Το πρωί της Παρασκευής η «Daily Mirror» απέκλεισε από το πρωτοσέλιδό της κάθε είδηση. Σε λευκό φόντο και με μία σημαία της Εθνικής Αγγλίας στο κέντρο ανέφερε: «This page is cancelled, nothing else matters» («Αυτή η σελίδα διαγράφεται, τίποτε άλλο δεν έχει ενδιαφέρον»). Πέντε εκατομμύρια Βρετανοί κατέκλυσαν πρωί πρωί τις 25.000 παμπ της χώρας, η αυτοκινητοβιομηχανία Rover έδωσε άδεια στους 6.500 εργαζομένους της και η Jaguar αποδέχθηκε το αίτημα των 6.000 υπαλλήλων της να καθυστερήσει η παραγωγή κατά πέντε ώρες. Τόση αναστάτωση για ένα «αγγλικό όνειρο που τελείωσε», όπως θα ανακοίνωνε το μεσημέρι της ίδιας ημέρας στο πρωτοσέλιδό της η «Evening Standard» του Λονδίνου. Στην άλλη ακτή του Ατλαντικού, πρώτες πρωινές ώρες, αφού ο αγώνας Αγγλία – Βραζιλία ξεκινούσε στις 3.30 π.μ. τοπική ώρα, εκατομμύρια Βραζιλιάνοι έμειναν ξάγρυπνοι, παιδιά μεταφέρθηκαν στις πλατείες, αφού ούτως ή άλλως είχε πολλή φασαρία για να κοιμηθούν, και όλοι πανηγύρισαν με τη συνηθισμένη γραφική σάμπα τη νίκη της ομάδας τους με 2-1 επί των Αγγλων. Τόσος ενθουσιασμός γι’ αυτό που αποδείχθηκε ένας από τους χειρότερους προημιτελικούς στην ιστορία του Μουντιάλ.
Αν πρέπει να βγει κάποιο συμπέρασμα από τον πολυαναμενόμενο προχθεσινό αγώνα, εκτός από το γεγονός ότι η Σελεσάο είναι πλέον το αδιαφιλονίκητο φαβορί για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου και παίζεται από το βρετανικό γραφείο στοιχημάτων William Hill με 2 προς 1, είναι ότι το 17ο Μουντιάλ συνεχίζει να απογοητεύει τους φιλάθλους – είτε τους εθνικόφρονες Αγγλους που ονειρεύονταν παγκόσμια κυριαρχία χωρίς καλά καλά να έχουν στη σύνθεσή τους έναν καλό χαφ ή να μπορούν να αλλάξουν μια σωστή μπαλιά, είτε όλους τους υπόλοιπους που είδαν μια φειδωλή Βραζιλία να χαρίζει… μιάμιση στιγμή υψηλού θεάματος σε 90 λεπτά αγώνα.
Συμβαδίζοντας με την πενία των άλλων ευρωπαϊκών ομάδων που ταξίδεψαν στη Νότια Κορέα και στην Ιαπωνία και έφυγαν νωρίτερα, η Αγγλία του Σβεν Γκόραν Ερικσον πρότεινε ένα ποδόσφαιρο αντιπαραγωγικό βασιζόμενο αναγκαστικά στους πιο φορμαρισμένους ποδοσφαιριστές της που ήταν οι δύο κεντρικοί αμυντικοί της, ο Ρίο Φέρντιναντ και ο Σολ Κάμπελ. Χωρίς τους τραυματίες Στίβεν Τζέραρντ και Ντάνι Μέρφι και με τον Ντέιβιντ Μπέκαμ εμφανώς επηρεασμένο από τον πρόσφατο τραυματισμό του, η Αγγλία εμφανίστηκε χωρίς μια μεσαία γραμμή της προκοπής – με τον Πολ Σκόουλς που πάσχει και από άσθμα και προφανώς ταλαιπωρήθηκε από την τρομακτική υγρασία της Ιαπωνίας να αναδεικνύεται σε μια από τις πιο αξιοθρήνητες φιγούρες στην ιστορία του