Πολιτική

Δεν είναι άραγε ύψιστος παραλογισμός να δυστυχεί ο κόσμος και η αντιπολίτευση να χάνει έναντι της κυβέρνησης, που προκαλεί την δυστυχία του; Πόσο θα αντέξει άραγε αυτή η Ελλάδα, που… «ποτέ δεν πεθαίνει»;

Ο Γιάννης Θ. Διαμαντής και ο Σωτήρης Ριζάς συζητούν για την πολιτική διαδρομή της Ελλάδας από τη μετεμφυλιακή περίοδο έως τα μέσα της δεκαετίας του ’60, όπως διαμορφώθηκε μέσα από τις σχέσεις του Αλέξανδρου Παπάγου και του Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον Βασιλιά Παύλο.

Η αξιολόγηση των προσώπων και η αξιοκρατία των διαδικασιών είναι το Α και το Ω μιας ευνομούμενης πολιτείας. Αυτός πρέπει να είναι και ο γνώμονας κάθε κυβέρνησης, γιατί έτσι, και μόνον έτσι, μπορεί να βρει συμπαραστάτες στο έργο της και όχι απλά πολιτικούς οπαδούς.

Είναι προφανές ότι ένας μεγάλος πολιτικός κύκλος έχει κλείσει, χωρίς όμως να έχει γεννηθεί ο νέος. Οσες απόπειρες «ανανέωσης» εμφανίζονται, αποδεικνύονται γρήγορα εξίσου – αν όχι περισσότερο – παλιές.

Η απόφαση του ΣτΕ λειτουργεί ως de facto συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 16, υποκαθιστώντας τον συντακτικό νομοθέτη και παρακάμπτοντας τον ουσιαστικό διάλογο που θα γινόταν, σε επίπεδο κοινωνίας, κομμάτων και Πανεπιστημίων.

Η Ελλάδα έχασε τη λειτουργία της «γέφυρας» ανάμεσα στη Δύση και στα αραβικά έθνη, που είτε συνομιλούν απευθείας με τις ΗΠΑ (π.χ. Αίγυπτος, Ιορδανία, Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ) είτε προσβλέπουν πια στην Τουρκία (Κατάρ, Παλαιστίνιοι κ.λπ.).

Στο δεύτερο επεισόδιο της νέας σειράς του Βήματος σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αθηνών, δυο καθηγητές επιχειρούν να απαντήσουν ένα ερώτημα που ταλαιπωρεί την ανθρωπότητα εδώ και αιώνες

Μεγάλη κινητικότητα επιδεικνύουν και οι τέσσερις εν ζωή πρώην πρωθυπουργοί που είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας από το 2004 έως το 2019 - Το rebranding Τσίπρα, οι ετοιμασίες για το κόμμα Σαμαρά και οι παρεμβάσεις Καραμανλή και Παπανδρέου.

Μεγαλεπήβολο εγχείρημα που φιλοδοξεί να εκπαιδεύσει την κοινωνία στο αέναο ταξίδι των μεταναστών καθώς μαίνονται γεωπολιτικές κρίσεις και η ακροδεξιά καλπάζει, το Fenix άνοιξε τις πόρτες του στο Ρότερνταμ.

Οι νέοι της Ευρώπης χρησιμοποιούν το διαδίκτυο καθημερινά, κοινωνικοποιούνται μέσα από πλατφόρμες, εκπαιδεύονται και συμμετέχουν στην πολιτική ζωή. Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat σκιαγραφούν μια γενιά που δεν ακολουθεί απλώς την τεχνολογία – την διαμορφώνει.

Πόσο επηρεάζει τις επιλογές του οικονομικού επιτελείου το άνοιγμα του εκλογικού κύκλου – Η ατμόσφαιρα των παροχών, τα διλήμματα Πιερρακάκη, η κληρονομιά Χατζηδάκη και οι ανάγκες της οικονομίας

Η έρευνα, η οποία διεξήχθη παράλληλα σε 12 χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, παρέχει μια πολυεπίπεδη εικόνα του τι απασχολεί τους νέους στην Ελλάδα σήμερα και πως σκέφτονται σχετικά με τα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα.

Οι λαοί δεν αντέχουν πια τον εξελισσόμενο στις χώρες αντιδημοκρατικό χαρακτήρα των κυβερνώντων. Ο κίνδυνος για συγκρούσεις με απρόβλεπτες συνέπειες είναι μεγάλος. Θα το αντιληφθούν, άραγε, όσο υπάρχει η ανοχή των πολιτών;

Με προϋπολογισμό 40 εκατομμυρίων ευρώ, 37 συμμετοχές από ισάριθμες χώρες και ένα κοινό 180 εκατομμυρίων τηλεθεατών, o Διαγωνισμός Τραγουδιού που φέτος συμπληρώνει 69 έτη έχει όλες τις προϋποθέσεις να είναι ένας τηλεοπτικός μουσικός θεσμός που ενώνει. Γιατί όμως τα τελευταία χρόνια η Eurovision πολιτικοποιείται, διχάζει και διαιρεί;

Ας γίνει γενική πεποίθηση η ρήση του Πλάτωνα: η μεγαλύτερη νίκη στη ζωή είναι η νίκη του ανθρώπου απέναντι στον κατώτερο εαυτόν του («το νικάν εαυτόν πασών νικών πρώτη τε και αρίστη»)

O Κυριάκος Μητσοτάκης στην ομιλία του αναμένεται να περιγράψει το πλαίσιο του αμυντικού δόγματος της χώρας, όπως θα διαμορφωθεί για την επόμενη 12ετία και πλέον

Οι κυβερνώντες και οι κανόνες της στοιχειώδους λογικής

Σημερινή καλεσμένη του Buongiorno ήταν η Χρύσα Ρώπα.

Το θολό τοπίο της ευθανασία ή υποβοηθούμενης αυτοκτονίας, πώς τοποθετούνται τα κόμματα, ποια η στάση της κοινωνίας και η θέση της εκκλησίας

Την πολιτική των αξιών και των αρχών, την υποκαθιστούν οι σκοτεινές και οι φανερές συναλλαγές, η βιαιότητα της ακροδεξιάς, ο κυνισμός του ατομικισμού, η εκδικητικότητα του εθνικισμού, η αντιπαλότητα του λαϊκισμού