Λώρη Κέζα

Τα δικαστήρια είθισται να κρίνουν αξιόποινες πράξεις. Το αυτό ισχύει και για το Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο κρίνει ποινικά αδικήματα που τελέστηκαν από μέλη κυβερνήσεων κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Πάμε από την αρχή, να τα πούμε και σε τούτους...

Μα κι αυτός ο πρωθυπουργός δεν στρώνεται να διαβάσει το Σύνταγμα και λέει στους

Η θέση, η τοποθέτηση απέναντι σε μια πληροφορία δεν έχει καμία σχέση με την πληροφορία, με το περιεχόμενό της

Ας μου επιτραπεί να μιλήσω για το όραμά μου, για την Ελλάδα όπως θα ήθελα να είναι.

Οι πρόσφυγες είναι μια τουριστική ατραξιόν. Ξεναγοί στο Πεδίον του Αρεως μπορούν κάλλιστα να δείχνουν τη δυστυχία των Σύρων και των Αφγανών ως μια ιδιαιτερότητα:

Η παραίτηση του Ρούντι Ρινάλντι από την πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει συμπεριφορά συζύγου που δεν παίρνει διαζύγιο αλλά μισοδιαλύει το γάμο και κοιμάται στο καναπέ. Παραμένει στο σπίτι του.

Αλλάζει η χώρα, μεταρρυθμίζεται (λέμε τώρα…) και κοιτά μπροστά. Τα κόμματα συμπορεύονται, θέλουν το καινούργιο, το διαφορετικό, το νέο.

Θα μπορούμε επί χρόνια να συζητάμε για το περιεχόμενο των μέτρων, αν δηλαδή έπρεπε να αυξηθεί ο φόρος κατανάλωσης στα νησιά και να έχουν όλοι το δικαίωμα να ανοίγουν φαρμακείο όπου τους αρέσει.

Για να προσληφθεί κάποιος στο Δημόσιο εξετάζεται ιατρικά. Για ορισμένα επαγγέλματα, για τους αστυνομικούς επί παραδείγματι, προβλέπεται έλεγχος της προσωπικότητας. Λογικό είναι αφού κρατούν όπλο. Δυστυχώς δεν προβλέπεται κάτι ανάλογο για δημόσιους λειτουργούς υψηλής ευθύνης, δηλαδή για τα πολιτικά πρόσωπα.

Πολύ ψύχραιμος εμφανίστηκε ο πρωθυπουργός μετά την υπογραφή της σκληρής συμφωνίας. Να το δούμε πρακτικά το θέμα. Πετρέλαιο στο Αιγαίο δεν βρέθηκε ακόμα. Οι ομογενείς που θα χάριζαν τρισεκατομμύρια είναι τόσο υπαρκτοί όσο και ο Πήτερ Παν.

Η σύνοδος Κορυφής ως παραμυθάκι: ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένας απερίσκεπτος υπάλληλος που είχε μισθό 1.000 ευρώ και φόρτωσε τις πιστωτικές κάρτες του με 2 εκατ. ευρώ. Χμμμ, κάπου χάσκει το παραμύθι. Εκτός εάν αποδεχτούμε ότι ο δανειστής υπήρξε επίσης απερίσκεπτος...

Η επικαιρότητα, το δημοψήφισμα δηλαδή, μου θύμισε μια εμπειρία που είχα, άσχετη με την πολιτική αλλά σχετική με τις επιλογές μας. Θα μου επιτρέψετε να τη μοιραστώ.

Οι πολιτικές διαφέρουν, το οικονομικό μοντέλο είναι κοινό.

Σε μικρή κλίμακα φαίνεται ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το κράτος: χωρίς σχέδιο για το μέλλον, χωρίς απολογισμό για το παρελθόν, με ανοργανωσιά, με ήττες και με παράδοξες εκλάμψεις δόξας. Φαίνεται στην κεντρική διοίκηση αλλά και στις μικρές δομές.

Η φράση «προέρχομαι από αριστερή οικογένεια» έχει στα ελληνικά μια συνδήλωση. Σημαίνει «είμαι λιγάκι καλύτερος άνθρωπος από εσάς που είχατε παππούδες βασιλόφρονες».

Είναι κι αυτοί οι επιχειρηματίες εντελώς αφελείς. Μαζεύτηκαν πέντε φορείς, ξέρετε, βιομήχανοι, έμποροι και λοιποί εκπρόσωποι του κεφαλαίου και της γραβατοσύνης για να στείλουν κοινή επιστολή στον πρωθυπουργό

Είναι άραγε έξυπνο να μουλαρώνει κανείς και να γενικεύει; Ο Αλέξης Τσίπρας εμμένει ακόμη

Πέρα από τη συγκυρία και τις πολιτικές εξελίξεις, υπάρχουν βασικές αρχές.

Η είδηση: στη Θεσσαλονίκη αστυνομικός στραγγάλισε την επτάχρονη κόρη του και τηλεφώνησε στο εκατό.