Γνώμες

Η Ελλάδα γνωρίζει ότι το δικό της ταβάνι δαπανών μπορεί για το 2025 να είναι αυξημένο κατά 3% του ΑΕΠ σε σχέση με τις δαπάνες του 2024, αλλά μια απλή υπέρβαση κατά 10% αρκεί για να εισέλθει η χώρα σε δημοσιονομική επιτήρηση.

Η ευρωπαϊκή οικονομία, παρά την ανθεκτικότητα που επέδειξε τα δύο προηγούμενα έτη, δεν αντέχει, πλέον, την αυστηρή νομισματική πολιτική.

Το μεγάλο πρόβλημα της Ευρώπης είναι η χαμηλή παραγωγικότητα και η απάντηση στο πρόβλημα αυτό είναι η αύξηση των επενδύσεων.

Στην Ελλάδα, κανένας πρωθυπουργός δεν μπορεί – και δεν θα μπορεί για πολλά χρόνια – να είναι πραγματικά «γαλαντόμος» στις παροχές και στα επιδόματα.

Η ελληνική κυβέρνηση προσδοκούσε αναβαθμίσεις και είσοδο σε νέα κανονικότητα και εισπράττει δυσπιστία και εξάρτηση από αυτόν τον συγγενή και αδυσώπητο κύκλο των «διαχειριστών» ομολόγων και των οίκων αξιολόγησης.

Το μείγμα πολιτικής που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, το οποίο συνδυάζει τη δημοσιονομική σοβαρότητα με τις φιλοεπενδυτικές και φιλοαναπτυξιακές πολιτικές, έχει ανεβάσει την Ελλάδα πολλά σκαλιά ψηλότερα.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται πως οι ιδιωτικές επενδύσεις θα στοχεύσουν αναπόφευκτα κυρίως σε τομείς υψηλότερης απόδοσης, όπως σε τεχνολογίες αιχμής στην ενέργεια, τη βιοτεχνολογία και στις υπηρεσίες υγείας, όπως και την τεχνητή νοημοσύνη και τα δεδομένα.

Για να βελτιωθούν οι αναπτυξιακές προοπτικές της ευρωπαϊκής οικονομίας και να πάψει να διευρύνεται το κενό με τις ΗΠΑ απαιτούνται φιλόδοξες, στοχευμένες και συντονισμένες σε ευρωπαϊκό επίπεδο διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Παρά την αδιαμφισβήτητη πρόοδο που έχει επιτευχθεί, οι αδυναμίες παραμένουν και για να αντιμετωπιστούν απαιτούνται νέες ιδέες και λύσεις τολμηρές και ρηξικέλευθες.

Ίσως ένας πυρηνικός πόλεμος να μην ξεκινήσει από τη Ρωσία, όπως απειλεί ο Πούτιν, αλλά από τη Μέση Ανατολή.

Το ερώτημα που εύλογα προκύπτει τώρα είναι αν η αλλαγή αυτή μπορεί ή όχι να συμβάλει στον απαιτούμενο εκ των πραγμάτων συμβιβασμό στα δύο μέτωπα της κρίσης.

Οι Goliardi δημιούργησαν μια εποχή και μια φιλολογία, έγιναν πρότυπο μιας περισσότερο ανθρώπινης φιλοσοφίας και κατάφεραν να κατέχουν μια από τις πρώτες θέσεις μεταξύ εκείνων που προετοίμασαν τον Ανθρωπισμό.

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.

Εδώ ακόμη και σήμερα οι μαθητές οποιασδήποτε βαθμίδας δεν διδάσκονται την έννοια και τη χρησιμότητα, για παράδειγμα, της διάβασης πεζών (οι ενήλικοι, πεζοί και οδηγοί, απλώς την αγνοούμε) ή τη σημασία του όρου «ευάλωτοι χρήστες των δρόμων».

Πρέπει να μάθουν να ζουν με το Ισραήλ και να μην απειλούν την ασφάλειά του για τον απλούστατο λόγο ότι όσο κι αν προσπαθούν δεν μπορούν να το εξαλείψουν. Ωστε ένα ασφαλές Ισραήλ να μάθει κι αυτό να ζει μαζί τους.

Αυτό που συνάγεται από την έκθεση Ντράγκι είναι ότι απέναντι στις προκλήσεις της νέας εποχής η Ευρώπη έχει τα χέρια της δεμένα.

Η χώρα χρειάζεται κυβερνήσεις που θα τολμήσουν να ακρωτηριάσουν το μακρύ, εξουσιαστικό τους χέρι, για το καλό της δημοκρατίας.

Τα μεγάλα ρεφρέν είναι το μοναδικό σημείο που ενωθήκαμε όλοι οι Ελληνες

Επικειμένης της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι προφανές ότι τα περιθώρια έχουν στενέψει περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Από το debate του ΠαΣοΚ έλειψαν, κατά βάση, από τον διάλογο το πολιτικό βάθος, η έμπνευση και η ανάδειξη ενός ευκρινούς οράματος και διακριτού σχεδίου για το μέλλον, μια πρόταση καθηλωτική, αδιαμφισβήτητη και ικανή να σταθεί απέναντι στην τρέχουσα του κ. Μητσοτάκη.