«Θεέ μου, δεν είχα ξαναδεί γυναίκα άνω των τριάντα ετών γυμνή» ψελλίζει έντρομος ο γερόλυκος Τζακ Νίκολσον μπροστά σε μια πενηντάρα και παθαίνει… παραλήρημα στην τελευταία του ταινία. Τέτοιο παραλήρημα σαν κι αυτό που έπαθε τώρα το ΠαΣοΚ σαν να μην είχε ξαναδεί εδώ και τόσα χρόνια τα έδρανα αντιπολίτευσης. Και όμως! Προς τι ο τρόμος; Το 40,5% που πέτυχε είναι το πιο εντυπωσιακό ποσοστό από ιδρύσεώς του. Μην πω ότι είναι ο ουσιαστικός νικητής! Οχι, δεν τρελάθηκα από την πολλή… ψαλίδα. Απλώς, τέτοιο ποσοστό είναι συγκλονιστικό ακριβώς επειδή επιτεύχθηκε εναντίον όλων, αφού οι πάντες πολεμούσαν το ΠαΣοΚ! Και πριν απ’ όλους οι ίδιοι οι πασόκοι, παλαιοί και νέοι, παραδοσιακοί και εκσυγχρονιστές. Ο ένας ζήταγε συγγνώμη… μήπως το παράκανε στα τόσα μεγάλα έργα. Σόρι και από τα μυρμήγκια μην τα… ενοχλήσαμε απ’ το πολύ σκάψιμο. Ο άλλος απολογούνταν για το ύφος αλαζονείας(!)… Σημίτη την ίδια στιγμή που η Δεξιά ξέσπαγε ρεβανσιστικά για «τα δικά μας παιδιά». Ο τρίτος έκανε μετάνοιες για ένα… παλιοοικόπεδο στο Πόρτο Καρράς, ενώ η ΝΔ χωρίς συστολή σχημάτισε με το «καλημέρα» κυβέρνηση με ισχυρές ενδείξεις νεοδιαπλοκής.
Οι παλαιοκομματικοί του Κινήματος που ένιωθαν ότι θα τους «τελειώσει» ο Γιώργος ένιπτον τας χείρας των… Οι νεο-Σημιτικοί, ενοχλημένοι που δεν τους έβαλε στο παιχνίδι ο Παπανδρέου, σφύριζαν αδιάφορα. Ακόμη δηλαδή και να ‘θελε κάποιος να κάνει επίτηδες έναν τόσο οργανωμένο και ολοκληρωτικό πόλεμο κατά του ΠαΣοΚ δεν θα το κατάφερνε!.. Κουκούλωσαν πλήρως το μεγαλόπνοο, παρ’ ότι μονόπλευρο, έργο Σημίτη, υιοθέτησαν εμμέσως την προπαγάνδα της Δεξιάς περί διαφθοράς, και έκαναν με τους Μάνο – Ανδριανόπουλο τον κλασικό πασοκτζή να μπερδευτεί πιο πολύ κι από το να πρέπει να διαλέξεις μεταξύ των δύο αδελφών Καϊλή! Χώρια που εδώ και καιρό είχαν χάσει το κρίσιμο έδαφος με διάφορες σαχλαμάρες. Χαρακτηριστικότερη όλων και μοιραία (ανάλυση Σ. Φαναρά στο Εκτελεστικό) ο αχρείαστος πόλεμος για τις ταυτότητες. Υπ’ αυτή την έννοια το 40,5% το έφερε ο λαός από μόνος του, ακριβώς όπως και το 1989, ενάντια σε μια «σαν έτοιμη από καιρό» να «παραδώσει» ηγεσία. H οποία δεν πρέπει να το παρακάνει με την πολλή πολλή ενδοσκόπηση, αλλά να αποφασίσει κατ’ αρχάς το πιο βασικό: θέλει να ‘ναι ΠαΣοΚ ή δεν θέλει; Αν θέλει, τότε ας κατεβάσει ο Γιώργος από το πατάρι τα βιβλία, τα βίντεο και τις διαθήκες του αείμνηστου και να κάνει ένα ξεσκόνισμα στα πασοκικά του. Κάλλιο αργά παρά αργότερα, το είδε και στην ταινία του Τζακ Νίκολσον. Αν δεν θέλει, και έχει στο μυαλό του ένα πραγματικά άλλο κόμμα, μια ευρύτερη δημοκρατική παράταξη, το «κάτι άλλο» κεντροαριστερoφιλελεύθερο κτλ., ας έχει υπόψη του ότι μπορεί να περιμένει και δυο τετραετίες…
Γι’ αυτό όχι άλλες λυπημένες πράσινες «φάτσες» στην τηλεόραση! Οχι άλλες φιοριτούρες και υποκριτικές αγαπούλες με τους νεοδημοκράτες υπουργούς! Οχι άλλη δήθεν «συναίνεση», την ώρα που ο κόσμος του ΠαΣοΚ ήδη υφίσταται λοιδορίες, πιέσεις και προαναγγελίες διώξεων στην καθημερινότητά του. Μόλις ο Καραμανλής κερδίσει τον χρόνο που τόσο χρειάζεται, λόγω στοιχειώδους άγνοιας χειρισμών, για την Ολυμπιάδα και το Κυπριακό, θα τους δείξει το αληθινό πρόσωπο της Δεξιάς, α λα «’89», όπως φάνηκε και από τα πρόσωπα που επέλεξε – δεξιότερα αυτών μόνο ο Καμμένος! Ψυχραιμία λοιπόν. Ούτε ανάθεμα στον Σημίτη (κι ας μην κοίταξε όπως θα ‘πρεπε τον μικρομεσαίο έλληνα πολίτη) ούτε στον Γιώργο που μπήκε με προσωπικό κόστος μπροστά για να σώσει ό,τι σωζόταν.
Το ΠαΣοΚ έχασε επειδή θα έχανε, επειδή έκανε τα πάντα γι’ αυτό, επειδή η κοινωνία άλλαξε ενώ αυτό όχι και τόσο, επειδή ιστορικά ύστερα από τόσα χρόνια εθνικών επιτυχιών με προσωπικό κόστος για τον πολίτη έρχεται η κούραση. Εδώ «μαύρισαν» τον Βενιζέλο που ‘χε πάρει τη Σμύρνη, για χάρη τής τότε… ΝΔ που ζητούσε απαλλαγή και οδήγησε στη μεγαλύτερη εθνική καταστροφή, το 1922. Αλλωστε κάθε δέκα χρόνια μαθηματικά ο λαός ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά. Και μετά το ξαναθυμάται. Πολύ πολύ γρήγορα.
ΥΓ.: Τελικά ο Κωστάκης κάτι ξέρει από μπάλα.
