Η γαλλική επανάσταση στην UEFA έχει ονοματεπώνυμο: Μισέλ Πλατινί. Ο θρυλικός γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής και πρώην προπονητής είναι πλέον ο διοικητικός ηγέτης του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, καθώς στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη Παρασκευή στο Ντύσελντορφ της Γερμανίας υπερίσχυσε κατά τεσσάρων ψήφων (27-23) του σουηδού προκατόχου του κ. Λέναρτ Γιόχανσον. Ετσι ο 51χρονος κ. Πλατινί ακολουθεί το μονοπάτι που χάραξαν οι συμπατριώτες του Ζιλ Ριμέ (εμπνευστής του Παγκοσμίου Κυπέλλου), Ανρί Ντελονέ (εμπνευστής του Κυπέλλου Πρωταθλητριών) και Ζακ Ζορζ (πρώτος Γάλλος που αναδείχθηκε πρόεδρος της UEFA). Η εκλογική αναμέτρηση-θρίλερ κρίθηκε στις λεπτομέρειες και τη ζυγαριά έγειρε προς την πλευρά του κ. Πλατινί ο πανίσχυρος πρόεδρος της FIFA κ. Ζεπ Μπλάτερ, ο οποίος χρησιμοποίησε τη θέση και την ισχύ του για να επηρεάσει αρκετούς από τους αναποφάσιστους εκπροσώπους των 52 εθνικών ομοσπονδιών που επρόκειτο να ψηφίσουν. Για τους υπόλοιπους που τον προτίμησαν είχε φροντίσει ο ίδιος ο κ. Πλατινί, με έναν άνευ προηγουμένου προεκλογικό αγώνα ανά την Ευρώπη (κυρίως την Ανατολική). Ακόμη και κατά τη διάρκεια του διήμερου συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας πάντως ο κ. Πλατινί – θυμίζοντας τις ημέρες που έπαιζε ποδόσφαιρο – ήταν πολύ πιο κινητικός από τον γηραιό αντίπαλό του. Τον γάλλο παράγοντα μπορούσε να βρει ο καθένας στο λόμπι του ξενοδοχείου Hilton στο Ντύσελντορφ, σε αντίθεση με τον 77χρονο κ. Γιόχανσον, ο οποίος εμφανιζόταν σποραδικά. «Την ημέρα των εκλογών ένιωσα ξανά όπως τότε που ήμουν προπονητής. Εχουμε 52 παίκτες εδώ και χρειάζομαι 27 να παίξουν καλά» αναπαρέστησε την ατμόσφαιρα των εκλογών ο μετέπειτα νικητής. Και πράγματι βρήκε ακριβώς όσους χρειαζόταν. Το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο μπαίνει πλέον σε μια φάση αλλαγών, αν και η πολύκροτη προεκλογική υπόσχεση του κ. Πλατινί για μεταρρύθμιση στο Τσάμπιονς Λιγκ είναι αμφίβολο ότι θα πραγματοποιηθεί, τουλάχιστον ως το 2009, δηλαδή όσο ισχύουν τα τηλεοπτικά συμβόλαια της χρυσοφόρας διοργάνωσης. Το γεγονός ότι στην πρώτη ομιλία του ως πρόεδρος της UEFA ο κ. Πλατινί μίλησε για «έναν θησαυρό που έχουμε στα χέρια μας και πρέπει να διαχειριστούμε» καθώς και οι πιέσεις που αναμένεται να δεχθεί από τις ομοσπονδίες των μεγάλων χωρών και το λόμπι των ισχυρών ομάδων G-14 δεν αποκλείεται να αναβάλουν τις όποιες αλλαγές στο Τσάμπιονς Λιγκ για κάποια χρόνια.


Πριν από περίπου δύο χρόνια, στο 29ο Κογκρέσο της UEFA που συνήλθε στο Ταλίν της Εσθονίας, ο κ. Μισέλ Πλατινί έκανε μια μοναχική είσοδο στην αίθουσα Saku Suurhall. Οι εκπρόσωποι των 52 εθνικών ομοσπονδιών-μελών της UEFA που μετείχαν στη διάσκεψη τού μιλούσαν ακόμη για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που κατέκτησε ως αρχηγός και ηγέτης της Εθνικής Γαλλίας το 1984, γεγονός που πρόδιδε ότι στο μυαλό των περισσοτέρων ο κ. Πλατινί παρέμενε παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Εκείνη την 21η Απριλίου 2005 τον αποχαιρετιστήριο λόγο έβγαλε ο κ. Φραντς Μπεκενμπάουερ. Εναν χρόνο πριν από το Μουντιάλ 2006, ο «Κάιζερ» του γερμανικού ποδοσφαίρου και πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Παγκοσμίου Κυπέλλου, έμοιαζε με απόλυτο κυρίαρχο του «παιχνιδιού» για τη διαδοχή του Σουηδού κ. Λέναρτ Γιόχανσον στον προεδρικό θώκο της UEFA. Δίπλα του ο κ. Πλατινί έδειχνε να είναι σε θέση… οφσάιντ.


Ο μόνος που ασχολήθηκε περισσότερο με τον μεσιέ Πλατινί σε εκείνο το κογκρέσο ήταν ένας άλλος προσκεκλημένος. Ο φίλος του, από το 1998, όταν κέρδισε τις προεδρικές εκλογές της FIFA, κ. Ζεπ Μπλάτερ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2002 οι δυο τους βρέθηκαν δίπλα δίπλα στα υψηλότερα κλιμάκια της Διεθνούς Συνομοσπονδίας, όταν ο κ. Πλατινί εκλέχθηκε στην Εκτελεστική Επιτροπή της FIFA.


