Η σεζόν των μεταγραφών είναι κάτι σαν μάθημα ανώτερης γεωγραφίας και εφαρμοσμένης λαογραφίας. Αν οι μεταγραφές δεν υπήρχαν στο ποδόσφαιρο, ποιος θα ασχολιόταν με το Μάλι και ακόμη περισσότερο ποιος θα μάθαινε ότι στην αφρικανική χώρα υπάρχει οικογένεια με το επίθετο Καμάρα; Το μυαλό του ανθρώπου σταματάει στο σημείο που αναρωτιέται αν ο περί ου ο λόγος Καμάρα, μέλος της Εθνικής Νέων του Μάλι και υποψήφιο απόκτημα του Πανιωνίου, ήταν μακρινός συγγενής του Αριστείδη και του Γιώργου που παλαιότερα έπαιξαν στον Απόλλωνα Αθηνών. Αντίθετα με τον εκ Μάλι Καμάρα, ο Χέλγκι Ζίγκουρντσον, που ανέλαβε να λύσει το πρόβλημα της επίθεσης του Παναθηναϊκού, δεν έχει και το κοινότερο ελληνικό επίθετο. Το αποτέλεσμα ήταν μέσα σε δύο ημέρες το όνομα του ισλανδού ποδοσφαιριστή να δημοσιευθεί με όλες τις δυνατές λογικές παραλλαγές, από το πρώτο γράμμα του επιθέτου, που στην ελληνοπρεπή προφορά γίνεται «Σίγκουρντσον», ως και τον αριθμό των συμφώνων στη μέση του επιθέτου, που όντας τέσσερα στη σειρά συνήθως παραλείπονται από ένα ως και δύο.


Η βασική αρχή της αθλητικής δημοσιογραφίας ορίζει ότι ορθή προφορά επιθέτου παίκτη είναι αυτή που κατάλαβε ο πρώτος δημοσιογράφος που τον υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο. Κανένας οπαδός του Ολυμπιακού δεν θα ενοχληθεί αν το όνομα του Τζιοβάνι ή Ζιοβάνι ή Ζιουβάνι προφέρεται στην πραγματικότητα «Βαγγέλης», φτάνει ο παίκτης να έχει την καριέρα του Βαζέχα, τον οποίο στην πατρίδα του τον φώναζαν «Βάρτσιχα». Παρακάτω παρατίθενται ορισμένες εκτιμήσεις για νεοφερμένους ξένους ποδοσφαιριστές που πιθανόν το όνομά τους να μείνει αξέχαστο, έστω και με λανθασμένη προφορά, και για κάποιους άλλους που το όνομά τους γρήγορα θα ξεχασθεί ή, ακόμη χειρότερα, οι οπαδοί των ομάδων τους θα πίνουν για να τους ξεχάσουν.





*Τον θυμάμαι από την TV…


Ζλάτκο Ζάχοβιτς. Τεχνίτης που μπορεί να βάλει φάλτσα με το εξωτερικό με την ακρίβεια περιστροφών κινητήρα αγωνιστικού αυτοκινήτου, ο σλοβένος επιθετικός είναι γνωστός στους έλληνες φιλάθλους από τα ματς της Εθνικής Ελλάδας με τη Σλοβενία και από τους αγώνες της Πόρτο εναντίον του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αμφιβολίες για την ικανότητά του δεν υπάρχουν αλλά το μόνο ερώτημα είναι η διάθεσή του για διάκριση αφού προτού πάρει μεταγραφή στον Ολυμπιακό δήλωνε ότι δεν ήθελε να έρθει στην Ελλάδα και προτιμούσε ένα πιο δυνατό και κυρίως μεγαλύτερης προβολής πρωτάθλημα από το ελληνικό.


Αντόλφο Βαλέντσια. Ηρθε πέρυσι τον Ιανουάριο στον ΠΑΟΚ αλλά ήταν τραυματισμένος και στη μεταγραφή του δεν δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα. Είναι ό,τι πλησιέστερο πατάει στο χορτάρι του γηπέδου χωρίς να έχει ερπύστριες, αφού αγωνίζεται σαν άρμα μάχης και όταν μαρκάρεται από το αντίπαλο μπακ χρησιμοποιεί τους αγκώνες πιο αποτελεσματικά και από τα πόδια. Ο κυνηγός της Εθνικής Κολομβίας στο Μουντιάλ ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον ΠΑΟΚ και εφόσον μείνει υγιής θα είναι ο βασικός φορ της ομάδας.


