Ο Γερμανός φιλόσοφος Μαξ Σέλερ έλεγε, ότι «η πραγματική τραγωδία αναφύεται όταν η ιδέα της δικαιοσύνης οδηγεί στην καταστροφή υψηλότερων αξιών»
Πίσω από τα καμένα βιβλία κρύβονται πάντα καμένα μυαλά.
Tώρα πλέον άνοιξε ο δρόμος να δοθούν απαντήσεις για τα Τέμπη, να κριθούν συμπεριφορές και να αποδοθεί ψύχραιμα η δικαιοσύνη που όλοι επιθυμούμε
Δεν είναι ότι τα παιδιά δεν διαβάζουν. Είναι ότι δεν καταλαβαίνουν τι τους ζητάμε να θυμούνται.
Τον αντικαπνιστικό νόμο οι μη καπνιστές τον παραβιάζουν όσο και οι καπνιστές, γιατί δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη του σεβασμού του.
Οταν τα μεταχειρίζεσαι σαν αντικείμενα επίδειξης, όση αγάπη και αν τους προσφέρεις, την ίδια στιγμή τούς στερείς την ταυτότητά τους.
Γιατί σήμερα συζητάμε και «ενθουσιαζόμαστε» με την Αθήνα; Το νέο melting pot, ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας της πόλης, που στα μάτια πολλών τη μετατρέπει σε μητρόπολη του κόσμου, μετέβαλε και την οπτική μας.
Πάλι καταλήγω πως ο ελέφαντας στο δωμάτιο είναι η φτώχεια και ο αποκλεισμός. Οσο θα μεγεθύνονται αυτά, θα συνεχίσουν να πρυτανεύουν ως λύσεις τα περισσότερα όπλα και η αμυντική θωράκιση. Ο εχθρός όμως θα κάνει πάρτι μέσα από τα τείχη.
Για την ώρα, λοιπόν, κάποια καταστήματα δεν φαίνεται να μπορούν να ξεφορτωθούν τους ανθρώπινους υπαλλήλους τους. Σε αντίθεση με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, που έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για το μέλλον. Τις προάλλες, ήθελα να χρησιμοποιήσω το μετρό από έναν κεντρικό (πολύ κεντρικό) σταθμό της Αθήνας. Πηγαίνω στο μηχάνημα για εισιτήριο...
Το «γκρίζο πεδίο» για την πρόκληση της φωτιάς στα Τέμπη (ανάφλεξη, έκρηξη, πυρόσφαιρα), που έκαψε τα παιδιά, αποτελεί ακόμη και σήμερα ένα πεδίο αντιπαράθεσης σφοδρής, τόσο σε επιστημονικό επίπεδο, αλλά και σε πολιτικό και κοινωνικό
Ενα δυστύχημα λοιπόν έχει συνέπειες. Αλλά το εμπόριο ενός δυστυχήματος έχει επίσης συνέπειες.
Ο Φοίβος Οικονομίδης γράφει για τη δύναμη της ψυχοθεραπείας και για τη σημασία που έχει για κάθε άτομο η αναμέτρηση με τον παλιό του εαυτό, «αυτόν που δεν ήξερε να κολυμπάει»
Οι λαοί δεν αντέχουν πια τον εξελισσόμενο στις χώρες αντιδημοκρατικό χαρακτήρα των κυβερνώντων. Ο κίνδυνος για συγκρούσεις με απρόβλεπτες συνέπειες είναι μεγάλος. Θα το αντιληφθούν, άραγε, όσο υπάρχει η ανοχή των πολιτών;
Μάλλον διαθέτουμε την πρώτη αντιπολίτευση παγκοσμίως που πολιτεύεται για έναν άλλο λαό σε κάποια άλλη χώρα.
Μπορεί με τον καιρό η ισχυροποίηση του δικαιώματος της γυναίκας να επιλέγει η ίδια τι θα κάνει με το σώμα της να είναι ένα γεγονός, γεγονός παραμένει ωστόσο και το ότι η πατριαρχική επιβολή δεν έχει πάψει να είναι ενεργή
«Μπαίνει ένα επίσημο ως προς την πραγματογνωμοσύνη, με στοιχεία, τέλος στην πιο χυδαία προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης». Αυτό ήταν το σχόλιο του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη για το πόρισμα του καθηγητή του ΕΜΠ Καρώνη που κλήθηκε να απαντήσει στο ερώτημα τι προκάλεσε την έκρηξη που ακολούθησε τη σφοδρή σύγκρουση στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. […]
Το πνεύμα διακυβέρνησης δεν συνομιλεί, δεν διαλέγεται, ως κυριαρχία απεργάζεται μεθόδους ελέγχου και αποφασίζει παροχές. Καμιά φορά μπορεί και να μεταμορφωθεί.
Ο ναρκισσισμός εξ ορισμού αντικατοπτρίζει την επιφάνεια, τη ρηχότητα, την παντοδύναμη, άχρονη, θανατερή ακινησία.
Παρότι φαίνεται οξύμωρο μια ένωση που δημιουργήθηκε για τη διαφύλαξη της ειρήνης να μιλάει για άμυνα, είναι δυστυχώς αναπόφευκτο.
Σημαντικό εργαλείο αποτελεί επίσης ο θεσμός των Συμφωνιών Αγοράς Ενέργειας (PPAs), μέσω των οποίων οι εταιρείες data centers εξασφαλίζουν προβλέψιμο κόστος και επίτευξη στόχων βιωσιμότητας.