Αν και χαμηλότερης έντασης, μπορεί να καταχωριστεί στις παρενέργειες της κρίσης. Είναι η παρενέργεια που εκδηλώνεται ως διαγκωνισμός και σύγκρουση ορθοτήτων. Ο,τι είναι επιστημονικά ορθό, λένε, δεν είναι απαραίτητα ηθικά ορθό. Ακόμη περισσότερο, μπορεί να μην είναι συνταγματικά ορθό. Κάπως έτσι, αυτό που θα ήταν η λύση σε ένα πρόβλημα δημόσιας υγείας άρχισε να φαντάζει […]
Κορυφώθηκε πρόσφατα ο εορτασμός των 40 χρόνων της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, 1981-2021. Η ένταξη στην τότε ΕΟΚ υπήρξε το μεγαλύτερο διπλωματικό επίτευγμα της μεταπολεμικής Ελλάδας κι ένας προσωπικός πολιτικός θρίαμβος του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Οι ευεργετικές συνέπειες της συμμετοχής μας στην ενωμένη Ευρώπη δεν αμφισβητούνται πια σχεδόν από κανέναν. Ωστόσο, τα αφιερώματα για τα 40χρονα […]
Στη Βουλή των Ελλήνων εκτίθεται ένα δάνειο από τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση· μια ταπισερί με αντίγραφο της περίφημης νωπογραφίας του Ραφαήλ στο Βατικανό. Πρόκειται για πράξη με μεγάλη συμβολική σημασία. Τούτο διότι αναγνωρίζεται, έτσι, εμπράκτως από έναν σπουδαίο θεσμό της Γαλλικής Δημοκρατίας η οφειλή της ευρωπαϊκής ταυτότητας στις αρχαιοελληνικές της ρίζες· δεν έρχεται το έργο αυτό […]
Σήμερα είπαμε να σας εισαγάγουμε στα άδυτα της διεθνούς πολιτικής, και δη στα στρατηγικά της βάθη. Και αυτό όχι τυχαία. Στην τουριστική Κορνουάλη της Αγγλίας συνέρχεται αυτές τις μέρες η σύνοδος των G7, υπό το πρίσμα των οδυνηρών συνεπειών της υγειονομικής κρίσης. Το 1989, σε μια αντίστοιχη μεταβατική φάση, ο Τζον Γουίλιαμσον, ένας αμερικανός οικονομολόγος, […]
Το γεγονός της περασμένης εβδομάδας ήταν η προσαρμογή των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων όσο πιο κοντά γίνεται στις τιμές που έχουν διαμορφωθεί στην αγορά. Και δεν αποτέλεσε γεγονός γιατί δεν το περιμέναμε, αλλά γιατί ακριβώς περιμέναμε χρόνια ολόκληρα ώστε να μπουν όλες οι περιοχές της χώρας – πάνω από 3.000 ζώνες δίπλα από τις μεγάλες πόλεις, […]
Η πανδημία άφησε μέσα μας ένα κατακάθι που δεν μας αφήνει να χαρούμε την «ελευθερία» μας. Και καλά οι νέοι, θα ανανήψουν πιο γρήγορα, και (αν δεν μεσολαβήσει κάτι) σε λίγους μήνες θα ξαναβρούν το κέφι και την ανεμελιά τους.
Την τελευταία δεκαετία οι τουρκικές στρατιωτικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 86% και οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου εκτοξεύθηκαν από 636 το 2013 σε 4.813 το 2019.
Δεδομένης της διευρυμένης γήρανσης του ανθρώπινου δυναμικού του δημόσιου τομέα, οι προκλήσεις του μέλλοντος γίνονται ακόμη πιο σύνθετες.
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο
Έως τώρα, μαθαίνω πως έχουν προγραμματισθεί, στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ συναντήσεις του Πρωθυπουργού, πέραν αυτής με τον Ταγίπ Ερντογάν, με τους πρωθυπουργούς της Ολλανδίας, της Αλβανίας και της Βρετανίας.
Αρχίζω σήμερα από το μέτωπο των εμβολιασμών. Πάνω από 6,5 εκατομμύρια συνανθρώπων μας έχουν ήδη εμβολιαστεί (τουλάχιστον με μία δόση). Περισσότερα από 400.000 ραντεβού για τα εμβόλια της Pfizer, της Johnson & Johnson και της Moderna, άνοιξαν από χθες (10 Ιουνίου) . Εντός των ημερών τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο για τον κατ’ οίκον εμβολιασμό. […]
Στην κατάλευκη, κοσμοπολίτικη Mykonos κάποιοι κλέβουν ρολόγια και κοσμήματα, στην Αθήνα όμως, σύμφωνα με σοβαρούς ανθρώπους στον χώρο της τέχνης, πραγματοποιούνται μεγάλες κομπίνες με ψεύτικα έργα τέχνης.
Με το ρήμα «solliciter» εκλιπάρησε. Εκφράζοντας έτσι τη συντριβή του. Με αυτόν τον τρόπο διεθνοποίησε μια ψυχική στάση παγκόσμιου δημόσιου συμφέροντος. Τόσο τη δική του όσο και εκείνη της χώρας του. Και διεύρυνε το πεδίο αναγνώρισης μιας ευθύνης.
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Ο Ελληνας είναι και δεν είναι ταυτόχρονα σύμφωνος... με τον εαυτό του. Διαφωνεί π.χ. με την εφαρμογή της νομιμότητας όταν τον βλάπτει στα ιδιωτικά του συμφέροντα και φωνάζει ότι πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος όταν τον βλάπτουν οι άλλοι
Η ζωή δεν είναι στόχοι, ή τουλάχιστον δεν είναι μόνο αυτό. Δεν είναι μόνο δύο σημεία, η προσπάθεια και αποτέλεσμα, είναι όλα τα σημεία της γραμμής που τα ενώνει.
Οι Αμερικανοί εντελώς ξαφνικά έκαναν ένα «μπαμ» αρχές Ιουνίου και άρχισαν την... επέλαση στα ελληνικά νησιά.
Πέρυσι, όπως όλοι θυμάστε, ολόκληρος ο στόλος βγήκε από τον Ναύσταθμο. Ήταν βλέπετε η κρίση του Oruc Reis
Για να αναπνεύσει η Ελληνική Δημοκρατία αναζητείται η γέννηση ενός κόμματος που θα ασκεί πολιτικές στα κέντρα της κοινωνίας κι ας ονομαστεί και Τσάμπερλεν, όπως έλεγε ο Ντίνος Ηλιόπουλος.
Στο τέλος μιας σαιξπηρικής τραγωδίας η σκηνή είναι σπαρμένη με πτώματα και ίσως να αιωρείται κάπου ψηλά το φάσμα της δικαιοσύνης. Στην τσεχοφική τραγωδία, απ' την άλλη, ο επίλογος βρίσκει όλους τους ήρωες ψυχικά ράκη, δυστυχείς, πικραμένους, αποκαρδιωμένους, αλλά, πάντως, ζωντανούς.