* Γιόχανσον και Μπεκενμπάουερ


Σε εκείνο το κογκρέσο της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας οι περισσότεροι παρευρισκόμενοι περίμεναν την ανακοίνωση αποχώρησης τού (σήμερα 77χρονου) κ. Γιόχανσον από την προεδρία, ενώ την ίδια στιγμή ο κ. Πλατινί παρουσίαζε ανεπισήμως την υποψηφιότητά του! «Εδώ» είπε χρησιμοποιώντας τη βαθιά φωνή του ο κ. Γιόχανσον «κάποιοι βιάστηκαν ιδιαίτερα. Εγώ δεν ξέρω ακόμη τι θα κάνω σε δύο χρόνια από τώρα». Αντίστοιχου πνεύματος ήταν και η διπλωματική δήλωση του κ. Μπεκενμπάουερ. «Στην Μπάγερν έχουμε υπομονή, δεν σουτάρουμε βιαστικά. Σέβομαι τον ρόλο του προέδρου της UEFA και θα ήταν μεγάλη τιμή να διαδεχτώ τον κ. Γιόχανσον. Ωστόσο είναι πολύ νωρίς για να γνωρίζω τι θα πράξω».


Στην «έδρα» του κ. Μπεκενμπάουερ, το Ντύσελντορφ της Γερμανίας όπου διεξήχθη την Πέμπτη και την Παρασκευή το 31ο Κογκρέσο της UEFA, άρχισε η «γαλλική επανάσταση» του κ. Πλατινί, ο οποίος ενώ δεν είχε την υποστήριξη των ισχυρότερων ευρωπαϊκών ομοσπονδιών (πλην της γαλλικής και της πορτογαλικής) τα κατάφερε, κερδίζοντας τους «φτωχούς» του ευρωπαϊκού Νότου και σχεδόν όλες τις «ανατολικές» ψήφους.


* Με τις πλάτες του Μπλάτερ


Το βασικό όπλο του κρυβόταν ακριβώς από πίσω του: ενώ ο ίδιος δεν μπορεί (ακόμη) να καθορίσει τις τύχες της UEFA, με την ανοιχτή υποστήριξη του προέδρου της FIFA κ. Μπλάτερ κατάφερε να υποσχεθεί οικονομική άνθηση στις ως τώρα… άπορες ομοσπονδίες.


Αλλωστε ο ελβετός ισχυρός άνδρας της Διεθνούς Συνομοσπονδίας έδειχνε από την αρχή ότι ήθελε να κλείσει τους λογαριασμούς του με τον κ. Γιόχανσον. Αυτούς που είχαν ανοίξει το 1998, όταν την προεδρία της FIFA διεκδικούσε και ο Σουηδός. Τέσσερα χρόνια αργότερα η UEFA χάλασε τα σχέδια του κ. Μπλάτερ, ο οποίος ήθελε να δώσει το Μουντιάλ 2006 στην αφρικανική ήπειρο, ωστόσο αναγκάστηκε να αναβάλει για μια τετραετία την υπόσχεσή του.


Με την εκλογή του κ. Πλατινί στο ύπατο αξίωμα της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας, η συμμαχία με τη FIFA θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Ο γεννημένος στις 21 Ιουνίου 1955 στο Ζεφ της Γαλλίας άλλοτε σουπερστάρ των Τρικολόρ, ο οποίος εργαζόταν ως σύμβουλος του κ. Μπλάτερ την τετραετία 1998 – 2002, απέδειξε ότι το νέο και το φρέσκο εκφράζουν το μέλλον. Απομένει να το κάνει και πράξη.


Το γεγονός ότι σε αντίθεση με τον προκάτοχό του σκοπεύει να μετακομίσει μόνιμα στη Νυών της Ελβετίας και να διαχειριστεί από εκεί τις τύχες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου είναι μια πρώτη νίκη του Γάλλου.


* Το μανιφέστο του Michel


Τα κυριότερα σημεία των προγραμματικών εξαγγελιών του κ. Πλατινί είναι τα ακόλουθα:


1. Ισες ευκαιρίες για όλους τους συλλόγους, όλων των χωρών με μείωση σε τρεις του μέγιστου αριθμού ομάδων ανά χώρα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτό σημαίνει ανοιχτή σύγκρουση με το λόμπι των ισχυρών ευρωπαϊκών συλλόγων G-14 και τις ισχυρές ομοσπονδίες που θα δουν τα έσοδά τους να μειώνονται, ωστόσο δίνει περισσότερες ευκαιρίες στους «μικρούς» να κάνουν την υπέρβασή τους και να μπουν έστω και από το… παράθυρο σε ένα κλαμπ που έμοιαζε κλειστό μέχρι πρότινος.


2. Αναγνώριση της ιδιαιτερότητας του ποδοσφαίρου από την Ευρωπαϊκή Ενωση, με την οποία οι διαπραγματεύσεις αναμένεται να γίνουν σε πιο έντονο κλίμα, δεδομένης της υποστήριξης που θα έχει η UEFA από τη FIFA και τον κ. Μπλάτερ.


3. Αναβάθμιση όλων των διοργανώσεων της UEFA, συμπεριλαμβανομένων του Κυπέλλου Ιντερτότο, των γυναικείων και των παιδικών πρωταθλημάτων.


4. Δυναμική αντιμετώπιση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της απάτης – ιδιαίτερα στο παράνομο στοίχημα, στη χρήση ναρκωτικών και στο ξέπλυμα χρήματος.


5. Συμμετοχή του προέδρου στα κοινά και ανάθεση περισσότερων αρμοδιοτήτων στην Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA.