Δεκαπέντε μέρες. Τόσο χρειάστηκε για να ξεχαστεί το θετικό κλίμα της Αγκυρας και η αμοιβαία δέσμευση για ήρεμα νερά, έστω και με μικρούς κυματισμούς, στο Αιγαίο.

Στις 11 Φεβρουαρίου, ο Ταγίπ Ερντογάν υποδέχτηκε τον Κυριάκο Μητσοτάκη με τα «Καλώς ήρθατε» να φαίνονται από μακριά, τον αποκάλεσε «πολύτιμο φίλο» και υπέγραψαν επτά συμφωνίες. Το αφήγημα ήταν ξεκάθαρο: ήρεμα νερά, ανοικτοί δίαυλοι, λίγο πριν από εκλογές. Ας περάσουν πρώτα και μετά παίρνουμε πάλι τα όπλα.

Τα νερά όμως έσπασαν και ο Ντόναλντ Τραμπ, που εγκυμονούσε κάποια πολεμική επιχείρηση εδώ και αρκετό καιρό, στις 28 Φεβρουαρίου πάτησε το κουμπί της «Επικής Οργής» και η επίθεση των ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν άλλαξε εντελώς τους κανόνες του παιχνιδιού.

Ετσι όμως συμβαίνει στην πολιτική. Κανένα σχέδιο επί χάρτου δε μοιάζει με εντολές γραμμένες στο μάρμαρο. Η απόσταση από τα γεγονότα έβαλε την Ελλάδα, μέσω Κύπρου, στο κάδρο, ενώ η Τουρκία είδε ιρανικούς πυραύλους μέσα στα εναέρια και χερσαία χωράφια της.

Βρέθηκε, με λίγα λόγια, στη μέση η χώρα που έχει μάθει να παραμένει πάντα στην κορυφογραμμή της Ευρώπης, με μια διάχυτη «στρατηγική αμηχανία». Με ποιους να πάει και ποιους να αφήσει, από Ιράν και ΗΠΑ, αλλά παρότι είναι σαν τη μύγα μέσα στο χυμένο γάλα, αρνείται τον ρόλο του διαμεσολαβητή, γιατί, εδώ που τα λέμε, πότε τον έκανε για να ξέρει να τον υπηρετήσει;

Κι εδώ ερχόμαστε εμείς, ως Ελλάδα, με τον «Κίμωνα» και όλη την παρέα. Τέτοια ευκαιρία δεν την αφήνεις να περάσει ανεκμετάλλευτη, ειδικά αν μπορείς, εν μέσω πολεμικής κρίσης στην περιοχή σου, να διασφαλίσεις αν όχι την επίλυσή της, τουλάχιστον την ψύχραιμη διαχείρισή της. Αυτό είναι το στοίχημα για την Αθήνα τις επόμενες εβδομάδες. Να είναι μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος.

Στρατόπεδο άλλωστε έχουμε διαλέξει χρόνια τώρα. Το στοίχημα είναι η χώρα μας να έχει τον έλεγχο των κινήσεων και να περάσει το μήνυμα ότι δεν τη φοβίζουν οι βόμβες που πέφτουν παραδίπλα της. Η κρίση της Μέσης Ανατολής δε θα μπει στο Αιγαίο αυτόματα, ούτε απαραίτητα. Ομως ήδη οι τουρκικές παραβιάσεις του FIR δείχνουν τις πάντα πολεμοχαρείς διαθέσεις των γειτόνων μας.

Και εκτός όλων αυτών, η ελληνική κυβέρνηση τις επόμενες εβδομάδες θα πρέπει να διαχειριστεί τις οικονομικές επιπτώσεις της απόφασης του Τραμπ να κάνει τον MAGA και μάλιστα σε μια περίοδο που ετοίμαζε ανακοινώσεις για αύξηση του κατώτατου μισθού και άλλα προεκλογικά δώρα ώστε να χτίσει δημοσκοπική άνοδο.

Τι να φτάσουν όμως 50 ευρώ παραπάνω στον κατώτατο μισθό όταν το βαρέλι αρχίζει να μην έχει πάτο;