Γνώμες

Η διαμαρτυρία ανέδειξε το βάθος του προβλήματος, αλλά η κυβέρνηση μέχρι στιγμής αποφεύγει να αγγίξει ακόμα και την επιφάνειά του

Το κάθε οικογενειακό δράμα που κρύβει ένας θάνατος σε τροχαίο δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε λίστες ερευνητικών κέντρων.

Είναι κάτι που εξηγεί γιατί στην εφετινή ΔΕΘ η κυβέρνηση όχι μόνο κρατά χαμηλά τον πήχη των προσδοκιών αλλά και ορίζει αριθμητικά το ύψος του.

Πρέπει κάθε φορά να επιβεβαιώνεται ότι η Ελλαδίτσα μας βαδίζει τον δρόμο τον ορθό και τον λεβέντικο. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος άλλωστε μας έχει διδάξει σε δύσκολους καιρούς πως η Ελλάδα είναι πολύ μικρή χώρα για να βάζει πλάτη σε μεγάλες ατιμίες.

Θα ήταν σκόπιμη η τυποποίηση ενός εγκλήματος «γυναικοκτονίας»;

Η Μυρσίνη Γκανά περιγράφει τα εναλλακτικά μοντέλα συγκατοίκησης για ανθρώπους στην τρίτη ηλικία, ειδικά μετά τις ανατροπές που έχουν επέλθει στις παραδοσιακές οικογενειακές δομές

Ποτέ μου δεν άκουσα για τραπεζαρία με επτά καρέκλες, δεν είχε καμία λογική

Ισχυρίζονται ή νομίζουν ότι ένα κράτος δικαίου και μια «φιλελεύθερη κυβέρνηση» πρέπει να είναι κάτι σαν ένα μάτσο χαζοχαρούμενων τζιτζιφιόγκων που περιμένει τους μετανάστες με ανοιχτά σκέλια. Ε λοιπόν δεν είναι.

Ο Πρωθυπουργός, πρέπει να συζητήσει με τους φορείς της πόλης και με εκπροσώπους των πολιτών, για την οριστικοποίηση της τελικής πρότασης και αυτό μπορεί να γίνει μέχρι το τέλος του χρόνου, το αργότερο

Η επιστημονική έρευνα απαιτεί διαδικασίες αντάξιες των επιστημόνων της χώρας μας

Κανένας σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή δεν περιμένει τις «πρωτοβουλίες» ή τις «διπλωματικές προσπάθειες» του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, του Χαρίτση και της Ζωής για να κανονίσει την πορεία του.

Η φρίκη δεν είναι πια το σημείο ρήξης του πολιτισμού. Είναι το wallpaper του. Το διακοσμητικό μοτίβο των ημερών μας.

Καμία ειρήνη δεν μπορεί να είναι βιώσιμη αν ο πόλεμος δεν σταματήσει στο μυαλό των ανθρώπων, αν οι ένοχοι εγκλημάτων δεν αναλάβουν τις ευθύνες τους και αν δεν αποδοθεί δικαιοσύνη.

Στην εποχή της συνεχούς εναλλαγής αφηγήσεων και των ρευστών ταυτοτήτων στα άυλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μοιάζει σαν να μην πάσχουμε πια απ' τον χρόνο, θυμόμαστε ότι έχουμε σάρκα και κόκαλα μόνο όταν αρρωσταίνουμε.

Η ιστορία των ειδών (species history) και η ιστορία της σχέσης των ανθρώπων με τα ζώα ενδέχεται τελικά να μας δώσουν τη δυνατότητα να ξανασκεφούμε ποιοι θεωρούνται άξιοι να έχουν ιστορία και ποιοι όχι.

Η Μύκονος πλήρωσε το photoshop της και το αληθινό δυσάρεστο είναι ότι δεν το είχε ανάγκη. Ως νησί είναι υπέροχη.

Η σύγχρονη παραλία είναι το νέο catwalk: μπαίνεις μέχρι το γόνατο, βγάζεις selfie, βγαίνεις, κάθεσαι, τρως, πίνεις, συζητάς για το πόσο ωραία είναι η θάλασσα και μετά καταφεύγεις στο spa του ξενοδοχείου για θεραπείες αναζωογόνησης από το «βλαπτικό φως» του ήλιου.

Φαντάζει αντικείμενο προς διερεύνηση ποια παραλία μένει ήσυχη, χωρίς ανέσεις ομπρελοτραπεζοκαθισμάτων και -το κυριότερο- με πρόσβαση που να μην ανακόπτεται από αυθαίρετες παρεμβάσεις

Το σημερινό μοντέλο τουρισμού αποδείχθηκε κοινωνικά άδικο, περιβαλλοντικά καταστροφικό και, μακροπρόθεσμα, οικονομικά ασύμφορο για τη χώρα στο σύνολο της.

«Μοντέλα εκπαιδευμένα στα προσωπικά μας δεδομένα θα μας «γνωρίζουν» καλύτερα απ' ό,τι εμείς οι ίδιοι, θα μας προγραμματίζουν γρηγορότερα απ' όσο μπορούμε να τα προγραμματίσουμε εμείς, μεταφέροντας ακόμη περισσότερη ισχύ σε όσους ελέγχουν τα δεδομένα και τους αλγορίθμους».