο ζώνες παραγωγής νέας πολιτικής: Εκείνη που συνοδεύει την κυβέρνηση και την τρόικα και εκείνη των αντιεξουσιαστών του δρόμου. Ολα τα άλλα είναι εντελώς αδιάφορα.

akarakousis@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk