Η Χάρις Αλεξίου τραγουδά για πρώτη φορά στο μικρό θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του εφετινού Μουσικού Ιουλίου. Αν και το πρόγραμμά της είναι ιδιαιτέρως «βαρύ» ένεκα της καλοκαιρινής περιοδείας της ανά την Ελλάδα, εν τούτοις δεν έκρυψε την ικανοποίησή της για τις εμφανίσεις της στην Επίδαυρο. «Η πρόταση μου έγινε στα τέλη του 2000, όταν ακόμη ηχογραφούσα τους “Ψιθύρους” και το “Παράξενο φως”, οπότε υπήρχε ο χρόνος για την όσο το δυνατόν καλύτερη επιλογή του προγράμματος. Το συγκεκριμένο θέατρο είναι ένας μικρός χώρος και έτσι επεδίωξα να ακουστούν τα τραγούδια ήσυχα, χωρίς ηλεκτρισμό. Διάλεξα τραγούδια, δηλαδή, που έχουν λυρισμό ώστε να ταιριάζουν στον συγκεκριμένο χώρο. Αλλωστε είναι ώρα να δοκιμάζω και σε άλλες δυναμικές συναυλιών».
«Γεμάτοι» θεατές
Για την Αλεξίου όμως το σημαντικό σε μία συναυλία δεν είναι μόνο η επιλογή του χώρου αλλά και η επαφή που δημιουργείται μεταξύ εκείνης και των θεατών. «Η μεγαλύτερη επιτυχία δεν είναι η συγκέντρωση του κοινού αλλά η στιγμή που φεύγουν οι θεατές και τους βλέπεις χαρούμενους και γεμάτους. Αυτή η αγάπη είναι που δίνει το μεγαλύτερο θάρρος πάνω στη σκηνή. Θάρρος για να ενεργοποιήσεις τη δύναμη που κρύβεται μέσα σου».
Τριάντα χρόνια είναι παρούσα στο ελληνικό τραγούδι η Χάρις Αλεξίου. Το πρώτο της τραγούδι «Οταν πίνει μια γυναίκα» το ηχογράφησε το 1971 σε μουσική Βασίλη Βασιλειάδη και στίχους Πυθαγόρα. Η ίδια θεωρεί ευλογημένες τις τρεις αυτές δεκαετίες επειδή ασχολείται με αυτό που βγαίνει από την ψυχή της. «Αυτά τα χρόνια έχω διαπιστώσει ότι έχω ερμηνεύσει τραγούδια που άντεξαν στο πέρασμα των χρόνων. Ισως είμαι τυχερή τελικά που με διάλεξαν όλοι αυτοί οι σπουδαίοι δημιουργοί με αποτέλεσμα σήμερα ακόμη και οι νέοι να ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο σε όλα τα κομμάτια. Από την άλλη δεν έχω αισθανθεί αυτό το μακρύ ταξίδι στον χρόνο. Οταν είσαι μέσα στη δουλειά παράγεις και δημιουργείς και είσαι ανοιχτός, είναι σαν να μη μετράει ο χρόνος που πέρασε».
Κάποια στιγμή όμως έρχεται η κούραση, η κόπωση, ακόμη και η σκέψη να μπει η τελεία. «Φυσικά έχω κουραστεί. Αλλά υπάρχει μέσα σου ο “δαίμονας” που σε σπρώχνει να πάρεις και πάλι μπροστά. Είναι φυσικό στη ζωή να υπάρχουν κύκλοι που ανοίγουν και κλείνουν. Δεν μπορώ όμως να φανταστώ τον εαυτό μου τα επόμενα 30 χρόνια. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα είμαι ανακατεμένη με τη μουσική αλλά όχι να τραγουδώ. Αν και νέα έλεγα ότι εύκολα θα σταματούσα, σήμερα διαπιστώνω ότι κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο. Οταν σε θέλουν η σκηνή και το κοινό, είναι δύσκολο να κοπεί αυτή η σχέση. Κάποτε όμως θα γίνει αλλά αυτό δεν με τρομάζει. Επειδή θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό για έναν άνθρωπο να μπορεί να λειτουργήσει και εκτός σκηνής. Να είναι καλά με τον εαυτό του, να είναι “γεμάτος”. Σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας παίζουν σημαντικό ρόλο ο εσωτερικός μας κόσμος και τα ενδιαφέροντά μας. Αν υπάρχει ισορροπία σε αυτά, υπάρχει ισορροπία και στο επάγγελμά σου».