Πέρσι Ολιβάρες. Ο πρώην παίκτης του ΠΑΟΚ που πήγε στον Παναθηναϊκό, αυτός με το ποστίς που κόντεψε να τρελάνει τον Αγγελο Αναστασιάδη όταν ο τελευταίος ήταν προπονητής του ΠΑΟΚ. Αριστος ντριμπλέρ, μετά τον Νασιόπουλο πιθανόν ο ταχύτερος παίκτης του Παναθηναϊκού, ο περουβιανός ποδοσφαιριστής έχει δύο προβλήματα: «νοοτροπίας», αφού μετά τον Αναστασιάδη ούτε και ο Αρι Χάαν θέλησε να τον κρατήσει στην ομάδα, και αγωνιστικής πειθαρχίας. Ο Ολιβάρες είναι ο «παίκτης χωρίς θέση». Αριστερά στην άμυνα μπορεί να φύγει μπροστά και να επιστρέψει μετά από δέκα λεπτά και σίγουρα δεν είναι επιθετικός. Αν ο κ. Γιάννης Κυράστας βρει θέση για τον Ολιβάρες, πιθανόν να γίνει και ο νονός της, μια που θα είναι ο πρώτος που την ανακάλυψε.


Τζιοβάνι. Τον θυμούνται όσοι βλέπουν τηλεόραση αφού στο Μουντιάλ έπαιξε ένα ημίχρονο με την Εθνική Βραζιλίας εναντίον της Σκωτίας και στην Μπαρτσελόνα ο Φαν Γκάαλ τον χρησιμοποιούσε για να του γυαλίζει τον πάγκο. Είναι πεινασμένος για να παίξει μπάλα και για το χειροκρότημα των φιλάθλων. Το κακό με το πάθος του για χειροκρότημα είναι ότι πρέπει να κάνει σε 90 λεπτά περισσότερα τακουνάκια από όσα έγιναν τη σεζόν 1998-99 σε όλο το ελληνικό πρωτάθλημα.


*Κάτι πάει να μου πει…


Ρενέ Χένρικσεν. Ανήκει στην πιο σπάνια κατηγορία θηλαστικών, πιο σπάνια και από τις μπλε φάλαινες που διαβάζουν Τένισον και καπνίζουν πίπα. Ο λίμπερο του Παναθηναϊκού είναι δανός διεθνής, έπαιζε στο δανικό πρωτάθλημα και συμμετείχε για πρώτη φορά στην Εθνική της χώρας στα 30 του. Μετείχε στη δανική ομάδα που έπαιξε στο Μουντιάλ της Γαλλίας χωρίς να αγωνισθεί και δεν έχασε το ηθικό του έχοντας επτά συμμετοχές στην εφετεινή σεζόν. Στα 30 του είναι η πρώτη φορά που μεταναστεύει, τον συνοδεύουν εγκωμιαστικές κριτικές και ψηφίστηκε δεύτερος καλύτερος δανός παίκτης μετά τον Σμάιχελ. Αριστος χαρακτήρας, σύμφωνα με όλους, με τα κενά στην άμυνα του Παναθηναϊκού θα είναι έκπληξη να μην παίξει βασικός.


Αμπντελσατάρ Σάμπρι. Ο ΠΑΟΚ είναι η μοναδική ελληνική ομάδα με παράδοση σε καλούς αιγύπτιους παίκτες. Πήγε στον ΠΑΟΚ μετά από υπόδειξη του πρώην παίκτη των Θεσσαλονικέων Μαγκντί Τολμπά και στην πρώτη εμφάνισή του έδειξε ότι έχει εκπληκτική τεχνική κατάρτιση και άριστη ντρίμπλα η οποία συνοδεύεται από στραβά πόδια, παραδοσιακά σήμα κατατεθέν των μπαλαδόρων. Μόνο ελάττωμά του ότι είναι ατομιστής. Αν με τον καιρό και όταν αποκτήσει την εμπιστοσύνη του κόσμου το αποβάλει, έχει μέλλον. Αν όχι, θα είναι μία ακόμη περίπτωση ποδοσφαιριστή που έγινε ντάρλινγκ της κερκίδας και εφιάλτης του προπονητή του.


Ντράγκαν Τσίριτς. Ηρθε από την Μπαρτσελόνα ως αποτυχημένος αλλά το ίδιο ισχύει και για τον Τζιοβάνι. Παίκτης που έχει κερδίσει τον τίτλο του «καλύτερου γιουγκοσλάβου ποδοσφαιριστή», όπως έγινε με τον Τσίριτς το 1995, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ξέρει ποδόσφαιρο. Εχει εκπληκτική κοφτή μπαλιά, άριστο κοντρόλ, αλλά τρέχει σαν να ξέχασε τραβηγμένο το χειρόφρενο και μαρκάρει τον αντίπαλο εξ αποστάσεως με διαλογισμό.





*Δεν μου γεμίζει το μάτι…


Αλφρέντο Γκαλέτο. Πολύ αργός. Πήγε στον Παναθηναϊκό ως ένα από τα καλύτερα αμυντικά χαφ του αργεντίνικου πρωταθλήματος αλλά, αν ισχύει κάτι τέτοιο, το ποδόσφαιρο πρέπει να περνάει μεγάλη κρίση. Η τεχνική του είναι πολύ καλή αλλά, αν ο αντίπαλος ή η μπάλα δεν πάνε επάνω του, η παρουσία του είναι διακοσμητική.


Γκόρνταν Πέτριτς. Σε πρώτη εντύπωση ο στόπερ της ΑΕΚ μοιάζει καλός. Στην πραγματικότητα πρόκειται για φιλόσοφο των γηπέδων. Αποφεύγει να βγαίνει στα πλάγια που η μικρή του ταχύτητα μπορεί να τον προδώσει και αφήνει τον Καψή να κάνει το τρέξιμο. Το αβανταδόρικο στυλ του φαίνεται και από το γεγονός ότι με το που πρωτοήρθε στην ομάδα άρχισε να δίνει οδηγίες προς όλους με το ύφος του βετεράνου. Πιθανόν να σταθεί στην ενδεκάδα και εφόσον είναι επιλογή του προπονητή του θα του δοθούν οι ευκαιρίες, στην πραγματικότητα όμως μοιάζει να έχει έρθει να ξεχειμωνιάσει πριν από το τέλος της καριέρας του.


*Αναζητούνται πληροφορίες…


Σαΐντ Μπαγιαζίτ. Τον απέκτησε η Προοδευτική, της οποίας ο πρόεδρος Γιάννης Καρράς έχει τις «άκρες» στην ομοσπονδία της Συρίας. Υποτίθεται ότι είναι ο μεγαλύτερος σύριος ποδοσφαιριστής αλλά όποιος ξέρει το όνομα του μικρότερου μπορεί να εκφέρει κρίση.


Χέλγκι Ζίγκουρντσον. Ισλανδός φορ που αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό ως λύση ανάγκης όταν ναυάγησε η υπόθεση μεταγραφής του Ρούσφελντ. Ξεκίνησε από τη δεύτερη ομάδα της Στουτγάρδης για να μεταγραφεί στην Τένις Μπορούσια Μπερλίν και στη νορβηγική Στάμπεκ. Οι οπαδοί της Στάμπεκ και του νορβηγικού ποδοσφαίρου έχουν το δικαίωμα να έχουν άποψη.


Σάντσες Μακέδα. Απόκτημα του Πανιωνίου από την Ιραπουάτο του Μεξικού. Εχει παίξει σε κάποια φιλικά με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Το καλό είναι ότι η Ρεάλ δέχθηκε να τον δοκιμάσει, το κακό ότι δεν δέχθηκε να τον κρατήσει. Η Ιραπουάτο είναι ομάδα θερέτρου του Μεξικού, στο Μουντιάλ είχε φιλοξενήσει κάποιους αγώνες και στη χειρότερη των περιπτώσεων ο Μακέδα θα μπορεί να υποδείξει το καλό ρεστοράν της πόλης σε όσους θέλουν να πάνε για διακοπές.