αθλήματος. Από εκεί και πέρα ήταν θέμα ημέρας. Θέμα ημέρας των φημισμένων επιθετικών της, του Μάικλ Οουεν και του Εμίλ Χέσκεϊ, που σκόραραν στο 3-0 με τους Δανούς αλλά δεινοπάθησαν με τους Βραζιλιάνους, καθώς και του τερματοφύλακά της, του 39χρονου πια Ντέιβιντ Σίμαν, ο οποίος τελείωσε το τουρνουά με δάκρυα. Εκτός από το θλιβερό του θεάματος – ένας σαραντάρης να κλαίει στην αγκαλιά εικοσάρηδων – η παρουσία του Σίμαν και το δεύτερο γκολ που δέχθηκε από τον Ροναλντίνιο υπενθύμισαν και τη γνωστή μαζοχιστική παραξενιά των Αγγλων να κατεβαίνουν στα Μουντιάλ με υπέργηρους γκολκίπερ. Το 1986 στο Μεξικό ο Πίτερ Σίλτον ήταν ήδη μεγάλος, αλλά έπαιξε και στην Ιταλία το 1990 σε ηλικία 40 ετών! Εφέτος οι Αγγλοι βασίστηκαν σε έναν τερματοφύλακα 39 ετών, στον οποίο η ομάδα του, η Αρσεναλ, είχε ήδη διοργανώσει αποχαιρετιστήριο παιχνίδι και ο οποίος ήταν αναπληρωματικός του Σίλτον το 1990!
Χάρη στη συμπαράσταση των συμπαικτών του ο Σίμαν δεν έγινε αποδιοπομπαίος τράγος όπως είχε συμβεί με τον Μπέκαμ το 1998. Ο Ροναλντίνιο βέβαια έσπευσε να δηλώσει ότι περίμενε «να κάνει το λάθος ο Σίμαν». Η Σελεσάο άξιζε την πρόκριση στα ημιτελικά επειδή ήξερε να περιμένει το λάθος του αντίπαλου τερματοφύλακα, αν λέει την αλήθεια ο Ροναλντίνιο, ή έστω επειδή ο νεαρός, ως γνήσιος βραζιλιάνος μπαλαδόρος, έκανε την καταπληκτική κίνηση που δημιούργησε το γκολ της ισοφάρισης. Δύο όμως φάσεις σε 90 ολόκληρα λεπτά δεν μπορεί να είναι το προϊόν της Βραζιλίας που αγάπησαν οι φίλαθλοι.
Η αλήθεια είναι ότι υπό τις οδηγίες του Φελίπε Σκολάρι και όπως υπαγορεύουν οι κανόνες μιας σύγχρονης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης η Σελεσάο έχει απολέσει τον γενναιόδωρο χαρακτήρα του παιχνιδιού της. Προς το τέλος ο Καφού, αντί να υπακούσει στα κρυστάλλινα ένστικτα του Βραζιλιάνου και μετά την κούρσα στα δεξιά να μπει στην περιοχή, υπάκουσε στις επιταγές της μοντέρνας ποδοσφαιρικής αντίληψης περί καταστροφής του παιχνιδιού και κατευθύνθηκε προς το κόρνερ για να κερδίσει χρόνο. Μετά τη λήξη του αγώνα ο Σκολάρι, αφού εξύμνησε τη μαχητικότητα και το σθένος των ποδοσφαιριστών του, στάθηκε όχι στους επιθετικούς αλλά στην αμυντική διάταξη της ομάδας του. «Ηταν απλώς θέμα να βάλουμε τους τρεις κεντρικούς αμυντικούς να κάνουν καλά τη δουλειά» τόνισε ο προπονητής της Εθνικής Βραζιλίας, ο οποίος κέρδισε στρατηγικά τον αγώνα από τον ομόλογό του στην Εθνική Αγγλίας, επιλέγοντας τον 23χρονο αμυντικό μέσο Κλέμπερσον αντί του πιο θεαματικού Ζουνίνιο. Η Βραζιλία παίζει (και) άμυνα. Το Μουντιάλ μοιάζει λίγο φτωχότερο.