Κάθε τραγούδι μια ιστορία
Η Χάρις Αλεξίου αντιμετωπίζει το κάθε τραγούδι ως ιστορία. «Για την ακρίβεια είναι μια μικρή ιστοριούλα που κρατά τρία, τέσσερα, πέντε λεπτά. Μέσα σε αυτή την ιστορία προσπαθώ κάθε φορά να μπω ώστε ό,τι συμβαίνει σε μένα πάνω στη σκηνή να συμβαίνει και σε αυτούς που βρίσκονται από κάτω. Επιδιώκω και αυτό φυσικά δεν είναι εύκολο να συμβαίνει κάθε φορά να βγαίνω από τον εαυτό μου και να λειτουργώ ως παρατηρητής. Με αυτόν τον τρόπο εισπράττω και εγώ τη μουσική ως θεατής. Οταν όλα αυτά δέσουν μεταξύ τους, τότε συμβαίνει ένα μικρό θαύμα. Ενα θαύμα που θα ήθελα να συντελεστεί και στη Μικρή Επίδαυρο. Αλλωστε πρόκειται για μια τρυφερή νυχτερινή συνάντηση».
Το πρόγραμμα της συναυλίας
Πρώτο μέρος: «Μικρή Πατρίδα» (Γ. Ανδρέου – Π. Καρασούλος), «Αγαπάω κι αδιαφορώ» (Ν. Ασιμος), «Μην τον ρωτάς τον ουρανό» (Μ. Χατζιδάκις – Γ. Ιωαννίδης), «Πάρε με» (Β. Παπακωνσταντίνου – Α. Μάνου), «Ενα αστέρι πέφτει πέφτει» (Α. Καλδάρας), «Η πιο μεγάλη ώρα» (Α. Πάνου), «Λίγα ψίχουλα» (Σ. Τζουανάκος – Κ. Βίρβος), «Το πάτωμα» (Σ. Κραουνάκης – Λ. Νικολακοπούλου), «Αγριολούλουδο» (Χ. Νικολόπουλος – Πυθαγόρας), «Ζητάτε να σας πω» (Αττίκ). Δεύτερο μέρος: «Τα πέδιλα» (Ν. Αντύπας – Λ. Νικολακοπούλου), «Η μπαλάντα της Ιφιγένειας» (Χ. Αλεξίου), «Το τανγκό της Νεφέλης» (Λ. Μακ Κένιτ – Χ. Αλεξίου), «Με κλειστά παράθυρα» (Μ. Θεοδωράκης – Α. Ελευθερίου), «Το μεθυσμένο κορίτσι» (Μ. Χατζιδάκις), «Μαύρο χιόνι» (Γκ. Μπρέγκοβιτς – Λ. Νικολακοπούλου), «Το τραγούδι του χελιδονιού» (Χ. Αλεξίου), «Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι» (Στ. Ξαρχάκος – Λ. Παπαδόπουλος), «Οδός Αριστοτέλους» (Γ. Σπανός – Λ. Παπαδόπουλος), «Η μπαλάντα του Ούρι» (Μ. Χατζιδάκις – Ν. Γκάτσος), «Η αρρώστια του φεγγαριού» (Ν. Πιοβάνι – Λ. Νικολακοπούλου), «Μια θάλασσα μικρή» (Δ. Σαββόπουλος), «Μινοράκι» (Χ. Αλεξίου), «Πανσέληνος» (Χ. Αλεξίου).
Διεύθυνση ορχήστρας και ενορχήστρωση: Χάρης Ανδρεάδης (πιάνο). Συμπράττουν επίσης οι μουσικοί: Χρήστος Περτσινίδης και Αντώνης Γούναρης (κιθάρες), Κώστας Θέος (βιολοντσέλο), Θάνος Γκιουλέντζης (βιολί), Θύμιος Παπαδόπουλος (πνευστά), Μάτι Παλαιολόγος (ακορντεόν).
Ωρα έναρξης: 21.30. Πληροφορίες στο τηλ. 7282.333.
