κουζίνα

Ανταγωνισμός, ένταση, κακοποίηση λεκτική και σωματική. Η κατάσταση που επικρατεί στις κουζίνες, η περίπτωση του Noma και οι ιστορίες δύο Ελλήνων μαγείρων.

Η Νάντια Μακρυγιάννη δεν είναι απλώς μια ζαχαροπλάστρια· είναι μια γυναίκα που έχει καταφέρει να βρει τη δική της φωνή σε έναν χώρο απαιτητικό, έντονο και ιστορικά ανδροκρατούμενο.

Η Μάγκυ Ταμπακάκη δεν ακολούθησε τη συνηθισμένη διαδρομή προς την επαγγελματική κουζίνα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες, έζησε στη Ρώμη και εκεί, λίγο μετά τα 30 της, ανακάλυψε ότι η μαγειρική δεν ήταν απλώς ένα ενδιαφέρον αλλά ένας τρόπος ζωής.

Η Σταυριανή Ζερβακάκου ανήκει στις σεφ που αντιμετωπίζουν τη μαγειρική ως έναν τρόπο αφήγησης της ζωής. Με λόγο προσωπικό, ευθύ και συχνά αιχμηρό, τοποθετείται ανοιχτά για τα ζητήματα ανισότητας, διεκδικώντας έναν πιο δίκαιο και συμπεριληπτικό κόσμο εργασίας.

Η πρωτοπόρος σεφ με το δυναμικό χαρακτήρα και την τολμηρή μαγειρική ματιά, αποτελεί έμπνευση για όλες τις γυναίκες που θέλουν να σπάσουν τα κατεστημένα και να βρεθούν στην κορυφή της παγκόσμιας γαστρονομίας.

Τα social media έχουν αλλάξει πολλά, ανάμεσά τους τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε το φαγητό, τη μαγειρική, την ίδια μας την καθημερινότητα γύρω από το τραπέζι της κουζίνας.

Γεννημένη στη Νέα Υόρκη από μητέρα Φινλανδή και πατέρα Έλληνα, η Άινο Μαυριγιαννάκη μεγάλωσε στα Χανιά και ζει τα τελευταία χρόνια στο Ελσίνκι παρασύροντας όλο και περισσότερους Βορειοευρωπαίους στο μεζέ, στον καφενέ και στις γεύσεις που χτυπούν κατευθείαν στην καρδιά.

Στο νέο της βιβλίο «Το Κοτόπουλο αλλιώς – 35 Συνταγές του ονείρου», η Αργυρώ Μπαρμπαρίγου προσεγγίζει το κοτόπουλο με σεβασμό, γνώση και δημιουργική ματιά

Από τα παράλια της Μαύρης Θάλασσας στα τραπέζια των προσφυγικών συνοικιών της Αθήνας, Υλικά, πιάτα, γεύσεις και άνθρωποι συνεχίζουν μέχρι σήμερα την πλούσια παράδοση της κουζίνας του Πόντου.

Η διαδρομή του Δρόμου του Μεταξιού ξεκίνησε από την Τραπεζούντα και φτάνει μέχρι το σήμερα, αφηγούμενη την ιστορία της οικογένειας Αλεξανδρίδη και, μαζί, των Ποντίων προσφύγων, της παράδοσης και της κουζίνας τους.

Στέκια σπουδαίων προσωπικοτήτων και κουζίνες που έχουν ταΐσει γενιές Αθηναίων από το 1920 έως και σήμερα, αυτά τα εστιατόρια έχουν διατηρήσει σταθερή την ποιότητα του φαγητού και των υπηρεσιών τους.

Η κατσαρόλα δεν είναι απλώς ένα καθημερινό οικιακό σκεύος. Είναι ένα αντικείμενο εμποτισμένο με μνήμες, συναισθήματα, ιστορία και πολιτισμό.

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι τυχεροί γιατί βρήκαν νωρίς στη ζωή τους αυτό το οποίο ήταν προορισμένοι να κάνουν. Ο Τίμος Ζαχαράτος βρήκε από παιδί τη μαγειρική και δεν αναζήτησε ποτέ κάτι άλλο.

Η Ιταλία κατακτά μία σπουδαία διάκριση, καθώς η εθνική της κουζίνα εντάχθηκε στον κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, επισημαίνοντας τη σημασία της ως πολιτιστικό και κοινωνικό θεσμό που ενώνει οικογένειες και κοινότητες

Μέσα στη φούρια ενός εστιατορίου αποκαλύπτονται οι πιέσεις, οι εντάσεις και τα αδιέξοδα ενός κόσμου που παλεύει για χώρο και ανάσα. Από 7 Νοεμβρίου στο θέατρο Κιβωτός.

Η βραδιά που διοργάνωσε το Greek America Foundation σε μια ταράτσα της Αθήνας με θέα την Ακρόπολη έφερε στη χώρα μας την Κατ Κόρα, μια γυναίκα που αποτελεί έμπνευση μέσα αλλά και έξω από τις κουζίνες.

Από τη Βάρη έως την Άνοιξη, αυτές είναι οι τρατορίες που σερβίρουν πάστα και πίτσα ακριβώς όπως τη φτιάχνουν οι Ιταλοί.

Μπορεί τα πιάτα του να έχουν ένα μαγικό τρόπο να παντρεύουν την Ελλάδα με την Ανατολή και τις ασιατικές παραδόσεις κρύβοντας πίσω τους μεγάλη τεχνική, αλλά ο σεφ Άνταμ Κοντοβάς ξεκίνησε την καριέρα του με μια απλή μακαρονάδα.

Δεκαέξι στάσεις σε ισάριθμα εστιατόρια που ξεχωρίζουν για τη σύγχρονη γαστρονομική κουλτούρα τους με ρίζες στην παράδοση και την εντοπιότητα

Πιάτα που μυρίζουν θάλασσα, κρίθινες κουλούρες και όσπρια, φύλλα, βουτυράτη μυζήθρα και γεμιστό μουούρι. Η κουζίνα της Καλύμνου είναι γεμάτη αντιθέσεις και γεύση που ξεχειλίζει από παντού.